NDMM

NDMM (Newly Diagnosed Multiple Myeloma) odnosi się do świeżo zdiagnozowanego szpiczaka mnogiego, złośliwego nowotworu wywodzącego się z komórek plazmatycznych szpiku kostnego. Diagnoza NDMM stanowi kluczowy moment w procesie terapeutycznym, ponieważ determinuje dalsze postępowanie kliniczne.

Pacjenci z NDMM są klasyfikowani na podstawie stanu klinicznego oraz oceny czynników ryzyka do grup standardowego i wysokiego ryzyka, co wpływa na wybór optymalnej strategii leczenia. W diagnostyce wykorzystuje się badania laboratoryjne (elektroforeza białek surowicy, oznaczenie wolnych łańcuchów lekkich), obrazowe (MRI, PET-CT) oraz badania szpiku kostnego.

Współczesne leczenie NDMM obejmuje terapie indukcyjne oparte na inhibitorach proteasomu (bortezomib, karfilzomib), lekach immunomodulujących (lenalidomid, pomalidomid) oraz przeciwciałach monoklonalnych (daratumumab). U pacjentów kwalifikujących się do intensywnego leczenia standardem pozostaje autologiczny przeszczep komórek macierzystych, a następnie terapia konsolidacyjna i podtrzymująca.

Właściwe postępowanie z pacjentem z NDMM ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia długotrwałej remisji choroby, poprawy jakości życia oraz wydłużenia czasu przeżycia całkowitego. Indywidualizacja terapii uwzględniająca profile cytogenetyczne, stan ogólny pacjenta oraz choroby współistniejące stanowi podstawę nowoczesnego podejścia terapeutycznego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lenalidomide Glenmark 10 mg

Terapia lenalidomidem, dostępna w kapsułkach o dawkach 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg, wymaga ścisłego nadzoru hematologicznego, zwłaszcza monitorowania liczby neutrofili (ANC) i płytek krwi. W leczeniu nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego (NDMM) u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu stosuje się lenalidomid w dawce 25 mg p.o. raz dziennie w dniach 1-21 cyklu 28-dniowego, w skojarzeniu z deksametazonem 40 mg p.o. w dniach 1, 8, 15 i 22. Leczenie kontynuuje się do progresji choroby lub nietolerancji. Nie należy rozpoczynać terapii, jeśli ANC < 1,0 × 10⁹/l lub liczba płytek < 50 × 10⁹/l. W przypadku pominięcia dawki, jeśli upłynęło mniej niż 12 godzin, dawkę można przyjąć, w przeciwnym razie należy kontynuować kolejną dawkę zgodnie z harmonogramem.
ANC, badania kliniczne i laboratoryjne, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, dawkowanie lenalidomidu, deksametazon, G-CSF, leczenie przeciwnowotworowe, lenalidomid, liczba bezwzględna neutrofili, NDMM, neutrofile i płytki krwi, neutropenia, nietolerancja leku, nowo rozpoznany szpiczak mnogi, parametry hematologiczne, progresja choroby, przeszczep, szpik kostny, toksyczność hematologiczna, toksyczność niehematologiczna, trombocytopenia
Leksykon substancji czynnych
Chlorek amonowy – Dawkowanie i sposób podawania

Chlorek amonowy, będący składnikiem aktywnym lenalidomidu (Lenalidomide Grindeks), stosowany jest w leczeniu nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego (NDMM) u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia, w skojarzeniu z deksametazonem. Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 cyklu 28-dniowego, a deksametazonu 40 mg doustnie w dniach 1, 8, 15 i 22. Terapia powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem specjalisty onkologa, z regularnym monitorowaniem parametrów hematologicznych, zwłaszcza ANC i liczby płytek krwi. Leczenie nie powinno być rozpoczynane, jeśli ANC < 1,0 x 10⁹/l lub liczba płytek < 50 x 10⁹/l. W przypadku pominięcia dawki, jeśli upłynęło mniej niż 12 godzin, dawkę można przyjąć, w przeciwnym razie należy kontynuować kolejną dawkę zgodnie z harmonogramem.
ANC, bezwzględna liczba neutrofilów, chlorek amonowy, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, czynnik wzrostu, deksametazon, DLT, działanie niepożądane, G-CSF, laktoza bezwodna, leczenie onkologiczne, lenalidomid, NDMM, neutropenia, nietolerancja laktozy, płytki krwi, progresja choroby, szpiczak mnogi, szpik kostny, toksyczność hematologiczna, toksyczność ograniczająca dawkę, trombocytopenia

NDMM

Powiązane wpisy

Dawkowanie i sposób podawania – Lenalidomide Glenmark 10 mg

Chlorek amonowy – Dawkowanie i sposób podawania