Dawkowanie i sposób podawania
Imatinib Sandoz 400 mg
Imatinib Sandoz jest wskazany do leczenia hematologicznych nowotworów złośliwych i mięsaków, z dawkowaniem dostosowanym do fazy choroby i wieku pacjenta. U dorosłych z przewlekłą fazą przewlekłej białaczki szpikowej (CML) zalecana dawka wynosi 400 mg/dobę, w fazie przyspieszonej i przełomie blastycznym 600 mg/dobę, a u pacjentów z Ph+ ALL 600 mg/dobę. Dawkowanie u dzieci ustala się na podstawie powierzchni ciała (340 mg/m²/dobę, max. 800 mg u CML i 600 mg u Ph+ ALL). Imatinib podaje się doustnie podczas posiłku, dawkę 800 mg dzieli się na dwie dawki po 400 mg. W przypadku trudności w połykaniu tabletki można rozpuścić w wodzie lub soku jabłkowym (100 mg w 50 ml, 400 mg w 200 ml). Leczenie kontynuuje się do progresji choroby, a w razie braku odpowiedzi lub utraty odpowiedzi rozważa się zwiększenie dawki do 800 mg/dobę. Wskazane jest monitorowanie parametrów hematologicznych i wątrobowych, a w przypadku poważnych działań niepożądanych lub cytopenii stosuje się odpowiednie modyfikacje dawkowania lub przerwanie terapii.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Imatinib Sandoz
- Dawkowanie w różnych wskazaniach
- Dawkowanie w przewlekłej białaczce szpikowej (CML) u dorosłych
- Dawkowanie w CML u dzieci
- Dawkowanie w ostrych białaczkach z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL)
- Dawkowanie w innych wskazaniach
- Modyfikacja dawkowania ze względu na działania niepożądane
- guzowaty włókniakomięsak skóry
- nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego Kit-dodatni
- ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia
- przewlekła białaczka eozynofilowa z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα
- przewlekła białaczka szpikowa z chromosomem Philadelphia
- zaawansowany zespół hipereozynofilowy z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα
- zespoły mielodysplastyczne/mieloproliferacyjne związane z rearanżacją genu receptora płytkopochodnego czynnika wzrostu
Dawkowanie i sposób podawania leku Imatinib Sandoz
Leczenie produktem leczniczym Imatinib Sandoz powinien rozpoczynać lekarz z doświadczeniem w leczeniu pacjentów z hematologicznymi nowotworami złośliwymi i mięsakami złośliwymi. Prawidłowe dawkowanie oraz sposób podania jest kluczowy dla osiągnięcia optymalnej skuteczności terapeutycznej z jednoczesnym zminimalizowaniem ryzyka działań niepożądanych.1
Dostępne tabletki i sposób podania
Imatinib Sandoz jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o mocy 100 mg oraz 400 mg. Tabletka o mocy 100 mg może być zastosowana w przypadku dawek 400 mg i większych, natomiast tabletka 400 mg, która jest podzielna, może być wykorzystana przy dawkach 400 mg, 600 mg i 800 mg.2
Zalecana dawka powinna być przyjmowana doustnie podczas posiłku, popijając dużą ilością wody, co minimalizuje ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego. Dawki 400 mg lub 600 mg należy podawać raz na dobę, natomiast dawkę dobową 800 mg należy podzielić na dwie dawki po 400 mg, przyjmowane rano i wieczorem.3
W przypadku pacjentów, którzy nie są w stanie połknąć tabletek powlekanych, można je rozmieszać w płynie. Tabletkę 100 mg należy wymieszać z około 50 ml, a tabletkę 400 mg z około 200 ml wody niegazowanej lub soku jabłkowego. Powstałą zawiesinę należy podać natychmiast po całkowitym rozpadnięciu się tabletek.4
Dawkowanie w różnych wskazaniach
Dawkowanie w przewlekłej białaczce szpikowej (CML) u dorosłych
Dawkowanie imatynibu u dorosłych pacjentów z CML zależy od fazy choroby:5
- Faza przewlekła: 400 mg/dobę. Faza ta definiowana jest jako stan spełniający kryteria: liczba blastów we krwi i szpiku <15%, liczba bazofilów we krwi obwodowej <20%, liczba płytek krwi >100 x 10⁹/l.
- Faza przyspieszona (akceleracji): 600 mg/dobę. Definiowana jako stan spełniający którekolwiek z kryteriów: odsetek blastów we krwi lub szpiku ≥15%, ale <30%, liczba blastów i promielocytów we krwi lub szpiku ≥30% (pod warunkiem, że liczba blastów <30%), liczba bazofilów we krwi obwodowej ≥20%, liczba płytek <100 x 109/l i nie jest związana z leczeniem.
- Przełom blastyczny: 600 mg/dobę. Definiowany jako stan z liczbą blastów we krwi lub szpiku ≥30% lub obecność ognisk pozaszpikowych choroby innych niż w wątrobie i śledzionie.
W badaniach klinicznych leczenie imatynibem kontynuowano do czasu progresji choroby. Wpływ zaprzestania leczenia po osiągnięciu pełnej odpowiedzi cytogenetycznej nie został zbadany.6
Zwiększenie dawki z 400 mg do 600 mg lub 800 mg u pacjentów w fazie przewlekłej lub z 600 mg do maksymalnie 800 mg (2 x 400 mg) u pacjentów w fazie przyspieszonej lub przełomie blastycznym można rozważyć w następujących przypadkach:7
- postęp choroby (na każdym jej etapie)
- brak zadowalającej odpowiedzi hematologicznej po co najmniej 3 miesiącach leczenia
- brak odpowiedzi cytogenetycznej po 12 miesiącach leczenia
- utrata uzyskanej uprzednio odpowiedzi hematologicznej i (lub) cytogenetycznej
Po zwiększeniu dawki konieczna jest uważna obserwacja pacjentów ze względu na możliwość wystąpienia większej częstości działań niepożądanych.8
Dawkowanie w CML u dzieci
U dzieci dawkowanie należy ustalać na podstawie powierzchni ciała (mg/m² pc.). W fazie przewlekłej i fazie zaawansowanej CML zaleca się dawkę 340 mg/m² pc. na dobę (nie przekraczając całkowitej dawki 800 mg). Lek można podawać jednorazowo na dobę lub podzielić dawkę dobową na dwie części – poranną i wieczorną.9
Należy zauważyć, że zalecenia dotyczące dawkowania u dzieci oparte są na danych uzyskanych z małej próby pacjentów pediatrycznych. Brak doświadczenia w leczeniu dzieci poniżej 2 lat.10
Zwiększenie dawki z 340 mg/m² pc. do 570 mg/m² pc. na dobę (nie przekraczając 800 mg) można rozważyć w tych samych przypadkach, co u dorosłych, gdy nie występują poważne działania niepożądane ani ciężka neutropenia lub trombocytopenia niezwiązana z białaczką.11
Dawkowanie w ostrych białaczkach z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL)
U dorosłych pacjentów z Ph+ ALL zalecana dawka imatynibu wynosi 600 mg/dobę. Wszystkie fazy leczenia powinni nadzorować hematolodzy z doświadczeniem w postępowaniu w tej chorobie.12
Na podstawie aktualnych danych wykazano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania imatynibu w dawce 600 mg na dobę w skojarzeniu z chemioterapią w fazie indukcji, konsolidacji i leczenia podtrzymującego. Czas trwania leczenia imatynibem może różnić się w zależności od wybranego programu leczenia, jednak dłuższa ekspozycja na imatynib dawała lepsze wyniki.13
U dorosłych pacjentów z nawracającą lub oporną na leczenie Ph+ ALL monoterapia imatynibem w dawce 600 mg na dobę jest bezpieczna, skuteczna i może być stosowana do czasu wystąpienia progresji choroby.14
U dzieci z Ph+ ALL dawkowanie należy ustalać na podstawie powierzchni ciała, zalecając dawkę dobową 340 mg/m² pc. (nie przekraczając całkowitej dawki 600 mg).15
Dawkowanie w innych wskazaniach
Zespoły mielodysplastyczne/mieloproliferacyjne (MDS/MPD): Zalecana dawka u dorosłych pacjentów wynosi 400 mg/dobę. W jedynym przeprowadzonym badaniu klinicznym leczenie kontynuowano do czasu wystąpienia progresji choroby, a mediana czasu leczenia wynosiła 47 miesięcy (24 dni – 60 miesięcy).16
Zespół hipereozynofilowy/przewlekła białaczka eozynofilowa (HES/CEL): Zalecana dawka u dorosłych pacjentów wynosi 100 mg na dobę. Przy niewystarczającej odpowiedzi na leczenie i braku działań niepożądanych, można rozważyć zwiększenie dawki ze 100 mg do 400 mg. Leczenie należy kontynuować tak długo, jak długo jest ono korzystne dla pacjenta.17
Nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST): U dorosłych pacjentów z nieoperacyjnymi i/lub z przerzutowymi postaciami GIST zalecana dawka wynosi 400 mg/dobę. Dane dotyczące zwiększenia dawki z 400 mg do 600 mg lub 800 mg u pacjentów z progresją choroby są ograniczone. W badaniach klinicznych imatynib był podawany do wystąpienia progresji choroby (mediana czasu leczenia: 7 miesięcy, od 7 dni do 13 miesięcy).18
W leczeniu adjuwantowym dorosłych pacjentów po resekcji GIST zalecana dawka wynosi 400 mg na dobę. Optymalny czas trwania leczenia nie został ustalony; w badaniu klinicznym wynosił 36 miesięcy.19
Włókniakomięsak guzowaty skóry (DFSP): U dorosłych pacjentów zalecana dawka imatynibu wynosi 800 mg na dobę.20
Modyfikacja dawkowania ze względu na działania niepożądane
Pozahematologiczne działania niepożądane
W przypadku wystąpienia poważnych pozahematologicznych działań niepożądanych, leczenie imatynibem należy przerwać do czasu ich ustąpienia. Następnie, w zależności od początkowego nasilenia działania niepożądanego, można wznowić właściwe leczenie.21
Szczególne zasady dotyczą przypadków podwyższonych wartości parametrów wątrobowych:22
- Jeśli stężenie bilirubiny przekroczy 3-krotnie górną granicę normy (GGN) lub aktywność aminotransferaz wątrobowych przekroczy 5-krotnie GGN, należy wstrzymać podawanie imatynibu
- Leczenie można wznowić, gdy stężenie bilirubiny będzie <1,5 x GGN, a aktywność aminotransferaz <2,5 x GGN
- Po wznowieniu leczenia stosuje się zmniejszoną dawkę dobową:
- U dorosłych: z 400 do 300 mg lub z 600 do 400 mg albo z 800 do 600 mg
- U dzieci: z 340 do 260 mg/m² pc. na dobę
Hematologiczne działania niepożądane
W przypadku ciężkiej neutropenii lub trombocytopenii zaleca się zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia zgodnie z poniższą tabelą:23
| Wskazanie | Parametry hematologiczne | Modyfikacja dawkowania |
|---|---|---|
