liście senesu
Liście senesu (łac. Sennae folium) to powszechnie stosowany surowiec roślinny pochodzący z roślin z rodzaju Senna (dawniej Cassia), głównie z gatunków Senna alexandrina (sensu aleksandryjski) i Senna angustifolia (sensu indyjski). W medycynie tradycyjnej i współczesnej są cenione ze względu na działanie przeczyszczające i rozwalniające.
Mechanizm działania liści senesu opiera się na zawartych w nich związkach antranoidowych, przede wszystkim senozydach A i B, które w jelicie grubym ulegają przekształceniu do aktywnych metabolitów. Te związki zwiększają perystaltykę jelita grubego, hamują wchłanianie wody i elektrolitów oraz stymulują wydzielanie śluzu w jelicie, co prowadzi do efektu przeczyszczającego po 8-12 godzinach od przyjęcia.
W praktyce klinicznej liście senesu znajdują zastosowanie w krótkotrwałym leczeniu zaparć, przygotowaniu pacjentów do badań diagnostycznych przewodu pokarmowego oraz zabiegów chirurgicznych. Należy jednak pamiętać, że długotrwałe stosowanie może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych, uzależnienia i uszkodzenia splotu mięśniowego jelita, dlatego nie zaleca się ich stosowania przez okres dłuższy niż 1-2 tygodnie bez nadzoru lekarza.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kminek – Wskazania do stosowania
Kminek (Carum carvi L., fructus) jest składnikiem produktów leczniczych stosowanych głównie w dwóch obszarach terapeutycznych: krótkotrwałym leczeniu sporadycznych zaparć oraz łagodzeniu dolegliwości trawiennych. W preparatach takich jak Normosan i Normosan fix, kminek występuje w ilości 0,490 g na saszetkę 1,4 g i jest stosowany w formie odwaru lub naparu, przeznaczonych dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Radirex PLUS zawiera kminek jako składnik złożonego wyciągu płynnego, stosowanego tradycyjnie w zaparciach. W leczeniu dolegliwości trawiennych, tabletki Labofarm zawierają 150 mg sproszkowanego korzenia mniszka z owocem kminku (2:1), wykorzystywane przy uczuciu pełności, wzdęciach oraz niewystarczającym wydzielaniu żółci i soku żołądkowego. Kminek występuje wyłącznie w preparatach złożonych, co podkreśla jego synergistyczne działanie z innymi roślinnymi składnikami, takimi jak kora kruszyny, liście senesu, korzeń mniszka czy liść mięty pieprzowej.
dolegliwości trawienne, kora kruszyny, korzeń mniszka, korzeń rzewienia, liść mięty pieprzowej, liście senesu, niewystarczające wydzielanie soku żołądkowego, niewystarczające wydzielanie żółci, Normosan, Normosan fix, owoc kminku, owoc kopru włoskiego, Radirex PLUS, tabletki przeciw niestrawności, uczucie pełności, wyciąg płynny, wyciąg z ostropestu, wzdęcia, zaburzenia trawienia, zaparcie, zaparcie sporadyczne, zioła do zaparzania, związki antranoidowe - Leksykon substancji czynnych
Glikozydy hydroksyantracenowe – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące glikozydów hydroksyantracenowych, głównie pochodzących ze strąków senesu, wskazują na niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym. W badaniach na szczurach, w tym 90-dniowym eksperymencie, zaobserwowano odwracalne zmiany histologiczne, takie jak rozrost nabłonka w jelicie grubym, przedżołądku oraz kanalikach nerkowych, bez patologii w splocie nerwowym okrężnicy. Długoterminowe badania trwające 2 lata nie wykazały działania kancerogennego ekstraktu zawierającego glikozydy hydroksyantracenowe. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój potomstwa ani zachowanie macierzyńskie. Wyniki badań genotoksyczności in vivo były negatywne, pomimo mutagennego działania aloeemodyny in vitro, natomiast sennozydy A i B oraz reina nie wykazywały efektu mutagennego.
aloeemodyna, antrachinon, badanie długoterminowe, działanie kancerogenne, genotoksyczność, glikozyd hydroksyantracenowy, liście senesu, nowotwór jelita grubego, potencjał mutagenny, preparat z glikozydami hydroksyantracenowymi, reina, rozrost nabłonka, sennozyd, splot nerwowy okrężnicy, środek przeczyszczający, strąki senesu, toksyczność neurologiczna, toksyczność ostra, zaparcie