przedni uwiteus
Przedni uwiślec (łac. Ligamentum suspensorium uteri anterius) stanowi parzyste więzadło stabilizujące macicę w miednicy mniejszej kobiety. Strukturalnie składa się z fałdu otrzewnej i tkanki łącznej, biegnąc od przedniej części szyjki macicy do tylnej powierzchni spojenia łonowego.
Anatomicznie przedni uwiślec tworzy przednią granicę zachyłka pęcherzowo-macicznego (excavatio vesicouterina). Wraz z innymi więzadłami podtrzymującymi macicę – więzadłami krzyżowo-macicznymi, więzadłami kardynalnymi oraz więzadłami obłymi macicy – tworzy kompleksowy system stabilizujący narząd rodny w prawidłowej pozycji anatomicznej.
W patologii ginekologicznej uszkodzenie lub osłabienie przedniego uwiślca może przyczyniać się do zaburzeń statyki narządów miednicy mniejszej, w tym przedniego obniżenia macicy lub przedniego wypadania ścian pochwy (cystocele). Struktura ta jest istotnym punktem odniesienia podczas zabiegów ginekologicznych, szczególnie operacji rekonstrukcyjnych dna miednicy.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Uwiteus – Zapobieganie i profilaktyka
Uwiteus, czyli zapalenie błony naczyniowej oka, obejmuje tęczówkę, ciało rzęskowe i naczyniówkę, stanowiąc istotne zagrożenie dla wzroku, odpowiadając za około 10% przypadków ślepoty w USA. Profilaktyka uwiteusa opiera się na regularnych badaniach okulistycznych (zalecane co 1-2 lata lub częściej przy chorobach współistniejących), stosowaniu ochrony oczu w celu zapobiegania urazom, skutecznym leczeniu chorób ogólnoustrojowych (np. autoimmunologicznych, infekcji) oraz unikaniu czynników ryzyka, takich jak palenie czy niedobór witaminy D. Przedoperacyjna profilaktyka u pacjentów z uwiteusem obejmuje doustne kortykosteroidy (prednizolon 0,5 mg/kg/dzień przez 2 tygodnie) oraz u chorych z podejrzeniem herpetycznego uwiteusa acyklowir 800 mg/dzień przez 1 miesiąc. Szczepienia przeciwko VZV u osób powyżej 50. roku życia zmniejszają ryzyko półpaśca i powikłań uwiteusowych. Rifabutyna w dawce 300 mg/dzień stosowana u pacjentów HIV z CD4+ <100/μL zapobiega MAC i rzadko wywołuje uwiteus, jednak wyższe dawki w połączeniu z innymi lekami zwiększają ryzyko zapalenia.
anatomia oka, badanie okulistyczne, błona naczyniowa oka, choroba autoimmunologiczna, ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra wtórna, kortykosteroidy, kwasy omega-3, leki biologiczne, leki immunosupresyjne, leki przeciwwirusowe, leptospiroza, medycyna ajurwedyjska, metotreksat, obrzęk plamki żółtej, przedni uwiteus, remisja choroby, rifabutyna, uwiteus, VZV, witamina D, zaćma powikłana, zapalenie tęczówki, zespół Behceta, zrosty tylne