| HES/CEL (dawka początkowa 100 mg) | ANC <1,0 x 10⁹/l i/lub płytki krwi <50 x 10⁹/l | 1. Przerwać podawanie imatynibu do czasu, gdy ANC ≥1,5 x 10⁹/l i płytki krwi ≥75 x 10⁹/l 2. Wznowić leczenie imatynibem w poprzedniej dawce (tj. przed wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego) |
| ANC <1,0 x 10⁹/l i/lub płytki krwi <50 x 10⁹/l (nawrót) | 1. Przerwać podawanie imatynibu do czasu, gdy ANC ≥1,5 x 10⁹/l i płytki krwi ≥75 x 10⁹/l 2. Wznowić leczenie imatynibem w zmniejszonej dawce 75 mg |
|
| Faza przewlekła CML, MDS/MPD i GIST (dawka początkowa 400 mg) HES/CEL (w dawce 400 mg) |
ANC <1,0 x 10⁹/l i/lub płytki krwi <50 x 10⁹/l | 1. Przerwać podawanie imatynibu do czasu, gdy ANC ≥1,5 x 10⁹/l i płytki krwi ≥75 x 10⁹/l 2. Wznowić leczenie imatynibem w poprzedniej dawce (tj. przed wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego) 3. Jeśli ANC ponownie <1,0 x 10⁹/l i/lub płytki krwi <50 x 10⁹/l, powtórzyć krok 1 i wznowić leczenie imatynibem w zmniejszonej dawce 300 mg |
| ANC <1,0 x 10⁹/l i/lub płytki krwi <50 x 10⁹/l (nawrót) | 1. Przerwać podawanie imatynibu do czasu, gdy ANC ≥1,5 x 10⁹/l i płytki krwi ≥75 x 10⁹/l 2. Wznowić leczenie imatynibem w zmniejszonej dawce 300 mg |
|
| Dzieci z przewlekłą fazą CML (dawka 340 mg/m²) | ANC <1,0 x 10⁹/l i/lub płytki krwi <50 x 10⁹/l | 1. Przerwać podawanie imatynibu do czasu, gdy ANC ≥1,5 x 10⁹/l i płytki krwi ≥75 x 10⁹/l 2. Wznowić leczenie imatynibem w poprzedniej dawce (tj. przed wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego) 3. Jeśli ANC ponownie <1,0 x 10⁹/l i/lub płytki krwi <50 x 10⁹/l, powtórzyć krok 1 i wznowić leczenie imatynibem w zmniejszonej dawce 260 mg/m² |
| Faza akceleracji CML i przełom blastyczny i Ph+ ALL (dawka początkowa 600 mg) | ¹ANC <0,5 x 10⁹/l i/lub płytki krwi <10 x 10⁹/l | 1. Sprawdzić, czy cytopenia ma związek z białaczką (aspiracja szpiku lub biopsja) 2. Jeśli cytopenia nie ma związku z białaczką, należy zmniejszyć dawkę imatynibu do 400 mg 3. Jeśli cytopenia utrzymuje się przez 2 tygodnie, zmniejszyć dawkę do 300 mg 4. Jeśli cytopenia utrzymuje się przez 4 tygodnie i nadal nie ma związku z białaczką, przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥1 x 10⁹/l i płytki krwi ≥20 x 10⁹/l, a następnie wznowić leczenie dawką 300 mg |
| ANC <0,5 x 10⁹/l i/lub płytki krwi <10 x 10⁹/l (nawrót) | 1. Przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥1,0 x 10⁹/l i płytki krwi ≥20 x 10⁹/l 2. Wznowić leczenie imatynibem w dawce 300 mg |
|
| DFSP (w dawce 800 mg) | ANC <1,0 x 10⁹/l i/lub płytki krwi <50 x 10⁹/l | 1. Przerwać podawanie imatynibu do czasu, gdy ANC ≥1,5 x 10⁹/l i płytki krwi ≥75 x 10⁹/l 2. Wznowić leczenie imatynibem w dawce 600 mg 3. Jeśli ANC ponownie <1,0 x 10⁹/l i/lub płytki krwi <50 x 10⁹/l, powtórzyć krok 1 i wznowić leczenie imatynibem w zmniejszonej dawce 400 mg |
ANC = bezwzględna liczba neutrofili (ang. Absolute Neutrophil Count)
¹Wystąpienie po co najmniej 1 miesiącu leczenia
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania