receptory melatoninowe

Receptory melatoninowe to białka błonowe należące do rodziny receptorów sprzężonych z białkami G, które wiążą melatoninę – hormon wydzielany głównie przez szyszynkę. U ludzi występują dwa typy receptorów melatoninowych: MT1 (MTNR1A) i MT2 (MTNR1B), kodowane przez różne geny i wykazujące odmienne właściwości farmakologiczne.

Receptory melatoninowe są szeroko rozpowszechnione w organizmie człowieka. Występują w ośrodkowym układzie nerwowym (szczególnie w podwzgórzu, szyszynce i siatkówce), a także w tkankach obwodowych, takich jak naczynia krwionośne, serce, wątroba, nerki, przewód pokarmowy, skóra i komórki układu immunologicznego. Ta rozległa dystrybucja odzwierciedla wielokierunkowe działanie melatoniny w organizmie.

Główną funkcją receptorów melatoninowych jest uczestnictwo w regulacji rytmów dobowych (okołodobowych). Aktywacja tych receptorów przez melatoninę, której stężenie wzrasta w nocy, wpływa na regulację snu, temperaturę ciała oraz inne procesy fizjologiczne podlegające rytmowi dobowemu. Ponadto receptory melatoninowe odgrywają rolę w regulacji ciśnienia krwi, funkcji immunologicznych, procesach metabolicznych oraz wydzielaniu hormonów.

W praktyce klinicznej, agonisty receptorów melatoninowych (np. melatonina egzogenna, ramelteon, agomelatyna) są stosowane w leczeniu zaburzeń snu, w tym bezsenności, zaburzeń rytmu dobowego oraz w terapii depresji. Badania wskazują również na potencjalną rolę receptorów melatoninowych w patogenezie i leczeniu chorób metabolicznych, w tym cukrzycy typu 2, otyłości oraz chorób układu sercowo-naczyniowego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl