receptor M2
Receptor M2 (muskarynowy receptor acetylocholinowy typu 2) jest jednym z pięciu podtypów receptorów muskarynowych, które należą do rodziny receptorów sprzężonych z białkami G. Receptor M2 jest kodowany przez gen CHRM2 i występuje głównie w sercu, gdzie pełni kluczową rolę w regulacji pracy układu sercowo-naczyniowego.
W sercu receptor M2 odpowiada za hamowanie częstości akcji serca (efekt chronotropowy ujemny), zmniejszenie siły skurczu mięśnia sercowego (efekt inotropowy ujemny) oraz spowolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego. Aktywacja receptora M2 prowadzi do hamowania cyklazy adenylowej, zmniejszenia stężenia cAMP oraz otwarcia kanałów potasowych, co skutkuje hiperpolaryzacją błony komórkowej i zmniejszeniem pobudliwości.
Receptory M2 są także obecne w układzie oddechowym, gdzie ich aktywacja powoduje zwężenie oskrzeli, oraz w ośrodkowym układzie nerwowym, gdzie uczestniczą w procesach poznawczych i pamięciowych. Antagoniści receptora M2, takie jak atropina, są wykorzystywane w leczeniu bradykardii, natomiast selektywni agoniści mogą znaleźć zastosowanie w terapii tachyarytmii.
Dysfunkcja receptorów M2 może być związana z chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak niewydolność serca czy zaburzenia rytmu serca. W badaniach klinicznych wykazano również potencjalny związek polimorfizmów genu CHRM2 z predyspozycją do uzależnień oraz zaburzeń psychicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ontipria 18 mcg
Bromek tiotropiowy, substancja czynna leku Ontipria, jest długo działającym, wybiórczym antagonistą receptorów muskarynowych (M1-M5), stosowanym wziewnie w leczeniu POChP. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu cholinergicznego skurczu oskrzeli poprzez blokadę receptorów M3, co prowadzi do długotrwałego rozszerzenia oskrzeli utrzymującego się ponad 24 godziny. Farmakodynamicznie tiotropium wykazuje szybkie działanie (poprawa FEV1 i FVC już po 30 minutach), a efekt bronchodylatacyjny utrzymuje się przez cały rok terapii bez tachyfilaksji. Badania kliniczne potwierdziły poprawę objawów duszności (ocenianej za pomocą Transition Dyspnoea Index), wydłużenie tolerancji wysiłku (wzrost o 19,7–28,3% czasu ergometrii rowerowej) oraz istotną poprawę jakości życia mierzoną kwestionariuszem SGRQ (średnia różnica 4,19 jednostki, p=0,001). Tiotropium zmniejsza także częstość zaostrzeń POChP o 19% oraz liczbę hospitalizacji o 30% w porównaniu z placebo.
antagonista receptora muskarynowego, bromek tiotropiowy, duszność, dysocjacja tiotropium, działanie acetylocholiny, działanie przeciwcholinergiczne, efekt bronchodylatacyjny, ergometria rowerowa, FEV1, FVC, lek przeciwcholinergiczny, mięśniówka gładka oskrzeli, mukowiscydoza, nerw przywspółczulny, niewydolność oddechowa, obturacyjna choroba dróg oddechowych, odstęp QT, parametr spirometryczny, PEFR, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor M2, receptor M3, receptor muskarynowy, rozszerzenie oskrzeli, St. George’s Respiratory Questionnaire, tachyfilaksja, tolerancja wysiłku, Transition Dyspnoea Index, zaostrzenie POChP, zapis EKG - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ontipria 18 mcg
Przedkliniczne badania bromku tiotropiowego, substancji czynnej leku Ontipria, wykazały charakterystyczne działania przeciwcholinergiczne, takie jak zmniejszenie łaknienia, obniżenie przyrostu masy ciała, suchość w jamie ustnej i nosie, zmniejszenie wydzielania łez i śliny, mydriaza oraz tachykardia. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym odnotowano łagodne podrażnienie dróg oddechowych (zapalenie błony śluzowej nosa, zmiany w nabłonku jamy nosowej i krtani) oraz zmiany w układzie moczowo-płciowym (zapalenie gruczołu krokowego, złogi białkowe i kamica pęcherza moczowego u szczurów). Wpływ na reprodukcję był obserwowany jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, bez działania teratogennego u szczurów i królików, a także bez negatywnego wpływu na płodność i cykle płciowe u szczurów, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa w tym zakresie.
badanie farmakologiczne, bromek tiotropiowy, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kamica pęcherza moczowego, kserostomia, mydriaza, nabłonek jamy nosowej, podrażnienie dróg oddechowych, receptor cholinergiczny, receptor M2, receptor muskarynowy, tachykardia, toksyczność reprodukcyjna, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gruczołu krokowego, złogi białkowe