złuszczające zapalenie dziąseł
Złuszczające zapalenie dziąseł (desquamative gingivitis) to stan kliniczny charakteryzujący się złuszczaniem nabłonka dziąseł, co prowadzi do odsłonięcia tkanki łącznej i pojawienia się bolesnych, rumieniowych obszarów. Nie jest to odrębna jednostka chorobowa, lecz objaw występujący w przebiegu różnych chorób, najczęściej o podłożu autoimmunologicznym.
Najczęstszymi przyczynami złuszczającego zapalenia dziąseł są: liszaj płaski, pemfigoid błon śluzowych, pęcherzyca zwykła oraz reakcje alergiczne. Stan ten dotyka częściej kobiety w wieku średnim i starszym, a jego objawy obejmują ból, pieczenie dziąseł, krwawienie oraz trudności w utrzymaniu higieny jamy ustnej.
Diagnostyka złuszczającego zapalenia dziąseł wymaga kompleksowego podejścia, obejmującego badanie kliniczne, badania histopatologiczne oraz immunofluorescencyjne, które pozwalają określić chorobę podstawową. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę i obejmuje zarówno miejscowe stosowanie kortykosteroidów, jak i leczenie ogólnoustrojowe w cięższych przypadkach.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Liszaj płaski jamy ustnej – Diagnostyka i diagnoza
Liszaj płaski jamy ustnej (OLP) to przewlekła, autoimmunologiczna choroba błony śluzowej jamy ustnej, dotykająca 0,5-2% populacji, częściej kobiety w średnim wieku. WHO klasyfikuje OLP jako potencjalnie złośliwe zaburzenie z ryzykiem transformacji w raka płaskonabłonkowego jamy ustnej (OSCC) do 2%. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, gdzie charakterystyczne są białe siateczkowate prążki Wickhama, oraz na potwierdzeniu histopatologicznym. Typowe cechy histopatologiczne obejmują pasmowaty naciek limfocytarny w błonie podstawnej, zwyrodnienie wodniczkowe komórek warstwy podstawnej, hiperkeratozę, atrofię lub akantozę nabłonka oraz obecność ciałek Civattego. Biopsja 4 mm, szczególnie z obwodu zmian nadżerkowych, jest złotym standardem diagnostycznym, umożliwiając wykluczenie atypii i innych schorzeń o podobnym obrazie klinicznym, takich jak reakcje lichenoidalne, leukoplakia czy pęcherzyce.
badanie histopatologiczne, badanie kliniczne, bezpośrednia immunofluorescencja, biopsja, błona śluzowa jamy ustnej, choroba autoimmunologiczna, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, dysplazja nabłonkowa, hiperkeratoza, kandydoza jamy ustnej, leukoplakia, liszaj płaski jamy ustnej, naciek limfocytarny, naciek podnabłonkowy, nadżerka, owrzodzenie aftowe, pęcherzyca zwykła, pemfigoid błon śluzowych, prążki Wickhama, rak płaskonabłonkowy jamy ustnej, reakcja lichenoidalna, toczeń rumieniowaty, transformacja złośliwa, wirusowe zapalenie wątroby typu C, złuszczające zapalenie dziąseł, zwyrodnienie wodniczkowe - Leksykon chorób i schorzeń
Liszaj płaski jamy ustnej – Objawy
Liszaj płaski jamy ustnej (OLP) to przewlekła choroba zapalna błony śluzowej jamy ustnej, dotykająca 1-2% populacji, częściej kobiety w średnim wieku. Wyróżnia się kilka typów klinicznych: siateczkowaty (reticular) z białymi prążkami Wickhama, zwykle bezobjawowy; nadżerkowy (erosive) z bolesnymi nadżerkami i owrzodzeniami, cechujący się podwyższonym ryzykiem transformacji nowotworowej (1-3% w ciągu 10 lat); zanikowy (atrophic), płytkowy (plaque-like) oraz pęcherzowy (bullous). Objawy obejmują białe linie, zaczerwienienia, pieczenie, ból nasilający się przy spożyciu pokarmów pikantnych, kwaśnych lub gorących, a także dyskomfort podczas mówienia i żucia. Przebieg jest przewlekły z okresami zaostrzeń i remisji, a czynniki takie jak stres, dieta, alkohol, tytoń i urazy mechaniczne mogą nasilać objawy. OLP wymaga regularnej obserwacji ze względu na ryzyko rozwoju raka kolczystokomórkowego jamy ustnej, zwłaszcza w typie nadżerkowym.
ablacja laserem CO2, biopsja, błona śluzowa jamy ustnej, higiena jamy ustnej, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, liszaj płaski jamy ustnej, nawrót choroby, pieczenie jamy ustnej, pimekrolimus, prążki Wickhama, remisja objawów, suchość jamy ustnej, takrolimus, transformacja nowotworowa, zaburzenie smaku, zakażenie grzybicze, zapalenie dziąseł, złuszczające zapalenie dziąseł