antagonista androgenów

Antagonista androgenów to substancja, która blokuje lub hamuje działanie androgenów – męskich hormonów płciowych, takich jak testosteron i dihydrotestosteron (DHT). Związki te konkurują z androgenami o wiązanie z receptorami androgenowymi w tkankach docelowych, uniemożliwiając aktywację tych receptorów i blokując działanie hormonów.

W praktyce klinicznej antagoniści androgenów znajdują zastosowanie w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym działaniem androgenów. Są wykorzystywane w terapii raka prostaty (np. flutamid, bikalutamid, enzalutamid), gdzie hamują wzrost komórek nowotworowych zależnych od androgenów. Stosuje się je również w leczeniu hirsutyzmu, łysienia androgenowego, trądziku oraz zespołu policystycznych jajników u kobiet.

Mechanizm działania antagonistów androgenów polega na blokowaniu wiązania androgenów z receptorami androgenowymi w cytoplazmie komórek docelowych. Skutkuje to zahamowaniem translokacji kompleksu receptor-ligand do jądra komórkowego i blokadą transkrypcji genów zależnych od androgenów. Konsekwencją jest zmniejszenie lub zahamowanie efektów biologicznych wywoływanych przez androgeny w tkankach.

Wśród działań niepożądanych antagonistów androgenów wymienia się: ginekomastię, zmniejszenie libido, zaburzenia erekcji, zmęczenie oraz hepatotoksyczność. W przypadku długotrwałej terapii może dochodzić również do utraty masy kostnej i mięśniowej. Monitoring pacjentów podczas leczenia powinien obejmować ocenę funkcji wątroby oraz poziomy PSA u mężczyzn z rakiem prostaty.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl