ból infekcyjny

Ból infekcyjny to rodzaj bólu, który bezpośrednio wiąże się z procesem infekcyjnym w organizmie. Występuje on w przebiegu zakażeń bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych lub pasożytniczych i jest jednym z głównych objawów towarzyszących stanom zapalnym wywołanym przez patogeny.

Mechanizm powstawania bólu infekcyjnego związany jest z uwalnianiem mediatorów zapalnych, takich jak cytokiny prozapalne (IL-1, IL-6, TNF-α), prostaglandyny i inne substancje algogenne. Patogeny i ich toksyny mogą bezpośrednio drażnić nocyceptory lub pośrednio aktywować szlaki bólowe poprzez indukcję reakcji immunologicznej. Charakterystycznym zjawiskiem jest hiperalgezja, czyli zwiększona wrażliwość na bodźce bólowe w miejscu objętym infekcją.

Klinicznie ból infekcyjny często towarzyszy takim stanom jak zapalenie gardła, ucha środkowego, zatok przynosowych, zapalenie płuc, infekcje układu moczowego, zakażenia skóry i tkanek miękkich, czy infekcje neurologiczne (np. neuroinfekcje). Ból ten zazwyczaj ustępuje po skutecznym leczeniu przyczynowym zakażenia, choć w niektórych przypadkach (np. półpasiec) może przejść w postać przewlekłą jako ból neuropatyczny.

W leczeniu bólu infekcyjnego kluczowe znaczenie ma terapia przyczynowa skierowana przeciwko patogenom (antybiotykoterapia, leki przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze). Jako leczenie objawowe stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne, paracetamol, a w cięższych przypadkach – opioidy. W przypadku bólu infekcyjnego o charakterze neuropatycznym może być konieczne zastosowanie leków przeciwdrgawkowych lub przeciwdepresyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl