przewlekła białaczka eozynofilowa
Przewlekła białaczka eozynofilowa (CEL, Chronic Eosinophilic Leukemia) to rzadka, nowotworowa choroba mieloproliferacyjna charakteryzująca się nadmierną produkcją eozynofilów w szpiku kostnym, krwi obwodowej i tkankach. Choroba ta stanowi podtyp nowotworów mieloproliferacyjnych (MPN) i należy do grupy schorzeń określanych jako nowotwory mieloidalne z eozynofilią.
Diagnoza CEL wymaga wykluczenia wtórnych przyczyn eozynofilii oraz innych nowotworów szpiku. Zgodnie z klasyfikacją WHO, u pacjentów powinno się wykluczyć obecność rearanżacji genów PDGFRA, PDGFRB, FGFR1 czy JAK2, które definiują inne jednostki chorobowe. Kryteria diagnostyczne obejmują: eozynofilię >1,5 × 10^9/l utrzymującą się >6 miesięcy, wykluczenie wtórnych przyczyn, dowody klonalności lub blasty w szpiku >2% oraz dysfunkcję narządową spowodowaną naciekami eozynofilowymi.
Objawy kliniczne obejmują osłabienie, gorączkę, utratę masy ciała, świąd skóry, powiększenie śledziony i wątroby. Powikłania mogą obejmować kardiomiopatię, zwłóknienie wsierdzia, neuropatię i uszkodzenie innych narządów przez toksyczne substancje uwalniane z eozynofilów. Leczenie obejmuje stosowanie hydroksymocznika, interferonu alfa, a w zaawansowanych przypadkach przeszczepienie szpiku kostnego. Rokowanie jest zazwyczaj poważne, a choroba ma tendencję do transformacji w ostrą białaczkę mieloblastyczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Imatinib Zentiva
Imatynib Zentiva wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na liczne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza z inhibitorami i induktorami CYP3A4, co może wpływać na jego skuteczność i toksyczność. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak cyklosporyna, takrolimus, fentanyl czy warfaryna. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest monitorowanie enzymów wątrobowych i obrazu krwi, gdyż imatynib jest metabolizowany głównie w wątrobie. Istotne jest także ścisłe kontrolowanie masy ciała i objawów zatrzymania płynów, które występują u około 2,5% pacjentów z CML, zwłaszcza u osób starszych i z chorobami serca. U pacjentów po tyreoidektomii stosujących lewotyroksynę należy monitorować TSH ze względu na ryzyko niedoczynności tarczycy.
ADAMTS13, alfa-kwaśna glikoproteina, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, enzym wątrobowy, faza akceleracji CML, hormon tyreotropowy, inhibitor proteazy, krew obwodowa, lek immunosupresyjny, martwica wątroby, mikroangiopatia zakrzepowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk płuc, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie wątroby, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, silny induktor CYP3A4, substrat CYP3A4, toksyczność wątrobowa, trombocytopenia, troponina, wąski indeks terapeutyczny, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodobrzusze, wstrząs kardiogenny, wysięk opłucnowy, zaburzenie krzepnięcia, zatrzymanie płynów, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza, żołądek arbuzowaty - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Meaxin 400 mg
Imatynib, substancja czynna leku Meaxin, jest selektywnym inhibitorem kinaz tyrozynowych, przede wszystkim kinazy Bcr-Abl, kluczowej w patogenezie przewlekłej białaczki szpikowej (CML). Działa również na receptory c-Kit, PDGFR-alfa i beta, DDR1, DDR2 oraz CSF-1R, co umożliwia hamowanie proliferacji i indukcję apoptozy w komórkach nowotworowych, zwłaszcza tych z ekspresją białka fuzyjnego Bcr-Abl. W badaniach in vitro i in vivo potwierdzono jego skuteczność w leczeniu CML oraz ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) z chromosomem Philadelphia. Ponadto imatynib wykazuje działanie przeciwnowotworowe w guzach podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) z mutacją c-Kit, co stanowi istotny postęp terapeutyczny w tej grupie nowotworów.
apoptoza, chromosom Philadelphia, GIST, inhibitor kinazy tyrozynowej BCR-ABL, kinaza białkowo-tyrozynowa, kinaza tyrozynowa BCR-ABL, mezylan imatynibu, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, ostra białaczka limfoblastyczna, protoonkogen c-Kit, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, receptor czynnika stymulującego kolonię, receptor czynnika wzrostu komórek macierzystych, receptor domeny dyskoidynowej, receptor KIT, receptor PDGFR, receptor płytkopochodnego czynnika wzrostu, sygnalizacja wewnątrzkomórkowa, włókniakomięsak guzowaty skóry, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Imatinib Altan 400 mg
Imatinib Altan, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 100 mg i 400 mg, jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w leczeniu wybranych nowotworów hematologicznych oraz guzów litych. Wskazania obejmują ostrą białaczkę limfoblastyczną z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) – u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w schemacie skojarzonym z chemioterapią (nowo rozpoznani) oraz u dorosłych w monoterapii w przypadku nawrotu lub oporności na wcześniejsze leczenie. Ponadto lek jest stosowany u dorosłych z zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi (MDS/MPD) z rearanżacją genu PDGFR, zaawansowanym zespołem hipereozynofilowym (HES) i/lub przewlekłą białaczką eozynofilową (CEL) z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα oraz w guzowatym włókniakomięsaku skóry (DFSP) u pacjentów z nieoperacyjnym guzem lub nawrotem/przerzutami. Skuteczność leczenia oceniano na podstawie wskaźników odpowiedzi hematologicznej i cytogenetycznej, zależnie od wskazania.
białaczka limfoblastyczna Ph+, chemioterapia skojarzona, guz lity, guzowaty włókniakomięsak skóry, inhibitor kinazy tyrozynowej, mezylan imatynibu, nowotwór hematologiczny, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna Ph+, przewlekła białaczka eozynofilowa, rearanżacja FIP1L1-PDGFRα, rearanżacja genu PDGFR, transplantacja szpiku kostnego, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny/mieloproliferacyjny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Imatinib Sandoz 400 mg
Imatinib Sandoz jest wskazany do leczenia hematologicznych nowotworów złośliwych i mięsaków, z dawkowaniem dostosowanym do fazy choroby i wieku pacjenta. U dorosłych z przewlekłą fazą przewlekłej białaczki szpikowej (CML) zalecana dawka wynosi 400 mg/dobę, w fazie przyspieszonej i przełomie blastycznym 600 mg/dobę, a u pacjentów z Ph+ ALL 600 mg/dobę. Dawkowanie u dzieci ustala się na podstawie powierzchni ciała (340 mg/m²/dobę, max. 800 mg u CML i 600 mg u Ph+ ALL). Imatinib podaje się doustnie podczas posiłku, dawkę 800 mg dzieli się na dwie dawki po 400 mg. W przypadku trudności w połykaniu tabletki można rozpuścić w wodzie lub soku jabłkowym (100 mg w 50 ml, 400 mg w 200 ml). Leczenie kontynuuje się do progresji choroby, a w razie braku odpowiedzi lub utraty odpowiedzi rozważa się zwiększenie dawki do 800 mg/dobę. Wskazane jest monitorowanie parametrów hematologicznych i wątrobowych, a w przypadku poważnych działań niepożądanych lub cytopenii stosuje się odpowiednie modyfikacje dawkowania lub przerwanie terapii.
aminotransferaza wątrobowa, aspiracja szpiku kostnego, bezwzględna liczba neutrofili, bilirubina, chemioterapia indukcyjna, ciężka neutropenia, dysfagia, działanie niepożądane, faza przewlekła, górna granica normy, hematologiczny nowotwór złośliwy, imatynib, leczenie adjuwantowe, leczenie podtrzymujące, mięsak złośliwy, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, oporność na leczenie, podrażnienie przewodu pokarmowego, powierzchnia ciała, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, tabletka powlekana, trombocytopenia, włókniakomięsak guzowaty skóry, zaawansowana CML, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Imatinib Fresenius Kabi 100 mg
Imatynib, klasyfikowany jako inhibitor kinazy białkowo-tyrozynowej (ATC: L01XE01), wykazuje selektywne hamowanie aktywności kinazy Bcr-Abl, co jest kluczowe w terapii przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) z chromosomem Philadelphia. Ponadto, imatynib skutecznie blokuje receptory c-Kit, PDGFR-alfa i PDGFR-beta, a także DDR1, DDR2 i CSF-1R, co wpływa na zahamowanie proliferacji i indukcję apoptozy w komórkach nowotworowych. Mechanizm działania obejmuje hamowanie fosforylacji białek sygnałowych oraz blokowanie wewnątrzkomórkowych szlaków sygnałowych zależnych od tych kinaz, co potwierdzono zarówno in vitro, jak i in vivo. Imatynib jest skuteczny w leczeniu guzów litych, takich jak GIST i dermatofibrosarcoma protuberans (DFSP), oraz zespołów mielodysplastycznych/mieloproliferacyjnych (MDS/MPD) i zespołu hipereozynofilowego/przewlekłej białaczki eozynofilowej (HES/CEL).
adhezja komórkowa, chromosom Philadelphia, dermatofibrosarcoma protuberans, działanie farmakodynamiczne, działanie przeciwnowotworowe, guz lity, hematopoeza, indukcja apoptozy, inhibitor kinazy białkowo-tyrozynowej, kinaza tyrozynowa, kinaza tyrozynowa BCR-ABL, komórka białaczkowa, mastocytoza, mechanizm działania, mechanizm działania przeciwnowotworowego, nowotwór hematologiczny, onkogeneza, ostra białaczka limfoblastyczna, płytkopochodny czynnik wzrostu, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, receptor czynnika stymulującego kolonię, receptor czynnika wzrostu komórek macierzystych, receptor domeny dyskoidynowej, receptor kinazy tyrozynowej, szlak sygnałowy, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny/mieloproliferacyjny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Meaxin 400 mg
Produkt leczniczy Meaxin (imatynib) powinien być stosowany przez lekarzy z doświadczeniem w leczeniu hematologicznych nowotworów złośliwych i mięsaków. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od jednostki chorobowej, fazy choroby oraz cech pacjenta, w tym wieku i stanu klinicznego. U dorosłych z przewlekłą białaczką szpikową (CML) dawki wynoszą 400 mg/dobę w fazie przewlekłej, 600 mg/dobę w fazie akceleracji i przełomie blastycznym, z możliwością zwiększenia do 800 mg/dobę w dwóch dawkach po 400 mg. U dzieci dawka ustalana jest na podstawie powierzchni ciała (340 mg/m²/dobę, max. 800 mg). W Ph+ ALL zalecana dawka to 600 mg/dobę u dorosłych i 340 mg/m²/dobę u dzieci (max. 600 mg). W MDS/MPD stosuje się 400 mg/dobę, w HES/CEL początkowo 100 mg/dobę z możliwością zwiększenia do 400 mg, a w GIST 400 mg/dobę. W DFSP dawka wynosi 800 mg/dobę. Tabletki należy przyjmować doustnie podczas posiłku, popijając dużą ilością wody, a w przypadku trudności z połykaniem można stosować zawiesinę z rozpuszczonych tabletek.
aminotransferaza asparaginianowa, aspiracja szpiku, bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych, biopsja, chemioterapia indukcyjna, chromosom Philadelphia, ciężka neutropenia, dysfagia, faza akceleracji, faza przewlekła, granulocyt zasadochłonny, hematologiczny nowotwór złośliwy, mięsak złośliwy, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, podrażnienie przewodu pokarmowego, progresja choroby, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, szpik kostny, trombocytopenia, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny/mieloproliferacyjny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Meaxin 400 mg
Meaxin, zawierający imatynib w dawkach 100 mg i 400 mg, jest stosowany głównie w leczeniu hematologicznych nowotworów z chromosomem Philadelphia (Ph+), takich jak przewlekła białaczka szpikowa (CML) oraz ostra białaczka limfoblastyczna (Ph+ ALL). W CML lek jest wskazany u dorosłych i dzieci z nowo rozpoznaną chorobą, u pacjentów po niepowodzeniu interferonu alfa, w fazie akceleracji oraz w przełomie blastycznym. W Ph+ ALL stosuje się go zarówno w skojarzeniu z chemioterapią, jak i w monoterapii w przypadku nawrotów lub oporności. Ponadto Meaxin jest używany w leczeniu zespołów mielodysplastycznych/mieloproliferacyjnych z rearanżacją genu PDGFR, zespołu hipereozynofilowego/przewlekłej białaczki eozynofilowej z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα oraz nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) Kit (CD 117) dodatnich, zarówno w terapii podstawowej, jak i adjuwantowej u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. Lek znajduje także zastosowanie w guzowatych włókniakomięsakach skóry (DFSP) u pacjentów niekwalifikujących się do leczenia chirurgicznego.
chemioterapia, chromosom Philadelphia, faza akceleracji, faza przewlekła, imatynib mezylan, interferon alfa, leczenie adjuwantowe, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, przeżycie wolne od progresji, receptor płytkopochodnego czynnika wzrostu, schorzenie onkologiczne, transplantacja szpiku, włókniakomięsak skóry, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Meaxin 400 mg
Preparat Meaxin (imatynib) jest wskazany do leczenia hematologicznych nowotworów złośliwych oraz mięsaków złośliwych i powinien być stosowany przez lekarzy z doświadczeniem w tych dziedzinach. Dostępny jest w dawkach 100 mg i 400 mg, podawany doustnie podczas posiłku, co zmniejsza ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego. Dawkowanie jest zależne od fazy choroby: w fazie przewlekłej CML zaleca się 400 mg/dobę, w fazie akceleracji i przełomie blastycznym 600 mg/dobę, a w Ph+ ALL 600 mg/dobę. U dzieci dawka ustalana jest na podstawie powierzchni ciała, zwykle 340 mg/m²/dobę, z maksymalną dawką 800 mg. W przypadku braku odpowiedzi lub progresji choroby możliwe jest zwiększenie dawki do 800 mg/dobę, z koniecznością ścisłego monitorowania działań niepożądanych. W leczeniu GIST zalecana dawka wynosi 400 mg/dobę, a w DFSP 800 mg/dobę. Terapia powinna być kontynuowana do progresji choroby, a zaprzestanie leczenia po osiągnięciu pełnej odpowiedzi cytogenetycznej nie jest dobrze udokumentowane.
aminotransferaza, aspiracja szpiku, bezwzględna liczba neutrofili, biopsja, chromosom Philadelphia, ciężka neutropenia, faza akceleracji, faza indukcji, faza konsolidacji, faza przewlekła, górna granica normy, hematologiczny nowotwór złośliwy, leczenie adjuwantowe, leczenie podtrzymujące, mięsak złośliwy, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, podrażnienie przewodu pokarmowego, powierzchnia ciała, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, trombocytopenia, włókniakomięsak guzowaty skóry, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny/mieloproliferacyjny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Imatinib Altan 100 mg
Imatinib Altan to lek dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 100 mg i 400 mg imatynibu (w postaci imatynibu mezylanu), stosowany w leczeniu Ph+ ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży, zarówno w nowo rozpoznanych przypadkach (w skojarzeniu z chemioterapią), jak i w nawracających lub opornych na leczenie (monoterapia). Ponadto, lek jest wskazany u dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi (MDS/MPD) związanymi z rearanżacją genu PDGFR, zaawansowanym zespołem hipereozynofilowym (HES) oraz przewlekłą białaczką eozynofilową (CEL) z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα. Imatinib Altan znajduje także zastosowanie w leczeniu nieoperacyjnego oraz nawracającego guzowatego włókniakomięsaka skóry (DFSP) u dorosłych, którzy nie kwalifikują się do zabiegu chirurgicznego.
białaczka Ph+, chemioterapia skojarzona, guzowaty włókniakomięsak skóry, kapsułka twarda, MDS/MPD, monoterapia, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna Philadelphia, przewlekła białaczka eozynofilowa, rearanżacja FIP1L1-PDGFRα, rearanżacja genu PDGFR, receptor PDGFR, transplantacja szpiku, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny/mieloproliferacyjny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Imatinib Sandoz
Imatynib, stosowany w dawkach 100 mg i 400 mg, wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na liczne potencjalne interakcje lekowe, zwłaszcza z inhibitorami i induktorami CYP3A4, co może wpływać na jego metabolizm i skuteczność terapeutyczną. U pacjentów po tyreoidektomii konieczne jest ścisłe monitorowanie TSH z powodu ryzyka niedoczynności tarczycy. Metabolizm leku odbywa się głównie w wątrobie, dlatego u chorych z zaburzeniami czynności wątroby oraz u pacjentów z GIST z przerzutami do wątroby zaleca się regularną kontrolę enzymów wątrobowych i morfologii krwi. Istotne jest także monitorowanie masy ciała z uwagi na ryzyko zatrzymania płynów (około 2,5% pacjentów z CML), które może manifestować się wysiękiem opłucnowym, obrzękami, wodobrzuszem czy obrzękiem płuc, szczególnie u osób starszych i z chorobami serca w wywiadzie.
antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, cytopenia, echokardiogram, enzym wątrobowy, faza akceleracji CML, fototoksyczność, hepatotoksyczność, hormon tyreotropowy, induktor CYP3A4, inhibitor proteazy, kwaśna alfa-glikoproteina, małopłytkowość, martwica wątroby, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi obwodowej, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, ostra białaczka limfoblastyczna, piorunujące zapalenie wątroby, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, rearanżacja genu PDGFR, stężenie troponiny, substrat CYP3A4, tyreoidektomia, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodobrzusze, wstrząs kardiogenny, wysięk opłucnowy, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza, żołądek arbuzowaty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Leuzek 100 mg
Leuzek to preparat zawierający imatynib w dawce 100 mg, stosowany w leczeniu nowotworów hematologicznych z charakterystycznymi aberracjami genetycznymi, w tym przewlekłej białaczki szpikowej (CML) z chromosomem Philadelphia (Ph+), ostrej białaczki limfoblastycznej Ph+ (Ph+ ALL), zespołów mielodysplastycznych/mieloproliferacyjnych (MDS/MPD) z rearanżacją genu PDGFR, zaawansowanego zespołu hipereozynofilowego (HES) i przewlekłej białaczki eozynofilowej (CEL) z rearanżacją FIP1L1-PDGFR oraz guzowatych włókniakomięsaków skóry (DFSP). W Ph+ ALL u dorosłych i dzieci Leuzek stosuje się w skojarzeniu z chemioterapią lub jako monoterapia w nawrotach. W CML Ph+ lek jest wskazany w różnych fazach choroby, w tym u pacjentów niekwalifikujących się do transplantacji szpiku, w przełomie blastycznym, fazie przewlekłej po nieskutecznym leczeniu interferonem alfa oraz w fazie akceleracji. W MDS/MPD i HES/CEL konieczne jest potwierdzenie obecności specyficznych rearanżacji genów przed rozpoczęciem terapii. W DFSP Leuzek jest opcją u pacjentów z nieoperacyjnymi lub nawrotowymi zmianami, którzy nie mogą być poddani zabiegowi chirurgicznemu.
białaczka, chemioterapia, chromosom Philadelphia, faza akceleracji, faza przewlekła, imatynib, interferon alfa, marker genetyczny, monoterapia, odpowiedź cytogenetyczna, ostra białaczka limfoblastyczna Ph+, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, przeżycie wolne od progresji, rearanżacja genu PDGFR, transplantacja szpiku, włókniakomięsak skóry, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Imatinib Sandoz 400 mg
Imatinib Sandoz, zawierający imatynib w formie mezylanu, jest wskazany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej z chromosomem Philadelphia (CML Ph+) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży, zarówno w nowo rozpoznanej fazie przewlekłej, jak i w fazie akceleracji oraz przełomu blastycznego. Lek stosuje się również w ostrej białaczce limfoblastycznej Ph+ (Ph+ ALL) w skojarzeniu z chemioterapią lub jako monoterapia w nawrotach. Ponadto, imatynib jest zalecany u dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi (MDS/MPD) z rearanżacją PDGFR, zaawansowanym zespołem hipereozynofilowym (HES) i przewlekłą białaczką eozynofilową (CEL) z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα. W onkologii mięsaków miękkich imatynib znajduje zastosowanie w leczeniu nieoperacyjnych lub przerzutowych guzów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz dermatofibrosarcoma protuberans (DFSP), zarówno w terapii zaawansowanej, jak i adjuwantowej (w przypadku GIST z wysokim ryzykiem nawrotu). Tabletki dostępne są w dawkach 100 mg i 400 mg, z możliwością podziału na równe części, co umożliwia indywidualizację terapii w zależności od wskazań, wieku pacjenta oraz funkcji narządów.
chromosom Philadelphia, dysfagia, faza akceleracji, guzowaty włókniakomięsak skóry, imatynib, interferon alfa, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odpowiedź cytogenetyczna, ostra białaczka limfoblastyczna Philadelphia, przełom blastyczny, przeszczepienie szpiku, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa Philadelphia, rearanżacja FIP1L1-PDGFRα, rearanżacja genu PDGFR, terapia adjuwantowa, transplantacja szpiku, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny/mieloproliferacyjny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Meaxin 100 mg
Meaxin, zawierający imatynib mezylan, jest wskazany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) z chromosomem Philadelphia (Ph+) w różnych fazach choroby, w tym nowo rozpoznanej, fazie przewlekłej, akceleracji oraz przełomie blastycznym, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci i młodzieży. Lek stosowany jest także w ostrej białaczce limfoblastycznej Ph+ (Ph+ ALL) – w terapii skojarzonej z chemioterapią u nowo rozpoznanych oraz w monoterapii u dorosłych z nawracającą lub oporną postacią choroby. Ponadto Meaxin jest wskazany u dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi (MDS/MPD) z rearanżacją genu PDGFR oraz w zaawansowanym zespole hipereozynofilowym/przewlekłej białaczce eozynofilowej (HES/CEL) z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα. W leczeniu nowotworów litych Meaxin znajduje zastosowanie u dorosłych z nieoperacyjnymi lub przerzutowymi Kit (CD117) dodatnimi guzami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST) oraz w leczeniu adjuwantowym u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu po resekcji, a także u dorosłych z guzowatymi włókniakomięsakami skóry (DFSP), w tym niekwalifikujących się do zabiegu chirurgicznego.
chromosom Philadelphia, diagnostyka molekularna, faza akceleracji, faza przewlekła, guzowaty włókniakomięsak skóry, imatynib, imatynib mezylan, kinaza tyrozynowa, leczenie adjuwantowe, Meaxin, monoterapia, nowotwór hematologiczny, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obiektywny współczynnik odpowiedzi, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, przeżycie bez wznowy, przeżycie wolne od progresji, rearanżacja FIP1L1-PDGFRα, rearanżacja genu PDGFR, terapia skojarzona, transplantacja szpiku, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Imatinib Zentiva 400 mg
Imatinib Zentiva, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 100 mg i 400 mg (imatynib mezylan), jest wskazany przede wszystkim w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) z obecnością chromosomu Philadelphia (Ph+), zarówno u dorosłych, jak i u dzieci i młodzieży. Lek stanowi terapię pierwszego wyboru u pacjentów z nowo rozpoznaną CML, którzy nie kwalifikują się do transplantacji szpiku, a także w fazie przewlekłej po niepowodzeniu terapii interferonem alfa oraz w fazie akceleracji i przełomie blastycznym. W ostrej białaczce limfoblastycznej Ph+ (Ph+ ALL) imatynib stosuje się w skojarzeniu z chemioterapią u nowo rozpoznanych pacjentów oraz w monoterapii u chorych z nawrotem lub opornością na standardowe leczenie. Ponadto, lek jest wskazany w rzadkich zespołach mielodysplastycznych/mieloproliferacyjnych (MDS/MPD) z rearanżacją genu PDGFR oraz w zaawansowanym zespole hipereozynofilowym (HES) i przewlekłej białaczce eozynofilowej (CEL) z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα u dorosłych. Wskazania obejmują także nowotwory lite, takie jak złośliwe, nieoperacyjne i/lub przerzutowe guzy podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) Kit (CD117) dodatnie oraz leczenie adjuwantowe u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu po resekcji, a także guzowate włókniakomięsaki skóry (DFSP) nieoperacyjne lub nawracające/przerzutowe.
chemioterapia standardowa, chromosom Philadelphia, faza akceleracji, faza przewlekła, imatynib mezylanu, interferon alfa, leczenie adjuwantowe, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obiektywny współczynnik odpowiedzi, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, przeżycie bez wznowy, przeżycie wolne od progresji, rearanżacja FIP1L1-PDGFRα, receptor płytkopochodnego czynnika wzrostu, transplantacja szpiku, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon substancji czynnych
Imatynib – Dawkowanie i sposób podawania
Imatynib jest stosowany w leczeniu nowotworów hematologicznych i mięsaków złośliwych, z dawkowaniem dostosowanym do jednostki chorobowej, wieku pacjenta oraz fazy choroby. W przewlekłej fazie przewlekłej białaczki szpikowej (CML) u dorosłych zalecana dawka wynosi 400 mg/dobę, w fazie akceleracji i przełomie blastycznym 600 mg/dobę, przy czym dawka 800 mg/dobę podawana jest w dwóch dawkach po 400 mg. U dzieci dawkowanie ustala się na podstawie powierzchni ciała (340 mg/m² pc. na dobę, max. 800 mg). W Ph+ ALL dawka u dorosłych to 600 mg/dobę, u dzieci 340 mg/m² pc. Dla MDS/MPD zalecana dawka to 400 mg/dobę, a w HES/CEL początkowo 100 mg/dobę z możliwością zwiększenia do 400 mg. W DFSP stosuje się 800 mg/dobę. Imatynib podaje się doustnie podczas posiłku, popijając dużą ilością wody, a w przypadku trudności w połykaniu można rozpuścić tabletki w wodzie niegazowanej lub soku jabłkowym (50 ml na 100 mg, 200 ml na 400 mg). Leczenie kontynuuje się do progresji choroby, a w razie braku odpowiedzi lub progresji możliwe jest zwiększenie dawki, z koniecznością monitorowania działań niepożądanych.
aminotransferaza asparaginianowa, dializa, faza akceleracji, faza przewlekła, granulocyty obojętnochłonne, granulocyty zasadochłonne, imatynib, mięsak złośliwy, neutropenia, nowotwór hematologiczny, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka limfoblastyczna Ph+, podrażnienie przewodu pokarmowego, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, trombocytopenia, włókniakomięsak guzowaty skóry, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Imatinib LEK-AM 400 mg
Imatinib LEK-AM w dawce 400 mg (w postaci imatynibu mezylanu) jest wskazany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej z chromosomem Philadelphia (CML Ph+) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży, szczególnie u pacjentów niekwalifikujących się do transplantacji szpiku jako terapii pierwszego rzutu. Lek znajduje zastosowanie także w fazie przewlekłej, akceleracji oraz przełomie blastycznym CML Ph+, a także w ostrej białaczce limfoblastycznej Ph+ (Ph+ ALL) – w nowo rozpoznanej postaci w skojarzeniu z chemioterapią, a w nawrotowej lub opornej formie w monoterapii. Ponadto imatynib jest stosowany u dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi związanymi z rearanżacją genu PDGFR, zaawansowanym zespołem hipereozynofilowym (HES) i/lub przewlekłą białaczką eozynofilową (CEL) z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα oraz w nieoperacyjnych lub nawrotowych guzowatych włókniakomięsakach skóry (DFSP). Skuteczność terapii oceniana jest na podstawie odpowiedzi hematologicznej, cytogenetycznej oraz przeżycia wolnego od progresji choroby, zależnie od wskazania klinicznego.
białaczka oporna na leczenie, białaczka Philadelphia, chemioterapia skojarzona, chromosom Philadelphia, działanie niepożądane, faza akceleracji CML, faza przewlekła CML, hematolog, imatynib mezylanu, interferon alfa, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, onkolog, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka limfoblastyczna Ph+, PDGFR, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, przewlekła białaczka szpikowa Ph+, przeżycie wolne od progresji, rearanżacja FIP1L1-PDGFRα, rearanżacja genu, transplantacja szpiku, włókniakomięsak skóry, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny, zespół mielodysplastyczny/mieloproliferacyjny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Imatinib Fresenius Kabi 400 mg
Imatinib Fresenius Kabi jest wskazany do leczenia hematologicznych nowotworów złośliwych i mięsaków, a dawkowanie zależy od fazy choroby oraz wieku pacjenta. U dorosłych z przewlekłą fazą przewlekłej białaczki szpikowej (CML) zalecana dawka wynosi 400 mg/dobę, w fazie akceleracji i przełomie blastycznym 600 mg/dobę, a w przypadku przewlekłej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) 600 mg/dobę. Dzieci otrzymują dawkę obliczaną na podstawie powierzchni ciała, odpowiednio 340 mg/m²/dobę (nie przekraczając 800 mg). W przypadku dermatofibrosarcoma protuberans (DFSP) dawka wynosi 800 mg/dobę. Tabletki należy przyjmować doustnie podczas posiłku, popijając dużą ilością wody, a dawkę 800 mg dzielić na dwie dawki po 400 mg. W razie trudności z połykaniem można przygotować zawiesinę z tabletek rozpuszczonych w odpowiedniej objętości niegazowanej wody lub soku jabłkowego (100 mg w 50 ml, 400 mg w 200 ml).
aminotransferaza wątrobowa, bilirubina, biopsja szpiku, chromosom Philadelphia, ciężka neutropenia, cytopenia, dermatofibrosarcoma protuberans, działanie niepożądane pozahematologiczne, faza akceleracji, faza przewlekła, granulocyt obojętnochłonny, granulocyt zasadochłonny, indukcja, konsolidacja, leczenie podtrzymujące, mięsak złośliwy, neutropenia, nowotwór hematologiczny, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka limfoblastyczna Ph+, płytka krwi, podrażnienie przewodu pokarmowego, powierzchnia ciała, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, trombocytopenia, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Imatinib Fresenius Kabi 400 mg
Imatinib Fresenius Kabi jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym głównie w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) z chromosomem Philadelphia (Ph+), zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, w dawkach 100 mg i 400 mg w formie tabletek powlekanych, które można dzielić dla precyzyjnego dawkowania. Lek jest wskazany jako terapia pierwszego rzutu u nowo rozpoznanych pacjentów niekwalifikujących się do transplantacji szpiku, a także jako terapia drugiej linii u pacjentów z nieskutecznym leczeniem interferonem alfa. Ponadto, imatinib jest stosowany w zaawansowanych stadiach CML (faza akceleracji, przełom blastyczny), w ostrej białaczce limfoblastycznej Ph+ (ALL) jako element terapii skojarzonej lub monoterapia w nawrotach, a także w rzadkich zespołach mielodysplastycznych/mieloproliferacyjnych (MDS/MPD) z rearanżacją genu PDGFR oraz w hipereozynofilowym zespole (HES) i przewlekłej białaczce eozynofilowej (CEL) z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα. W dermatologii onkologicznej imatinib jest stosowany w guzowatych włókniakomięsakach skóry (DFSP) u pacjentów z nieoperacyjnymi lub nawracającymi/przerzutowymi zmianami.
chemioterapia skojarzona, chromosom Philadelphia, faza akceleracji, faza przewlekła, guzowaty włókniakomięsak skóry, interferon alfa, leczenie pierwszego rzutu, mięsak tkanek miękkich, monoterapia, nowotwór hematologiczny, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, oporność na leczenie, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka limfoblastyczna Ph+, płytkopochodny czynnik wzrostu, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, przewlekła białaczka szpikowa Ph+, przeżycie wolne od progresji, rearanżacja FIP1L1-PDGFRα, rearanżacja genu, tabletka powlekana, terapia drugiej linii, transplantacja szpiku, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny/mieloproliferacyjny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Imatinib Zentiva 400 mg
Imatinib Zentiva jest lekiem stosowanym w terapii nowotworów hematologicznych i mięsaków złośliwych, dawkowanie którego zależy od rodzaju choroby, fazy oraz wieku pacjenta. U dorosłych z przewlekłą białaczką szpikową (CML) dawki wynoszą 400 mg/dobę w fazie przewlekłej, 600 mg/dobę w fazie akceleracji i przełomie blastycznym, z możliwością zwiększenia do 800 mg/dobę w dwóch dawkach po 400 mg w przypadku braku odpowiedzi lub progresji. U dzieci dawka ustalana jest na podstawie powierzchni ciała, standardowo 340 mg/m²/dobę, z możliwością zwiększenia do 570 mg/m²/dobę, nie przekraczając 800 mg. W leczeniu Ph+ ALL zalecana dawka u dorosłych to 600 mg/dobę, a u dzieci 340 mg/m²/dobę (max 600 mg). W innych wskazaniach, takich jak MDS/MPD, HES/CEL, GIST czy DFSP, dawki wahają się od 100 mg do 800 mg/dobę, z czasem leczenia dostosowanym do odpowiedzi i tolerancji pacjenta. Tabletki należy przyjmować doustnie podczas posiłku, popijając dużą ilością wody, a w przypadku trudności z połykaniem można przygotować zawiesinę w odpowiedniej objętości płynu (50 ml dla 100 mg, 200 ml dla 400 mg).
aspiracja szpiku kostnego, biopsja szpiku kostnego, chromosom Philadelphia, dermatofibrosarcoma protuberans, dysfagia, faza akceleracji, faza indukcji, faza przewlekła, granulocyt zasadochłonny, leczenie adjuwantowe, neutrofil, neutropenia, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, podrażnienie przewodu pokarmowego, progresja choroby, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, trombocytopenia, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Imatinib Fresenius Kabi 100 mg
Imatinib Fresenius Kabi jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w leczeniu różnych nowotworów hematologicznych i guzów litych, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 100 mg i 400 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. Lek jest wskazany m.in. w przewlekłej białaczce szpikowej (CML) z chromosomem Philadelphia (Ph+) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży, zarówno jako leczenie pierwszego rzutu u pacjentów niekwalifikujących się do transplantacji szpiku, jak i w fazie przewlekłej po nieskuteczności interferonu alfa, a także w fazie akceleracji i przełomie blastycznym. Ponadto, imatinib stosuje się w ostrej białaczce limfoblastycznej Ph+ (Ph+ ALL) w skojarzeniu z chemioterapią lub jako monoterapia w nawrotach i oporności, a także u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi (MDS/MPD) z rearanżacją genu PDGFR oraz w zaawansowanym zespole hipereozynofilowym (HES) i przewlekłej białaczce eozynofilowej (CEL) z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα. W dermatologii lek jest stosowany w guzowatych włókniakomięsakach skóry (DFSP) u pacjentów z nieoperacyjnymi lub nawrotowymi/przerzutowymi zmianami.
Skuteczność imatinibu oceniana jest na podstawie wskaźników odpowiedzi hematologicznej i cytogenetycznej oraz przeżycia wolnego od progresji w CML, a także odpowiedzi hematologicznej w Ph+ ALL, MDS/MPD i HES/CEL. W DFSP monitoruje się obiektywną odpowiedź na leczenie. Należy jednak pamiętać, że brak jest kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających korzyść kliniczną lub wydłużenie przeżycia poza nowo rozpoznaną CML. Imatinib dostępny jest w tabletkach o wymiarach 10,1 mm (100 mg) i 10,6 x 21,6 mm (400 mg), obie z linią podziału umożliwiającą dzielenie dawki, co pozwala na indywidualizację terapii w zależności od tolerancji i interakcji lekowych. W planowaniu leczenia należy uwzględnić brak danych dotyczących wpływu imatinibu na wyniki transplantacji szpiku.
chromosom Philadelphia, faza akceleracji, faza przewlekła, guzowaty włókniakomięsak skóry, imatynib, interferon alfa, leczenie skojarzone, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka limfoblastyczna Ph+, płytkopochodny czynnik wzrostu, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, przewlekła białaczka szpikowa Ph+, przeżycie wolne od progresji, rearanżacja FIP1L1-PDGFRα, tabletka powlekana, transplantacja szpiku, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczno-mieloproliferacyjny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Meaxin 100 mg
Imatynib, substancja czynna leku Meaxin (100 mg/tabletka), jest inhibitorem kinazy tyrozynowej BCR-ABL oraz innych receptorów kinaz tyrozynowych, takich jak c-Kit, PDGFR-alfa i beta, DDR1/2 oraz CSF-1R. Jego mechanizm działania polega na silnym hamowaniu aktywności tych kinaz, co prowadzi do zahamowania proliferacji komórek nowotworowych oraz indukcji apoptozy. Imatynib wykazuje skuteczność w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) z chromosomem Philadelphia, ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) Ph+, guzów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) z mutacją c-Kit, a także w zespołach mielodysplastycznych/mieloproliferacyjnych (MDS/MPD), zespole hipereozynofilowym/przewlekłej białaczce eozynofilowej (HES/CEL) oraz włókniakomięsaku guzowatym skóry (DFSP). W modelach in vitro i in vivo potwierdzono selektywne hamowanie kinaz tyrozynowych i skuteczne blokowanie procesów proliferacyjnych i sygnałowych zależnych od PDGFR i c-Kit.
ALL Ph+, apoptoza, chromosom Philadelphia, czynnik komórek pnia, czynnik wzrostu komórek macierzystych, działanie przeciwnowotworowe, GIST, imatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej BCR-ABL, kinaza białkowo-tyrozynowa, kinaza tyrozynowa, lek przeciwnowotworowy, mezylan, mutacja KIT, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, onkogeneza, ostra białaczka limfoblastyczna, płytkopochodny czynnik aktywacji, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, receptor czynnika stymulującego kolonię, receptor domeny dyskoidynowej, receptor PDGF, włókniakomięsak guzowaty skóry, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny/mieloproliferacyjny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Imatinib Sandoz 100 mg
Imatinib Sandoz, dostępny w tabletkach powlekanych 100 mg i 400 mg, jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) z chromosomem Philadelphia (Ph+), ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) Ph+, zespołów mielodysplastycznych/mieloproliferacyjnych (MDS/MPD) z rearanżacją genu PDGFR, zespołu hipereozynofilowego (HES) i przewlekłej białaczki eozynofilowej (CEL) z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα, a także nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) Kit (CD117)+ oraz guzowatych włókniakomięsaków skóry (DFSP). Lek jest stosowany zarówno jako terapia pierwszego rzutu, jak i w przypadku niepowodzenia wcześniejszych terapii, w tym u dorosłych oraz dzieci i młodzieży. W CML Ph+ Imatinib jest wskazany w fazie przewlekłej, akceleracji oraz przełomie blastycznym, natomiast w Ph+ ALL stosowany jest w skojarzeniu z chemioterapią lub jako monoterapia w nawrotach u dorosłych. W GIST leczenie ma charakter paliatywny lub adjuwantowy po resekcji przy wysokim ryzyku nawrotu, z wyłączeniem pacjentów o niskim ryzyku. Tabletki 100 mg i 400 mg można dzielić, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki.
choroba przerzutowa, chromosom Philadelphia, faza akceleracji, faza przewlekła CML, interferon alfa, leczenie adjuwantowe, mezylan imatynibu, nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, przełom blastyczny, przeszczepienie szpiku, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, przeżycie bez wznowy, przeżycie wolne od progresji, rearanżacja FIP1L1-PDGFRα, rearanżacja genu PDGFR, terapia paliatywna, transplantacja szpiku, zespół hipereozynofilowy, zespoły mielodysplastyczne - Leksykon substancji czynnych
Imatynib – Wskazania do stosowania
Imatynib jest inhibitorem kinazy tyrozynowej o szerokim spektrum zastosowań w onkologii, szczególnie w leczeniu nowotworów hematologicznych z obecnością chromosomu Philadelphia (Ph+), takich jak przewlekła białaczka szpikowa (CML) oraz ostra białaczka limfoblastyczna (Ph+ ALL). Wskazania obejmują leczenie nowo rozpoznanej CML Ph+ u dorosłych, dzieci i młodzieży, w fazie przewlekłej, akceleracji oraz przełomu blastycznego, a także leczenie Ph+ ALL w skojarzeniu z chemioterapią lub w monoterapii w przypadku nawrotu. Ponadto imatynib jest stosowany u dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi (MDS/MPD) z rearanżacją genu PDGFR, zaawansowanym zespołem hipereozynofilowym (HES) i/lub przewlekłą białaczką eozynofilową (CEL) z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα, a także w leczeniu Kit (CD117)-dodatnich guzów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz guzowatych włókniakomięsaków skóry (DFSP). Skuteczność terapii ocenia się na podstawie odpowiedzi hematologicznej, cytogenetycznej oraz okresu przeżycia wolnego od progresji, zależnie od rodzaju nowotworu.
aberracja genetyczna, chromosom Philadelphia, faza akceleracji, GIST, guz lity, imatynib, leczenie adjuwantowe, nowotwór hematologiczny, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, przeżycie wolne od progresji, rearanżacja FIP1L1-PDGFRα, rearanżacja genu PDGFR, substancja czynna, transplantacja szpiku, włókniakomięsak skóry, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Meaxin 100 mg
Lek Meaxin (imatynib) stosuje się doustnie podczas posiłku, popijając dużą ilością wody, aby zmniejszyć ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego. Dawkowanie jest zależne od wskazania klinicznego i fazy choroby. W przewlekłej białaczce szpikowej (CML) u dorosłych dawka wynosi 400 mg/dobę w fazie przewlekłej, 600 mg/dobę w fazie akceleracji i przełomu blastycznego (w dwóch dawkach po 400 mg przy dawce 800 mg). U dzieci dawka ustalana jest na podstawie powierzchni ciała (340 mg/m²/dobę, max 800 mg). W Ph+ ALL dawka u dorosłych to 600 mg/dobę, a u dzieci 340 mg/m²/dobę (max 600 mg). W innych wskazaniach, takich jak MDS/MPD stosuje się 400 mg/dobę, w HES/CEL początkowo 100 mg/dobę z możliwością zwiększenia do 400 mg, a w GIST 400 mg/dobę (leczenie adjuwantowe przez 36 miesięcy). W DFSP dawka wynosi 800 mg/dobę. W przypadku trudności z połykaniem można przygotować zawiesinę z tabletek w odpowiedniej objętości płynu (np. 50 ml dla tabletki 100 mg, 200 ml dla 400 mg), którą należy podać natychmiast po przygotowaniu.
aminotransferaza asparaginianowa, aminotransferaza wątrobowa, aspiracja szpiku, bezwzględna liczba granulocytów, bilirubina, biopsja, działanie niepożądane pozahematologiczne, faza akceleracji, faza przewlekła, granulocyt zasadochłonny, leczenie adjuwantowe, leczenie podtrzymujące, neutropenia, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, podanie doustne, podrażnienie przewodu pokarmowego, powierzchnia ciała, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, trombocytopenia, włókniakomięsak guzowaty skóry, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina leku, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Meaxin 100 mg
Meaxin (imatynib) w dawce 100 mg w formie tabletek powlekanych jest lekiem stosowanym przede wszystkim w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej z chromosomem Philadelphia (CML Ph+), zarówno u dorosłych, jak i u dzieci oraz młodzieży, w różnych fazach choroby, w tym po niepowodzeniu terapii interferonem alfa, w fazie akceleracji oraz przełomie blastycznym. Ponadto, imatynib jest wskazany w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej Ph+ (Ph+ ALL) jako element terapii skojarzonej lub monoterapia w nawrotach. Lek znajduje zastosowanie także w zespołach mielodysplastycznych/mieloproliferacyjnych (MDS/MPD) z rearanżacją genu PDGFR, w zaawansowanym zespole hipereozynofilowym (HES) i przewlekłej białaczce eozynofilowej (CEL) z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα, a także w leczeniu guzów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) z ekspresją CD117 oraz w terapii adjuwantowej po resekcji tych guzów u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. Wskazaniem są również guzowate włókniakomięsaki skóry (DFSP) w przypadkach nieoperacyjnych lub nawrotowych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest potwierdzenie odpowiednich markerów molekularnych i cytogenetycznych, a dawkowanie i decyzje terapeutyczne powinny uwzględniać aktualne wytyczne oraz indywidualne ryzyko pacjenta.
faza akceleracji, faza przewlekła, guzowaty włókniakomięsak skóry, imatynib, leczenie adjuwantowe, mezylan imatynibu, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna Ph+, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa Ph+, przewlekła białaczka szpikowa z chromosomem Philadelphia, przeżycie wolne od progresji, rearanżacja FIP1L1-PDGFRα, rearanżacja genu, receptor płytkopochodnego czynnika wzrostu, transplantacja szpiku, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny/mieloproliferacyjny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Imatinib Zentiva 100 mg
Imatinib Zentiva jest lekiem stosowanym w terapii hematologicznych nowotworów złośliwych oraz mięsaków, wymagającym inicjacji i monitorowania przez doświadczonych specjalistów. Preparat podaje się doustnie podczas posiłku, w dawkach dostosowanych do fazy choroby i wieku pacjenta. Dawkowanie u dorosłych z przewlekłą białaczką szpikową (CML) wynosi 400 mg/dobę w fazie przewlekłej, 600 mg/dobę w fazie akceleracji i przełomie blastycznym, z możliwością zwiększenia do 800 mg/dobę podzielonej na dwie dawki. U dzieci dawka ustalana jest na podstawie powierzchni ciała (340 mg/m² pc., max. 800 mg). W leczeniu Ph+ ALL zalecana dawka u dorosłych to 600 mg/dobę, a u dzieci 340 mg/m² pc. (max. 600 mg). W innych wskazaniach, takich jak MDS/MPD, HES/CEL, GIST czy DFSP, dawki wahają się od 100 mg do 800 mg/dobę, z odpowiednimi modyfikacjami w zależności od odpowiedzi i tolerancji. W przypadku trudności z połykaniem możliwe jest przygotowanie zawiesiny z tabletek w wodzie lub soku jabłkowym (50 ml na 100 mg tabletki, 200 ml na 400 mg). Leczenie kontynuuje się do progresji choroby, a zaprzestanie po osiągnięciu pełnej odpowiedzi cytogenetycznej nie jest dobrze zbadane.
aminotransferazy wątrobowe, bezwzględna liczba neutrofili, bilirubina, blasty, chromosom Philadelphia, dysfagia, działanie pozahematologiczne, faza akceleracji, faza przewlekła, granulocyty zasadochłonne, hematologiczne nowotwory złośliwe, mięsak złośliwy, neutropenia, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, włókniakomięsak guzowaty skóry, zaburzenie wątrobowe, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Imatinib Sandoz
Imatinib Sandoz, będący inhibitorem kinazy tyrozynowej BCR-ABL, wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne potencjalne interakcje lekowe, zwłaszcza z inhibitorami proteazy, azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, makrolidami oraz substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np. cyklosporyna, takrolimus, fentanyl). Silne induktory CYP3A4 (np. deksametazon, fenytoina, ryfampicyna) mogą obniżać ekspozycję na imatynib, zwiększając ryzyko niepowodzenia terapii. U pacjentów po tyreoidektomii konieczne jest monitorowanie TSH z uwagi na ryzyko niedoczynności tarczycy. Ze względu na metabolizm wątrobowy (tylko 13% wydalane przez nerki), wskazane jest systematyczne monitorowanie funkcji wątroby, zwłaszcza u chorych z GIST i współistniejącymi przerzutami wątrobowymi, gdyż obserwowano przypadki uszkodzenia, niewydolności i martwicy wątroby. Ponadto, u około 2,5% pacjentów z CML występuje zatrzymanie płynów manifestujące się wysiękiem opłucnowym, obrzękami, wodobrzuszem czy obrzękiem płuc, co wymaga regularnej kontroli masy ciała, szczególnie u osób starszych i z chorobami serca.
aktywność ADAMTS13, aktywność aminotransferaz, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, faza akceleracji CML, fototoksyczność, hormon tyreotropowy, induktor CYP3A4, inhibitor proteazy, kwaśna alfa-glikoproteina, małopłytkowość, martwica wątroby, mikroangiopatia zakrzepowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk płuc, ostra niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie wątroby, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, rearanżacja genu PDGFR, stężenie bilirubiny, stężenie troponiny, substrat CYP3A4, toksyczność wątrobowa, uszkodzenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodobrzusze, wstrząs kardiogenny, wysięk opłucnowy, zatrzymanie płynów, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny/mieloproliferacyjny, zespół rozpadu guza, żołądek arbuzowaty