łysienie czołowo-środkowe
Łysienie czołowo-środkowe, znane również jako łysienie typu męskiego (androgenowe) z przewagą przedniego obszaru czołowego, to powszechna forma utraty włosów, która dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiety. Charakteryzuje się stopniowym przerzedzaniem włosów w przedniej części sklepienia czaszki oraz w okolicy czołowej, często z towarzyszącym cofaniem się linii włosów.
Etiologia tego schorzenia jest wieloczynnikowa, obejmująca predyspozycje genetyczne oraz wpływ hormonów androgenowych, szczególnie dihydrotestosteronu (DHT). U pacjentów występuje nadwrażliwość mieszków włosowych na DHT, co prowadzi do ich miniaturyzacji i skrócenia fazy anagenowej cyklu włosa. W efekcie włosy stają się cieńsze, jaśniejsze i krótsze, aż do całkowitego zaniku.
Diagnostyka łysienia czołowo-środkowego opiera się na badaniu klinicznym, trichoskopii oraz wykluczeniu innych przyczyn utraty włosów. W trichoskopii obserwuje się zmniejszenie gęstości włosów, zwiększony odsetek jednostek mieszkowych z pojedynczym włosem oraz różnorodność grubości łodyg włosów. W przypadkach wątpliwych pomocna może być biopsja skóry głowy.
Leczenie obejmuje stosowanie miejscowych i ogólnoustrojowych preparatów hamujących aktywność 5-alfa-reduktazy (finasteryd, dutasteryd), minoksydilu, mezoterapii osoczem bogatopłytkowym (PRP) oraz przeszczep jednostek mieszkowych włosów. Wczesne rozpoczęcie terapii zwiększa szanse na zahamowanie procesu łysienia i częściową regenerację włosów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Nezyr 1 mg
Finasteryd, będący inhibitorem 5α-reduktazy typu II, wykazuje selektywne działanie hamujące przekształcanie testosteronu do dihydrotestosteronu (DHT), co jest kluczowe w patogenezie łysienia androgenowego u mężczyzn. W trzech badaniach klinicznych z udziałem 1879 mężczyzn w wieku 18-41 lat, stosowanie finasterydu w dawce 1 mg przez okres do 5 lat wykazało istotną poprawę gęstości włosów, potwierdzoną metodami ilościowymi (średni wzrost o 88 włosów na 5,1 cm² po 2 latach i 38 włosów po 5 latach) oraz oceną fotograficzną i kliniczną. W grupie placebo obserwowano natomiast postępującą utratę włosów (redukcja o 50 włosów po 2 latach i 239 po 5 latach). Stabilizację utraty włosów potwierdzono u 90-93% pacjentów leczonych finasterydem, a subiektywna ocena pacjentów wskazywała na poprawę wyglądu i gęstości włosów. W badaniu dotyczącym łysienia czołowo-środkowego, po 12 miesiącach terapii odnotowano wzrost liczby włosów o 49 (5%) na 5,1 cm² w porównaniu do placebo.
4-azasteroid, 5α-reduktaza typu II, dihydrotestosteron, enzym 5α-reduktaza, finasteryd, inhibitor 5α-reduktazy, liczba plemników, łysienie androgenowe, łysienie androgenowe u kobiet, łysienie czołowo-środkowe, łysienie typu męskiego, łysienie wierzchołka głowy, mieszek włosowy, miniaturyzacja mieszków włosowych, morfologia plemnika, objętość ejakulatu, parametr nasienia, płodność, ruchliwość plemników, substancja farmakologiczna, terapia łysienia, testosteron - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Finahit 1 mg
Finasteryd, substancja czynna leku Finahit, jest selektywnym inhibitorem 5α-reduktazy typu II, co prowadzi do zahamowania konwersji testosteronu do dihydrotestosteronu (DHT) – kluczowego czynnika w patogenezie łysienia androgenowego u mężczyzn. W badaniach klinicznych obejmujących 1879 mężczyzn w wieku 18-41 lat z łagodną do umiarkowanej utratą włosów, stosowanie finasterydu w dawce 1 mg/dobę przez okres do 5 lat wykazało istotne zwiększenie liczby włosów (średnio +88 włosów na polu 5,1 cm² po 2 latach oraz +38 po 5 latach) oraz stabilizację utraty włosów u ponad 90% pacjentów. Efekty te oceniano za pomocą liczenia włosów, standaryzowanej oceny fotograficznej, oceny badacza oraz kwestionariusza samooceny pacjenta, przy czym w grupie placebo obserwowano progresywną utratę włosów (spadek o 239 włosów na polu 5,1 cm² po 5 latach). W badaniu dotyczącym łysienia czołowo-środkowego odnotowano wzrost liczby włosów o 49 (5%) na polu 5,1 cm² po 12 miesiącach terapii.
5α-reduktaza typu II, dihydrotestosteron, finasteryd 1 mg, finasteryd 5 mg, grupa farmakoterapeutyczna, kwestionariusz samooceny, łysienie androgenowe, łysienie czołowo-środkowe, łysienie typu męskiego, łysienie wierzchołka głowy, miniaturyzacja mieszków włosowych, morfologia plemników, objętość ejakulatu, przekształcanie testosteronu, ruchliwość plemników