gen kodujący

Gen kodujący to fragment DNA, który zawiera informację genetyczną niezbędną do syntezy określonego białka lub funkcjonalnego RNA. Stanowi on podstawową jednostkę dziedziczenia, zawierającą sekwencję nukleotydów odczytywaną podczas transkrypcji i przekładaną na sekwencję aminokwasów podczas translacji.

Struktura genu kodującego u eukariontów jest złożona i obejmuje regiony promotorowe, eksony (sekwencje kodujące), introny (sekwencje niekodujące), oraz sekwencje regulatorowe. W przeciwieństwie do nich, geny prokariontyczne mają prostszą budowę, pozbawioną intronów. Szacuje się, że w genomie człowieka znajduje się około 20-25 tysięcy genów kodujących białka.

Mutacje w genach kodujących mogą prowadzić do syntezy nieprawidłowych białek lub całkowitej utraty funkcji genu, co często skutkuje rozwojem chorób genetycznych. Identyfikacja i analiza genów kodujących ma kluczowe znaczenie w diagnostyce molekularnej, farmakogenetyce oraz terapii genowej.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl