niedotlenienie ponapadowe

Niedotlenienie ponapadowe (hipoksja ponapadowa) to stan niedoboru tlenu w tkankach organizmu, który występuje bezpośrednio po napadzie padaczkowym. W trakcie napadu dochodzi do zwiększonego zapotrzebowania metabolicznego mózgu przy jednoczesnym zaburzeniu rytmu oddechowego, co skutkuje przejściowym niedotlenieniem tkanek mózgowych.

Podczas napadu padaczkowego, zwłaszcza toniczno-klonicznego, może dochodzić do okresowego bezdechu, obniżenia saturacji krwi tlenem i zaburzeń perfuzji mózgowej. Niedotlenienie ponapadowe może przyczyniać się do wydłużenia okresu splątania ponapadowego oraz zwiększać ryzyko uszkodzeń neurologicznych, szczególnie przy przedłużających się lub seryjnych napadach.

Diagnostyka niedotlenienia ponapadowego opiera się na ocenie klinicznej, pomiarze saturacji krwi tlenem oraz niekiedy badaniach obrazowych mózgu. Leczenie obejmuje przede wszystkim zapewnienie drożności dróg oddechowych, tlenoterapię w okresie ponapadowym oraz odpowiednie postępowanie farmakologiczne mające na celu zapobieganie kolejnym napadom.

Niedotlenienie ponapadowe stanowi jedno z potencjalnie groźnych powikłań napadów padaczkowych i jest istotnym elementem w mechanizmie nagłej nieoczekiwanej śmierci w padaczce (SUDEP). Właściwe postępowanie w okresie ponapadowym ma kluczowe znaczenie dla minimalizacji negatywnych następstw neurologicznych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl