właściwość karcynogenna
Właściwość karcynogenna (kancerogenna) to zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania lub przyspieszania rozwoju nowotworów. Związki o właściwościach karcynogennych powodują uszkodzenia DNA, zaburzenia procesu jego naprawy lub modyfikują ekspresję genów, co prowadzi do niekontrolowanego podziału komórek i rozwoju choroby nowotworowej.
Karcynogeny klasyfikuje się w oparciu o dowody naukowe dotyczące ich działania rakotwórczego. Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) dzieli je na cztery grupy: grupa 1 (karcynogeny dla ludzi), grupa 2A (prawdopodobne karcynogeny), grupa 2B (możliwe karcynogeny) oraz grupa 3 (niesklasyfikowane). Do znanych karcynogenów należą m.in. azbest, niektóre wirusy (np. HPV), promieniowanie jonizujące, związki zawarte w dymie tytoniowym czy aflatoksyny.
Identyfikacja właściwości karcynogennych substancji ma kluczowe znaczenie w prewencji nowotworów. Wiedza ta umożliwia wprowadzanie ograniczeń ekspozycji zawodowej, regulacji prawnych dotyczących stosowania niebezpiecznych związków oraz informowanie społeczeństwa o zagrożeniach. W praktyce klinicznej istotna jest znajomość czynników ryzyka rozwoju nowotworów związanych z ekspozycją na karcynogeny, co może wpływać na diagnostykę i profilaktykę onkologiczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pranosin 50 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne inozyny pranobeks, składnika aktywnego leku Pranosin (50 mg/ml, syrop), wykazały bardzo niski profil toksyczności. W badaniach toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) stosowano dawki do 1500 mg/kg masy ciała na dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej dla ludzi (100 mg/kg m.c./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie in vitro, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, margines terapeutyczny, materiał genetyczny komórki, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, profil toksyczności, test in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Edicin 500 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania wankomycyny są ograniczone i niekompletne, co utrudnia pełną ocenę profilu toksykologicznego tego antybiotyku. Brak jest długoterminowych badań karcynogennych na modelach zwierzęcych, co uniemożliwia ocenę potencjalnego ryzyka rozwoju nowotworów przy długotrwałej ekspozycji. Standardowe testy mutagenności wykazały brak właściwości mutagennych, co jest korzystnym aspektem bezpieczeństwa farmakologicznego. Jednakże, brak dedykowanych badań dotyczących wpływu na płodność oraz brak danych o toksyczności ostrej, przewlekłej i narządowej ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka stosowania wankomycyny, zwłaszcza w grupach wrażliwych.
aspekt toksykologiczny, bezpieczeństwo farmakologiczne, Edicin, funkcja rozrodcza, infekcja bakteryjna, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodka, ryzyko rozwoju nowotworów, toksyczność narządowa, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wankomycyna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inuprin 500 mg
Inozyna pranobeks (Inuprin) wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą u różnych gatunków zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Maksymalne badane dawki sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały działania karcynogennego, a testy mutagenności in vivo i in vitro, przeprowadzone na myszy, szczurach oraz ludzkich limfocytach, potwierdziły brak właściwości mutagennych inozyny pranobeks.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, dawka letalna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, INUPRIN, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Utrogestan 300 mg
Bezpieczeństwo stosowania mikronizowanego progesteronu w dawce 300 mg, zawartego w preparacie Utrogestan, zostało potwierdzone w licznych badaniach przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych klinicznie zagrożeń dla funkcjonowania głównych układów fizjologicznych. Badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej nie ujawniły potencjału toksycznego w warunkach terapeutycznych, a ocena tolerancji miejscowej aplikacji dopochwowej potwierdziła brak działania drażniącego i uczulającego. Dodatkowo, testy genotoksyczności i długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału leku.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, genotoksyczność, kapsułka dopochwowa, potencjał drażniący, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał uczulający, progesteron mikronizowany, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, właściwość karcynogenna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Virumed 1000 mg
Inozyna pranobeks, substancja aktywna produktu Virumed, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Badania obejmowały toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą przy dawkach sięgających 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Ustalona wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro (w tym na ludzkich limfocytach) potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie in vitro, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna 50, embriotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, indukcja nowotworu, inozyna pranobeks, limfocyt krwi obwodowej, mutagenność, niska toksyczność, potencjał teratogenny, teratogenność, test in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, Virumed, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gencjana 0,5% roztwór wodny 5 mg/g
Przedkliniczne badania metylorozanilinowego chlorku, substancji czynnej preparatu Gencjana 0,5% roztwór wodny (5 mg/g), wykazały działanie mutagenne in vitro oraz rakotwórcze w modelach zwierzęcych. Te właściwości genotoksyczne i karcynogenne stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa leku, zwłaszcza w kontekście długotrwałego stosowania. Pomimo tych wyników, dane dotyczące wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa nie wskazują na istotne zagrożenia, a obserwacje kliniczne nie potwierdziły negatywnego wpływu na potomstwo kobiet stosujących preparat miejscowo w trakcie ciąży.
aplikacja miejscowa, badanie in vitro, badanie laboratoryjne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gencjana roztwór wodny, implikacja kliniczna, metylorozanilinowy chlorek, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, obserwacja kliniczna, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność reprodukcyjna, właściwość genotoksyczna, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inuprin Forte 100 mg/ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna leku Inuprin Forte, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy, koty, małpy) przy dawkach do 1500 mg/kg mc./dobę. LD50 jest 50-krotnie wyższa niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro potwierdziły brak potencjału mutagennego inozyny pranobeksu.
badanie in vitro, badanie toksykologiczne, czynność reprodukcyjna, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, potencjał mutagenny, teratogenność, test in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – GlimeHexal 1 1 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa glimepirydu, substancji czynnej leku GlimeHEXAL, opiera się na szerokim spektrum badań farmakologicznych, toksykologicznych i reprodukcyjnych. Wyniki wskazują, że większość działań niepożądanych pojawia się przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (1-6 mg) i jest związana z mechanizmem farmakodynamicznym leku, tj. wywoływaniem hipoglikemii. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla populacji docelowej, a profil bezpieczeństwa jest zgodny z charakterystyką pochodnych sulfonylomocznika. W toksykologii wielokrotnego podawania dominowały efekty hipoglikemiczne, nasilone przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki kliniczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego glimepirydu, a badania długoterminowe nie wykazały właściwości karcynogennych.
badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, działanie farmakodynamiczne, działanie hipoglikemizujące, działanie mutagenne, działanie niepożądane, embriotoksyczność, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, glimepiryd, hipoglikemia, pochodna sulfonylomocznika, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotna, wada wrodzona, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna preparatu Neosine (250 mg/5 ml, syrop), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki stosowane w badaniach sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, co wskazuje na niski potencjał toksyczny i szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały właściwości rakotwórczych, a testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie mutagenności, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, limfocyt krwi obwodowej, Neosine, potencjał mutagenny, proces rozrodczy, profil toksykologiczny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine duo (500 mg + 3,125 mg Zn 2+)/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Neosine duo, zawierającego inozynę pranobeks oraz cynku glukonian, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa obu składników. Inozyna pranobeks charakteryzuje się niską toksycznością ostrą i przewlekłą, z dawką LD50 sięgającą 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotny margines bezpieczeństwa względem maksymalnej dawki terapeutycznej 100 mg/kg mc./dobę. Badania na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały działania karcynogennego ani mutagennego, a także nie stwierdzono toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności czy teratogenności przy dawkach do 20-krotności zalecanej dawki terapeutycznej. Ponadto, nie zaobserwowano negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze u myszy, szczurów i królików.
charakterystyka produktu leczniczego, cynku glukonian, dawka śmiertelna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, jon cynku, limfocyt krwi obwodowej, parametr LD50, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ immunologiczny, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Akvir 500 mg
Inozyny pranobeks, substancja czynna leku Akvir (500 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych przedklinicznych. Badania obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej u myszy, szczurów, psów, kotów i małp, z dawkami sięgającymi 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wyznaczona dawka LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co wskazuje na niski potencjał toksyczny. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach krwi obwodowej, potwierdziły brak właściwości mutagennych.
AKVIR, badanie mutagenności in vivo, badanie toksykologiczne, czynność reprodukcyjna, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, mutagenność, niska toksyczność, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności in vitro, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Groprinosin Forte 500 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeks, substancji czynnej Groprinosin Forte (500 mg/5 ml, syrop), wykazały niski profil toksyczności. Dawka LD50 u zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, psy, koty, małpy) wyniosła 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały właściwości karcynogennych, a kompleksowe testy mutagenności in vivo i in vitro, obejmujące również ludzkie limfocyty, potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, dawka LD50, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, embriotoksyczność, indukcja nowotworu, inozyna pranobeks, limfocyt krwi obwodowej, profil toksyczności, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inuprin Forte 1000 mg
Inozyna pranobeks, substancja czynna preparatu Inuprin Forte, wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony szeroko zakrojonymi badaniami przedklinicznymi na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Maksymalna podawana dawka wynosiła 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Dawka LD50 była aż 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro potwierdziły brak potencjału mutagennego inozyny pranobeks.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka LD50, dawka śmiertelna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, inozyna pranobeks, Inuprin Forte, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość karcynogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Groprinosin Forte 1000 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeksu, substancji czynnej Groprinosin Forte, wykazały bardzo niski poziom toksyczności przy dawkach sięgających 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotnie wyższą wartość niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Badania obejmowały analizę toksyczności ostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) oraz ocenę potencjału karcynogennego i mutagennego, które nie wykazały żadnych negatywnych efektów. Testy mutagenności przeprowadzono zarówno in vitro, jak i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach krwi obwodowej, potwierdzając brak właściwości mutagennych inozyny pranobeksu.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, granulat do sporządzania roztworu doustnego, inozyna pranobeks, limfocyt krwi obwodowej, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspimag 150 mg + 21 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Aspimag, zawierającego 150 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 21 mg magnezu tlenku, opierają się głównie na szerokiej dokumentacji dotyczącej kwasu acetylosalicylowego jako składnika aktywnego. Standardowe badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń zdrowotnych, w tym nie stwierdzono nieoczekiwanych efektów toksycznych po podaniu wielokrotnym. Ponadto, badania genotoksyczności i karcynogenności nie potwierdziły mutagennego ani rakotwórczego potencjału kwasu acetylosalicylowego, co potwierdza jego bezpieczeństwo stosowania w terapii.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogenność, kwas acetylosalicylowy, mutacja genetyczna, rejestracja produktu leczniczego, tlenek magnezu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Indywidualny Zestaw Autostrzykawek przeciwko Bojowym Środkom Trującym IZAS-05 Autostrzykawka Atropina: 2 mg/2 ml Autostrzykawka Diazepam: 10 mg/2 ml Autostrzykawka Pralidoksym + Atropina: 600 mg/2 ml + 2 mg/2 ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa składników Indywidualnego Zestawu Autostrzykawek IZAS-05, obejmującego atropinę, diazepam oraz pralidoksym chlorek, wskazują na dobrze poznany profil farmakologiczny i bezpieczeństwo stosowania tych substancji w warunkach doraźnych. Atropina, dzięki wieloletniemu zastosowaniu klinicznemu, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa. Diazepam wykazuje brak istotnej toksyczności przewlekłej w badaniach na modelach zwierzęcych, a jego potencjał mutagenny jest minimalny i obserwowany jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Badania tolerancji miejscowej diazepamu, obejmujące podanie do worka spojówkowego u królików oraz doodbytnicze u psów, wykazały jedynie minimalne podrażnienia bez istotnych efektów układowych.
atropina, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo stosowania, bojowy środek trujący, dawka lecznicza, diazepam, działanie mutagenne, indywidualny zestaw autostrzykawek, podanie doodbytnicze, podrażnienie tkanki, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, pralidoksymu chlorek, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, właściwość karcynogenna, wpływ na reprodukcję, zmiana patologiczna - Leksykon substancji czynnych
Erytromycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Erytromycyna wykazuje bardzo niską toksyczność ostrą, co potwierdzają badania przedkliniczne na zwierzętach, gdzie dawka LD50 dla cyklicznego węglanu erytromycyny wynosiła 5,8 g/kg masy ciała u szczurów oraz 4,05 g/kg u myszy po podaniu doustnym. Badania toksyczności przewlekłej, prowadzone przez 90 dni na szczurach przy dawkach 0,0125%, 0,025% i 0,05% dawki LD50, nie wykazały istotnych zmian patologicznych w narządach takich jak wątroba, nerki, płuca, śledziona i jelita, z wyjątkiem odwracalnego powiększenia wątroby. Dodatkowo, nie stwierdzono wzrostu hepatotoksyczności ani patologii hematologicznych przy dawkach do 400 mg/kg masy ciała. Erytromycyna nie wykazuje właściwości mutagennych ani rakotwórczych w testach in vitro i długoterminowych badaniach na szczurach i myszach, a także nie wpływa negatywnie na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy w badaniach na zwierzętach.
badanie hematologiczne, cykliczny węglan erytromycyny, dawka LD50, działanie uczulające, enzym wątrobowy, erytromycyna, hepatotoksyczność, laktobionian, octan cynku dwuwodny, powiększenie wątroby, substancja antybiotykowa, teratogeneza, test maksymalizacji, toksyczne działanie na zarodek, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tretynoina, właściwość fotouczulająca, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, właściwość rakotwórcza, wytwarzanie żółci, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine Plus (250 mg + 1,5625 mg Zn2+)/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego Neosine Plus, zawierającego inozynę pranobeks oraz cynku glukonian, wskazują na niski profil toksyczności obu składników. Inozyna pranobeks wykazała szeroki margines bezpieczeństwa, z LD50 wynoszącą 1500 mg/kg mc./dobę, co jest 50-krotnie wyższe od maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Badania toksykologiczne na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) nie wykazały właściwości karcynogennych ani mutagennych, potwierdzając brak genotoksyczności inozyny pranobeksu. Ponadto, badania reprodukcyjne na myszach, szczurach i królikach, przy dawkach do 20-krotności zalecanej u ludzi, nie wykazały toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności, teratogenności ani zaburzeń czynności reprodukcyjnych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, cynk glukonian, dawka śmiertelna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność inozyny pranobeksu, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine forte 1000 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeksu, substancji czynnej leku Neosine forte, wykazały niski profil toksyczności przy dawkach do 1500 mg/kg/dobę podawanych myszom, szczurzym, psom, kotom i małpom, co stanowi 50-krotnie wyższą wartość niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały działania karcynogennego, a testy mutagenności in vivo i in vitro, przeprowadzone na myszach, szczurach oraz ludzkich limfocytach, potwierdziły brak właściwości mutagennych inozyny pranobeksu. Ocena wpływu na reprodukcję i rozwój płodu obejmowała badania toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności, teratogenności oraz funkcji reprodukcyjnych u myszy, szczurów i królików, którym podawano dawki do 20-krotności dawki terapeutycznej (100 mg/kg mc./dobę) pozajelitowo. Wyniki nie wykazały negatywnego wpływu na procesy reprodukcyjne ani rozwój płodu. Zebrane dane przedkliniczne potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa inozyny pranobeksu, wskazując na brak istotnej toksyczności, mutagenności, karcynogenności oraz zaburzeń reprodukcyjnych przy dawkach znacznie przekraczających stosowane klinicznie.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, Neosine forte, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, teratogenność, toksyczność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, wpływ na reprodukcję, zaburzenie czynności reprodukcyjnej, zwierzę laboratoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Virumed Junior 312,5 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeksu wykazały niski profil toksyczności przy dawkach sięgających 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro nie potwierdziły działania mutagennego, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń genetycznych przy stosowaniu leku.
badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, teratogenność, test in vitro, test in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, wpływ na rozrodczość, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine forte 500 mg/5 ml
Inozyna pranobeksu, substancja czynna Neosine forte, wykazuje niską toksyczność w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) przy dawkach sięgających 1500 mg/kg masy ciała na dobę, co stanowi 50-krotność maksymalnej zalecanej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg m.c./dobę). Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały potencjału nowotworowego, a standardowe testy mutagenności in vivo i in vitro (w tym na ludzkich limfocytach) potwierdziły brak właściwości mutagennych i genotoksycznych inozyny pranobeksu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka LD50, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, limfocyt krwi obwodowej, nowotwór, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, właściwość karcynogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine Plus 500 mg + 3,125 mg Zn 2+
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Neosine Plus, zawierającego 500 mg inozyny pranobeksu oraz 3,125 mg jonów cynku w postaci cynku glukonianu, wykazały bardzo niski profil toksyczności obu składników. Inozyna pranobeks wykazała brak istotnych efektów toksycznych nawet przy dawkach do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę), a dawka LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna. Cynk glukonian wykazywał toksyczność jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej poziomy stosowane klinicznie. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały właściwości karcynogennych inozyny pranobeksu, a testy mutagenności in vivo i in vitro potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, cynku glukonian, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, embriotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, inozyna pranobeks, jon cynku, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Soledum junior 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne 1,8-cyneolu, substancji czynnej w produkcie Soledum junior, wykazały, że doustna LD50 u szczurów wynosi 2480 mg/kg masy ciała. Objawy zatrucia obejmowały stopniowe zanikanie czynności życiowych oraz śpiączkę, bez obserwacji zgonów odroczonych. W badaniach subchronicznych, przy dawce 1200 mg/kg/dobę przez 4 tygodnie u szczurów i myszy, nie stwierdzono narządów docelowych toksyczności ani skumulowanego działania toksycznego. Testy mutagenności na modelach bakteryjnych były jednoznacznie negatywne, wskazując na brak genotoksyczności 1,8-cyneolu. Krótkoterminowe badania karcynogenności również nie wykazały właściwości rakotwórczych, choć brak jest danych długoterminowych w tym zakresie.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, cyneol, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, LD50, narząd docelowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, Soledum junior, śpiączka, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność subchroniczna, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Groprinosin 500 mg
Produkt leczniczy Groprinosin, zawierający inozynę pranobeks (kompleks inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3), wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony w szeroko zakrojonych badaniach toksykologicznych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki stosowane w badaniach sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co wskazuje na znaczny margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak działania mutagennego.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, embriotoksyczność, Groprinosin, inozyna, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności in vitro, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon substancji czynnych
Allopurynol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały, że allopurynol nie wykazuje właściwości mutagennych ani karcynogennych. W badaniach cytogenetycznych in vitro na ludzkich komórkach krwi w stężeniach do 100 μg/ml oraz in vivo u ludzi w dawkach do 600 mg/dobę przez średnio 40 miesięcy nie stwierdzono indukcji aberracji chromosomalnych. Długoterminowe badania na myszach i szczurach (do 2 lat) nie wykazały działania rakotwórczego. W zakresie teratogenności wyniki są niejednoznaczne: podanie dootrzewnowe allopurynolu u myszy w dawkach 50 lub 100 mg/kg m.c. w 10. lub 13. dniu ciąży spowodowało uszkodzenia płodu, natomiast podobne badania u szczurów (120 mg/kg m.c. w 12. dniu ciąży) oraz doustne podawanie u myszy (do 100 mg/kg m.c./dobę), szczurów (do 200 mg/kg m.c./dobę) i królików (do 150 mg/kg m.c./dobę) w okresie organogenezy (8.-16. dzień ciąży) nie wykazały działania teratogennego.
aberracja chromosomalna, badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, cykl komórkowy, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, kamica nerkowa, organogeneza, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, transformacja limfocytów, uszkodzenie płodu, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, wpływ na DNA, związek nitrozowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hascovir 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej leku Hascovir, nie wykazały właściwości mutagennych ani karcynogennych w testach in vitro i in vivo, w tym w długoterminowych badaniach na szczurach i myszach. W kontekście rozrodczości, podawanie acyklowiru w dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u szczurów i psów powodowało odwracalne zaburzenia spermatogenezy, natomiast u myszy nie stwierdzono wpływu na płodność. U ludzi doustne stosowanie acyklowiru nie wpływało istotnie na parametry nasienia, takie jak liczba, morfologia i ruchliwość plemników, co jest istotne dla bezpieczeństwa terapii u mężczyzn w wieku reprodukcyjnym.
acyklowir, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, in vitro, in vivo, karcynogenność, mutagenność, parametry nasienia, płodność, płodność kobiet, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, substancja czynna, terapia przeciwwirusowa, wiek reprodukcyjny, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, właściwość rakotwórcza, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Antytrombina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Antytrombina ludzka, będąca naturalnym składnikiem osocza, wykazuje ograniczone dane przedkliniczne ze względu na swój endogenny charakter, co utrudnia ocenę toksyczności w modelach zwierzęcych. Badania pojedynczych dawek nie wykazały ostrej toksyczności, jednakże wielokrotne podawanie jest niemożliwe do oceny z powodu immunogenności ludzkiego białka u zwierząt. Nie stwierdzono działania teratogennego, karcynogennego ani mutagennego w dostępnej literaturze oraz badaniach klinicznych. Preparaty antytrombiny, takie jak Antithrombin III NF Takeda, Atenativ i Kybernin P, zawierają około 50 j.m./ml antytrombiny III pochodzącej z osocza, z aktywnością swoistą odpowiednio: ≥3 j.m./mg białka, ~2,8 j.m./mg białka oraz 3,3–8,6 j.m./mg białka.
aktywność swoista, antytrombina III, antytrombina ludzka, badanie kliniczne, badanie toksyczności, doświadczenie postmarketingowe, fosforan tributylu, immunogenność, oktoksynol, osocze ludzkie, reakcja immunologiczna, rekonstytucja, toksyczność embrionalno-płodowa, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, wytwarzanie przeciwciał - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sylifar 140 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Sylifar, zawierającego 140 mg sylimaryny (w przeliczeniu na sylibininę), wykazały brak istotnych zagrożeń dla funkcji życiowych organizmu. Oceny farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak kumulacji toksyczności oraz nieoczekiwanych efektów niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, aberracji chromosomowych oraz mikrojądrowy, nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego sylimaryny.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, genotoksyczność, mutagenność, ostropest plamisty, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, Silybum marianum, sylimaryna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość karcynogenna, wpływ na płodność