zatorowość płucna niestabilna hemodynamicznie

Zatorowość płucna niestabilna hemodynamicznie to stan nagłego zagrożenia życia, charakteryzujący się obecnością materiału zatorowego (najczęściej skrzepliny) w tętnicy płucnej lub jej odgałęzieniach, prowadzący do zaburzeń hemodynamicznych w postaci hipotonii, wstrząsu lub zatrzymania krążenia. Stan ten jest związany z ostrym przeciążeniem prawej komory serca i niewydolnością krążenia.

Niestabilność hemodynamiczna w zatorowości płucnej definiowana jest jako skurczowe ciśnienie tętnicze <90 mmHg lub spadek ciśnienia o ≥40 mmHg trwający >15 minut, niezwiązany z nowo rozpoznaną arytmią, hipowolemią lub sepsą. Pacjenci z niestabilnością hemodynamiczną mają wysokie ryzyko wczesnego zgonu (>15% w ciągu pierwszych 30 dni) i wymagają natychmiastowej interwencji terapeutycznej.

Leczenie zatorowości płucnej niestabilnej hemodynamicznie obejmuje natychmiastowe wdrożenie terapii reperfuzyjnej (tromboliza, embolektomia chirurgiczna lub przezskórna) w celu szybkiego przywrócenia przepływu płucnego. Równolegle prowadzi się działania podtrzymujące układ krążenia, w tym tlenoterapię, wazopresory, płynoterapię oraz w razie potrzeby mechaniczne wspomaganie krążenia. Leczenie przeciwkrzepliwe stanowi podstawę długoterminowej terapii i profilaktyki nawrotów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl