regurgitacja treści żołądkowej
Regurgitacja treści żołądkowej to proces cofania się zawartości żołądka do przełyku lub jamy ustnej bez towarzyszących nudności czy skurczów mięśni brzucha charakterystycznych dla wymiotów. Jest to zjawisko często obserwowane u niemowląt, szczególnie do 3-4 miesiąca życia, co związane jest z niedojrzałością dolnego zwieracza przełyku.
W populacji dorosłych regurgitacja stanowi jeden z głównych objawów choroby refluksowej przełyku (GERD). Może być spowodowana wieloma czynnikami, w tym nieprawidłowym działaniem dolnego zwieracza przełyku, zwiększonym ciśnieniem wewnątrzbrzusznym, opóźnionym opróżnianiem żołądka czy przepukliną rozworu przełykowego przepony.
Diagnostyka obejmuje wywiad, badanie fizykalne, endoskopię górnego odcinka przewodu pokarmowego, manometrię przełyku oraz 24-godzinny pomiar pH przełyku. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować modyfikację stylu życia (unikanie pozycji leżącej po posiłkach, redukcja masy ciała), farmakoterapię (inhibitory pompy protonowej, leki prokinetyczne) oraz w wybranych przypadkach interwencję chirurgiczną.
W przypadku przewlekłej regurgitacji mogą wystąpić powikłania takie jak zapalenie przełyku, zwężenie przełyku, przełyk Barretta czy nawracające zapalenia dróg oddechowych. U pacjentów z uporczywymi objawami, nieodpowiadającymi na standardowe leczenie, należy rozważyć rzadsze przyczyny regurgitacji, w tym uchyłek przełyku, achalazję czy rumień.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oxydolor 80 mg
Oxydolor, zawierający chlorowodorek oksykodonu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na oksykodon, soję (zawartość lecytyny sojowej w tabletkach: 0,105 mg w dawkach 5 mg i 20 mg, 0,210 mg w dawkach 10 mg i 40 mg, 0,525 mg w dawce 80 mg) oraz orzeszki ziemne ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, lek nie powinien być stosowany w ciężkiej niewydolności oddechowej z hipoksją i/lub hiperkapnią, ciężkiej POChP, zespole serca płucnego oraz ciężkiej astmie oskrzelowej, gdyż oksykodon może nasilać depresję ośrodka oddechowego, pogarszać parametry gazometryczne i zaostrzać choroby układu oddechowego, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia.
aspiracja, astma oskrzelowa, chlorowodorek oksykodonu, cor pulmonale, depresja ośrodka oddechowego, hiperkapnia, ileus paralyticus, lecytyna sojowa, lek opioidowy, nadwrażliwość, niedotlenienie narządów, niewydolność oddechowa, oksykodon, opóźnione opróżnianie żołądka, ostry brzuch, perystaltyka przewodu pokarmowego, POChP, reakcja krzyżowa, regurgitacja treści żołądkowej, skurcz oskrzeli, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Plenvu –
Lek Plenvu, zawierający makrogol 3350, sodu siarczan bezwodny, sodu chlorek, potasu chlorek, sodu askorbinian oraz kwas askorbowy, posiada szereg istotnych przeciwwskazań, które lekarz musi uwzględnić przed jego zastosowaniem. Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z mechaniczną lub czynnościową niedrożnością przewodu pokarmowego, perforacją przewodu pokarmowego, niedrożnością porażenną jelit, gastroparezą oraz innymi zaburzeniami opróżniania żołądka, ze względu na ryzyko akumulacji płynu, regurgitacji i aspiracji. Ponadto, Plenvu nie powinien być stosowany u osób z fenyloketonurią (z powodu obecności aspartamu w dawce 2 w saszetce A) oraz u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanu, ze względu na ryzyko hemolizy wywołanej wysokimi dawkami witaminy C (sodu askorbinian 48,11 g i kwas askorbowy 7,54 g w saszetce B, co odpowiada 285,7 mmol jonów askorbinianowych na 500 ml roztworu). Lek jest także przeciwwskazany w toksycznym rozdęciu okrężnicy, gdzie podanie środka przeczyszczającego może prowadzić do perforacji i powikłań septycznych.
W preparacie Plenvu istotna jest także zawartość elektrolitów: dawka 1 zawiera 160,9 mmol sodu, 63,4 mmol siarczanu, 47,6 mmol chlorku i 13,3 mmol potasu na 500 ml roztworu, natomiast dawka 2 zawiera 297,6 mmol sodu, 70,9 mmol chlorku, 16,1 mmol potasu oraz 285,7 mmol askorbinianu na 500 ml. Łączna zawartość sodu w pełnym cyklu leczenia wynosi 458,5 mmol, co wymaga ostrożności u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek i serca, choć nie stanowi bezwzględnego przeciwwskazania. Przed zastosowaniem Plenvu lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad, wykluczyć przeciwwskazania takie jak fenyloketonuria, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanu, niedrożność przewodu pokarmowego oraz toksyczne rozdęcie okrężnicy, a także ocenić ryzyko reakcji nadwrażliwości na składniki preparatu. W przypadku obecności przeciwwskazań należy rozważyć alternatywne metody przygotowania jelita do badań diagnostycznych lub zabiegów.
askorbinian sodu, aspartam, chlorek potasu, chlorek sodu, fenyloketonuria, gastropareza, hemoliza, kwas askorbowy, makrogol, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanu, niedrożność porażenna jelit, niedrożność przewodu pokarmowego, oczyszczanie jelita, perforacja jelita, perforacja przewodu pokarmowego, Plenvu, powikłanie septyczne, reakcja nadwrażliwości, regurgitacja treści żołądkowej, siarczan sodu, środek przeczyszczający, toksemia, toksyczne rozdęcie okrężnicy, zaburzenie nerkowe, zaburzenie opróżniania żołądka