centralny bezdech

Centralny bezdech senny (CBS) to zaburzenie oddychania podczas snu charakteryzujące się powtarzającymi się epizodami zatrzymania oddychania (bezdechów) wynikającymi z tymczasowego braku impulsów nerwowych z ośrodka oddechowego w pniu mózgu do mięśni oddechowych. W przeciwieństwie do obturacyjnego bezdechu sennego, w CBS drogi oddechowe pozostają drożne, jednak mózg czasowo nie wysyła sygnałów inicjujących oddech.

Centralny bezdech senny może występować jako pierwotne zaburzenie lub wtórnie w przebiegu różnych chorób, takich jak niewydolność serca, choroby neurologiczne (udar mózgu, choroby neurodegeneracyjne), czy przy stosowaniu niektórych leków (zwłaszcza opioidów). Szczególną postacią jest oddychanie Cheyne’a-Stokesa, cykliczny wzór oddychania z naprzemiennymi okresami hiperwentylacji i bezdechów, często występujący u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością serca.

Diagnostyka centralnego bezdechu sennego opiera się głównie na badaniu polisomnograficznym, które pozwala na ocenę przepływu powietrza, ruchów oddechowych klatki piersiowej i brzucha oraz innych parametrów fizjologicznych podczas snu. W terapii CBS kluczowe jest leczenie choroby podstawowej. W wybranych przypadkach stosuje się tlenoterapię, adaptacyjną serwowentylację, dwupoziomowe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych (BiPAP) lub stymulację nerwu przeponowego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl