płyny wysiękowe
Płyny wysiękowe to patologiczne nagromadzenie płynu w jamach ciała (opłucnowej, otrzewnowej, osierdziowej), które powstaje na skutek zwiększonej przepuszczalności naczyń włosowatych, najczęściej w przebiegu procesów zapalnych, nowotworowych lub uszkodzeń naczyń. W przeciwieństwie do przesięków, wysięki charakteryzują się wyższą zawartością białka (>3 g/dl), większą gęstością względną (>1,015) oraz wyższym stosunkiem białka w płynie do białka w surowicy (>0,5).
Diagnostyka płynów wysiękowych obejmuje badania biochemiczne, cytologiczne, mikrobiologiczne oraz immunologiczne. Najważniejsze parametry różnicujące to poziom dehydrogenazy mleczanowej (LDH), stężenie glukozy, pH oraz liczba i rodzaj komórek. W płynach wysiękowych często stwierdza się przewagę granulocytów wielojądrzastych w przypadku ostrych stanów zapalnych lub limfocytów w przewlekłych procesach, takich jak gruźlica czy nowotwory.
Przyczyny powstawania płynów wysiękowych są różnorodne i obejmują zakażenia bakteryjne, wirusowe lub grzybicze, choroby autoimmunologiczne, urazy, nowotwory, zawały narządów czy zatorowość płucną. Właściwa diagnoza wymaga kompleksowej oceny klinicznej i laboratoryjnej, a leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz, w razie potrzeby, odbarczenie nadmiaru płynu.