grypa typu B

Grypa typu B to ostra choroba zakaźna wywołana przez wirusa grypy typu B należącego do rodziny Orthomyxoviridae. Jest jednym z czterech głównych typów wirusa grypy (A, B, C, D), które mogą wywoływać zachorowania u ludzi. Wirus grypy typu B mutuje wolniej niż typ A i występuje wyłącznie u ludzi, co ogranicza jego potencjał epidemiczny.

Pod względem klinicznym, zakażenie wirusem grypy typu B objawia się podobnie jak grypa typu A: gorączką, bólami mięśniowymi, ogólnym osłabieniem, bólem gardła, kaszlem oraz katarem. Choroba zwykle trwa około 7-10 dni, przy czym objawy ogólne ustępują zazwyczaj po 3-5 dniach. Grypa typu B może prowadzić do powikłań, szczególnie u osób z grup ryzyka, choć generalnie uznawana jest za mniej groźną niż grypa typu A.

Wirusy grypy typu B dzielą się na dwie główne linie genetyczne: Victoria i Yamagata. Ta dywersyfikacja ma znaczenie w kontekście opracowywania szczepionek przeciwgrypowych, które obecnie zawierają antygeny obu linii. Szczepienia przeciwko grypie, obejmujące również ochronę przed wirusem typu B, stanowią najskuteczniejszą metodę profilaktyki, szczególnie zalecane osobom z grup podwyższonego ryzyka powikłań pogrypowych.

Diagnostyka grypy typu B opiera się głównie na testach molekularnych (PCR) oraz szybkich testach antygenowych. W leczeniu, podobnie jak w przypadku innych typów grypy, stosuje się przede wszystkim leczenie objawowe, a w uzasadnionych przypadkach – leki przeciwwirusowe, takie jak inhibitory neuraminidazy (oseltamiwir, zanamiwir).

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl