mykobakterioza niegruźlicza

Mykobakterioza niegruźlicza to grupa zakażeń wywołanych przez prątki atypowe (NTM – Non-Tuberculous Mycobacteria), które są szeroko rozpowszechnione w środowisku naturalnym. W przeciwieństwie do gruźlicy, wywołanej przez Mycobacterium tuberculosis, infekcje NTM nie przenoszą się między ludźmi, a źródłem zakażenia jest zazwyczaj środowisko.

Najczęstszymi patogenami wywołującymi mykobakteriozy niegruźlicze są Mycobacterium avium complex (MAC), M. kansasii, M. abscessus oraz M. fortuitum. Klinicznie mykobakteriozy niegruźlicze mogą manifestować się jako zakażenia płuc (najczęstsza postać), skóry i tkanek miękkich, węzłów chłonnych lub jako zakażenia rozsiane, szczególnie u pacjentów z niedoborami odporności.

Diagnostyka mykobakterioz niegruźliczych opiera się na badaniach mikrobiologicznych (posiewy, identyfikacja gatunkowa) oraz obrazowych (TK klatki piersiowej). Leczenie jest długotrwałe (trwa zwykle 12-24 miesięcy) i wymaga stosowania kombinacji kilku antybiotyków, których dobór zależy od gatunku prątka oraz lokalizacji zakażenia. Skuteczność terapii jest niższa niż w przypadku gruźlicy.

Obserwuje się rosnącą częstość występowania mykobakterioz niegruźliczych, co wiąże się ze starzeniem się populacji, wzrostem liczby pacjentów z chorobami przewlekłymi i immunosupresją oraz udoskonaleniem metod diagnostycznych. Szczególną grupę ryzyka stanowią pacjenci z przewlekłymi chorobami płuc (POChP, mukowiscydoza, rozstrzenie oskrzeli) oraz osoby z obniżoną odpornością.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl