toksyczność okołoporodowa
Toksyczność okołoporodowa odnosi się do szkodliwego wpływu substancji chemicznych, leków lub innych czynników na organizm matki i dziecka w okresie okołoporodowym. Obejmuje to zarówno końcowy etap ciąży, jak i sam poród oraz wczesny okres po urodzeniu.
Najczęstszymi przyczynami toksyczności okołoporodowej są leki podawane matce podczas porodu (szczególnie środki znieczulające i przeciwbólowe), substancje uzależniające przyjmowane przez matkę (alkohol, nikotyna, narkotyki), a także zatrucia metalami ciężkimi lub ekspozycja na toksyny środowiskowe. Toksyczność może również wynikać z powikłań położniczych, takich jak stan przedrzucawkowy czy zespół HELLP.
Konsekwencje toksyczności okołoporodowej mogą obejmować zaburzenia rozwoju płodu, wcześniactwo, zespół zaburzeń oddychania u noworodka, zespół abstynencyjny noworodka, zaburzenia neurologiczne oraz długotrwałe problemy rozwojowe. U matki może prowadzić do komplikacji podczas porodu, pogorszenia funkcji narządów wewnętrznych oraz zaburzeń psychicznych.
Postępowanie w przypadkach toksyczności okołoporodowej obejmuje wczesną identyfikację czynników ryzyka, monitorowanie stanu matki i płodu, odpowiednie leczenie objawowe oraz, w razie potrzeby, specjalistyczną opiekę neonatologiczną dla noworodka. Istotna jest również profilaktyka poprzez edukację pacjentek na temat potencjalnych zagrożeń wynikających z przyjmowania substancji toksycznych w okresie ciąży.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sympramol 50 mg
Przedkliniczny profil bezpieczeństwa dichlorowodorku opipramolu został oceniony w badaniach toksyczności ostrej, subchronicznej i przewlekłej, a także pod kątem genotoksyczności oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Substancja wykazuje niską toksyczność ostrą, z objawami głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Długoterminowe podawanie bardzo dużych dawek powodowało zaburzenia neurologiczne, uszkodzenia wątroby i płuc, zmiany skórne oraz powstawanie katarakty u zwierząt laboratoryjnych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego opipramolu.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, dawka terapeutyczna, dichlorowodorek opipramolu, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał genotoksyczny, przedawkowanie, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność subchroniczna, uszkodzenie płuc, uszkodzenie wątroby, wpływ na rozrodczość, zmiany skórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AKVIR o smaku truskawkowym 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeksu, substancja czynna preparatu AKVIR, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki testowane sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co jest 15-krotnie wyższe niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Dawka LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały działania karcinogennego, a testy mutagenności in vitro i in vivo (w tym na ludzkich limfocytach) nie potwierdziły właściwości mutagennych inozyny pranobeksu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka letalna, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, karcinogenność, LD50, limfocyt krwi obwodowej, mutagenność, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test mutagenności, toksyczność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość karcinogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vicebrol BIO 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winpocetyny, substancji czynnej leku Vicebrol Bio, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Doustna dawka LD50 u psów nie została ustalona ze względu na nietolerancję powyżej 400 mg/kg masy ciała. W badaniach podostrych szczury tolerowały dożylne dawki do 8 mg/kg przez 14 dni, a psy do 5 mg/kg przez 28 dni, przy czym wyższe dawki wywoływały objawy takie jak ślinienie, tachykardia i przyspieszony oddech. Doustne podawanie przez 28 dni było dobrze tolerowane nawet przy dawkach do 25 mg/kg u szczurów. W badaniach przewlekłych nie stwierdzono patologicznych zmian klinicznych ani laboratoryjnych przy dawkach do 100 mg/kg doustnie u szczurów przez 6 miesięcy, natomiast u psów dawki 45 mg/kg powodowały obniżenie łaknienia i wymioty. Dożylne podawanie powyżej 5 mg/kg przez 90 dni u psów wiązało się z objawami neurologicznymi i kardiopulmonalnymi, jednak bez trwałych zmian histologicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – INALDIN Gardło 3 mg
Badania przedkliniczne dotyczące benzydaminy chlorowodorku, substancji czynnej tabletek do ssania INALDIN Gardło, wykazały toksyczność reprodukcyjną u szczurów i królików, obejmującą toksyczność rozwojową, okołoporodową oraz poporodową. Efekty te obserwowano przy stężeniach w osoczu do 40-krotnie wyższych niż te osiągane po terapeutycznej dawce doustnej u ludzi. Istotne jest, że nie stwierdzono działania teratogennego u badanych gatunków zwierząt, co wskazuje na brak wpływu benzydaminy na powstawanie wad rozwojowych płodu.
benzydamina chlorowodorek, charakterystyka produktu leczniczego, dawka doustna, działanie teratogenne, kinetyka benzydaminy, model zwierzęcy, stężenie w osoczu, tabletki do ssania, toksyczność okołoporodowa, toksyczność poporodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine duo 1000 mg + 6,25 mg Zn2+
Dane przedkliniczne leku Neosine duo, zawierającego 1000 mg inozyny pranobeksu oraz 6,25 mg jonów cynku, potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa. Toksyczność ostra, podostra i przewlekła inozyny pranobeksu była badana na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) przy dawkach sięgających 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Ustalona dawka LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, wskazując na bardzo niski poziom toksyczności ostrej. Długoterminowe badania toksykologiczne nie wykazały właściwości karcynogennych ani mutagennych inozyny pranobeksu, potwierdzając bezpieczeństwo genotoksyczne w badaniach in vivo i in vitro, w tym na ludzkich limfocytach krwi obwodowej.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, cynk glukonian, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, jony cynku, limfocyt krwi obwodowej, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, stężenie terapeutyczne, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona, właściwości karcynogenne, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pranosin 50 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne inozyny pranobeks, składnika aktywnego leku Pranosin (50 mg/ml, syrop), wykazały bardzo niski profil toksyczności. W badaniach toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) stosowano dawki do 1500 mg/kg masy ciała na dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej dla ludzi (100 mg/kg m.c./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie in vitro, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, margines terapeutyczny, materiał genetyczny komórki, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, profil toksyczności, test in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entecavir Zentiva 0,5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa entekawiru obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym badania neurotoksyczności, wpływu na rozrodczość, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. W badaniach na psach zaobserwowano przemijające zapalenia okołonaczyniowe w OUN przy narażeniu 10-19-krotnie wyższym niż u ludzi, natomiast u małp, nawet przy narażeniu >100-krotnym, nie stwierdzono takich zmian. Entakawir nie obniżał płodności u szczurów, jednak przy narażeniu ≥26-krotnym odnotowano degenerację nasieniowodów u gryzoni i psów, co nie wystąpiło u małp. W badaniach embriotoksyczności u szczurów i królików dawki przekraczające 21-krotne narażenie u ludzi nie wykazały toksyczności na przebieg ciąży, choć przy wyższych dawkach obserwowano toksyczność u ciężarnych, resorpcje płodów, zmniejszenie masy ciała płodów oraz wady rozwojowe, w tym anomalie kostne i anatomiczne. U młodych szczurów podawanie entekawiru wiązało się z umiarkowanym osłabieniem reakcji na bodziec akustyczny przy AUC ≥92-krotnym w stosunku do ekspozycji u ludzi, co prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego.
badanie toksykologiczne, degeneracja nasieniowodu, embriotoksyczność, entekawirem, glejak mózgu, gruczolak wątroby, guz naczyniowy, mutacja genetyczna, nowotwór płuc, osłabienie reakcji akustycznej, ośrodkowy układ nerwowy, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, resorpcja płodu, test Amesa, toksyczność okołoporodowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe, zmiana chromosomalna, zmiany jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Edicin 500 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania wankomycyny są ograniczone i niekompletne, co utrudnia pełną ocenę profilu toksykologicznego tego antybiotyku. Brak jest długoterminowych badań karcynogennych na modelach zwierzęcych, co uniemożliwia ocenę potencjalnego ryzyka rozwoju nowotworów przy długotrwałej ekspozycji. Standardowe testy mutagenności wykazały brak właściwości mutagennych, co jest korzystnym aspektem bezpieczeństwa farmakologicznego. Jednakże, brak dedykowanych badań dotyczących wpływu na płodność oraz brak danych o toksyczności ostrej, przewlekłej i narządowej ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka stosowania wankomycyny, zwłaszcza w grupach wrażliwych.
aspekt toksykologiczny, bezpieczeństwo farmakologiczne, Edicin, funkcja rozrodcza, infekcja bakteryjna, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodka, ryzyko rozwoju nowotworów, toksyczność narządowa, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wankomycyna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Opokan max 15 mg
Przedkliniczne badania meloksykamu, substancji czynnej preparatu Opokan max, potwierdzają profil bezpieczeństwa charakterystyczny dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Długotrwałe podawanie wysokich dawek (≥1 mg/kg m.c.) u zwierząt skutkowało typowymi działaniami niepożądanymi, takimi jak owrzodzenia i nadżerki przewodu pokarmowego oraz martwica brodawek nerkowych, wskazując na ryzyko nefrotoksyczności. W badaniach reprodukcji u szczurów zaobserwowano zmniejszenie owulacji i zahamowanie implantacji zarodków, a działanie embriotoksyczne pojawiło się przy dawkach toksycznych dla matek (≥1 mg/kg m.c.). Nie stwierdzono jednak działania teratogennego przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i 80 mg/kg u królików, co stanowi 20-40x i 400-800x wyższe wartości niż dawki kliniczne (7,5-15 mg, ok. 0,1-0,2 mg/kg dla osoby 75 kg).
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, implantacja zarodka, inhibitory syntezy prostaglandyn, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadżerka, nefrotoksyczność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, Opokan max, owrzodzenia przewodu pokarmowego, profil bezpieczeństwa leku, resorpcja zarodka, toksyczność okołoporodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AKVIR FORTE o smaku truskawkowym 500 mg/5 ml
Inozyna pranobeksu, substancja czynna syropu AKVIR FORTE (500 mg/5 ml), wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony badaniami na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) przy dawkach do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, co świadczy o wysokim marginesie bezpieczeństwa. Długoterminowe badania karcinogenności na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności in vivo i in vitro (na myszach, szczurach oraz ludzkich limfocytach) potwierdziły brak potencjału mutagennego substancji.
badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, badania toksyczności, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, LD50, limfocyt krwi obwodowej, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcinogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ricordo 10 mg
Ricordo, zawierający 10 mg chlorowodorku donepezylu w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania donepezylu w ciąży u ludzi, choć badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, zaobserwowano jednak toksyczność około- i poporodową. Z tego względu lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W przypadku konieczności zastosowania leku u ciężarnej, zaleca się ścisłe monitorowanie matki i płodu, ze szczególnym uwzględnieniem okresu okołoporodowego i poporodowego.
antykoncepcja, chlorowodorek donepezylu, działanie niepożądane, działanie teratogenne, farmakoterapia, karmienie piersią, laktacja, mleko kobiece, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie do mleka matki, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, terapia lekiem, toksyczność okołoporodowa, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isoprinosine 50 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeksu, substancji czynnej preparatu Isoprinosine (syrop 50 mg/ml), wykazały bardzo korzystny profil bezpieczeństwa. Toksyczność ostra i przewlekła oceniana na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) wykazała, że dawka LD50 jest 50-krotnie wyższa niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę), co wskazuje na niski potencjał toksyczny. Długoterminowe badania nie ujawniły właściwości karcinogennych, a testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego. Ponadto, badania reprodukcyjne na myszach, szczurach i królikach, przy dawkach do 20-krotnie wyższych niż terapeutyczne, nie wykazały toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności, teratogenności ani zaburzeń funkcji rozrodczych.
badania in vitro, badania in vivo, badania mutagenności, badania toksykologiczne, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, karmienie piersią, limfocyty krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, właściwości karcinogenne, właściwości mutagenne, wpływ na reprodukcję, zaburzenia czynności reprodukcyjnych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gabitril 15 mg
Tiagabina, substancja czynna leku Gabitril, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego, jednak podawanie bardzo dużych dawek wiązało się z toksycznością okołoporodową i poporodową. Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania tiagabiny w ciąży jest ograniczone, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę bezpieczeństwa terapii w tym okresie. Ponadto brak jest danych dotyczących przenikania tiagabiny do mleka matki oraz bezpieczeństwa stosowania leku podczas laktacji.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inuprin 500 mg
Inozyna pranobeks (Inuprin) wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą u różnych gatunków zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Maksymalne badane dawki sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały działania karcynogennego, a testy mutagenności in vivo i in vitro, przeprowadzone na myszy, szczurach oraz ludzkich limfocytach, potwierdziły brak właściwości mutagennych inozyny pranobeks.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, dawka letalna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, INUPRIN, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Physiotens 0,4 0,4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa moksonidyny, substancji czynnej Physiotens 0,4, wykazały akceptowalny profil toksyczności po wielokrotnym podaniu, bez istotnego ryzyka dla ludzi. Testy genotoksyczności nie ujawniły potencjału mutagennego ani uszkodzeń chromosomów, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wskazały na ryzyko indukcji nowotworów przy dawkach terapeutycznych. W zakresie reprodukcji, moksonidyna nie wpływała negatywnie na płodność zwierząt doświadczalnych i nie wykazywała działania teratogennego.
dawka terapeutyczna, genotoksyczność, karcynogenność, moksonidyna, mutacja genowa, Physiotens, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność dla płodu, toksyczność dla samic ciężarnych, toksyczność okołoporodowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, uszkodzenie chromosomów, wada wrodzona, wpływ na reprodukcję, zmiana nowotworowa, zmiany w materiale genetycznym - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cogiton 10 10 mg
Stosowanie chlorowodorku donepezylu (Cogiton 5 mg, Cogiton 10 mg) u kobiet w wieku rozrodczym wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentek planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo oraz udokumentowaną toksyczność okołoporodową i poporodową w badaniach na zwierzętach. Pomimo braku dowodów teratogenności, potencjalne ryzyko dla płodu nie zostało w pełni określone, co wymaga od lekarza szczegółowego poinformowania pacjentki o zagrożeniach i konieczności unikania stosowania donepezylu w ciąży.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Benzydamine neo-angin smak cytrynowy 3 mg
Badania przedkliniczne benzydaminy chlorowodorku w dawce 3 mg, odpowiadającej 2,68 mg benzydaminy w pastylce twardej Benzydamine neo-angin smak cytrynowy, wykazały toksyczność reprodukcyjną u szczurów i królików przy stężeniach w osoczu do 40-krotnie wyższych niż te osiągane po standardowej dawce terapeutycznej u ludzi. Zaobserwowano efekty toksyczne na rozwój płodów, okres okołoporodowy oraz pourodzeniowy, jednak nie stwierdzono działania teratogennego, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa klinicznego. Wyniki te podkreślają, że toksyczność reprodukcyjna pojawia się jedynie przy znacznie przekroczonych stężeniach, nieosiągalnych w warunkach terapeutycznych.
aspekt farmakokinetyczny, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, benzydamina, benzydaminy chlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekt toksyczny, margines bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa, stężenie terapeutyczne, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność płodowa, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zypsila 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa zyprazydonu wykazały brak działania teratogennego u szczurów i królików, co jest istotne z punktu widzenia stosowania leku u kobiet w wieku rozrodczym. Jednakże zaobserwowano niekorzystny wpływ na płodność oraz zmniejszenie masy ciała potomstwa, co wiązało się z dawkami wywołującymi toksyczność matczyną. Dodatkowo, przy stężeniach leku odpowiadających maksymalnym stężeniom terapeutycznym u ludzi, odnotowano zwiększoną śmiertelność okołourodzeniową oraz opóźniony rozwój czynnościowy potomstwa, co wskazuje na potencjalne ryzyko w okresie okołoporodowym i postnatalnym.
bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, działanie teratogenne, kancerogenność, model zwierzęcy, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój czynnościowy, rozwój postnatalny, śmiertelność okołourodzeniowa, toksyczność matczyna, toksyczność okołoporodowa, wady rozwojowe, zyprazydon, Zypsila - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gabitril 10 mg
Tiagabina (Gabitril) nie wykazuje działania teratogennego w badaniach przedklinicznych na zwierzętach, jednakże wysokie dawki leku indukowały toksyczność okołoporodową i poporodową. Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania tiagabiny u kobiet ciężarnych jest bardzo ograniczone, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę bezpieczeństwa dla płodu. W związku z tym, stosowanie tiagabiny w ciąży powinno być rozważane wyłącznie w sytuacjach, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko, a lekarz powinien poinformować pacjentkę o braku wystarczających danych klinicznych oraz możliwych zagrożeniach.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aricept 10 mg
Produkt leczniczy Aricept (chlorowodorek donepezylu) nie posiada wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie ryzyka dla płodu. Badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały brak działania teratogennego, jednak zaobserwowano toksyczność okołoporodową oraz we wczesnym okresie po narodzinach u potomstwa, co rodzi niepewność co do potencjalnego zagrożenia u ludzi. W związku z tym stosowanie donepezylu w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że istnieją bezwzględne wskazania medyczne, a decyzja o terapii powinna być poprzedzona szczegółową analizą bilansu korzyści i ryzyka oraz omówieniem z pacjentką potencjalnych zagrożeń dla płodu.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gabitril 5 mg
Gabitril (tiagabina), stosowany w terapii padaczki, nie wykazuje działania teratogennego w badaniach przedklinicznych na zwierzętach, jednak przy bardzo dużych dawkach zaobserwowano toksyczność okołoporodową i poporodową. Dane kliniczne dotyczące stosowania tiagabiny u kobiet w ciąży są ograniczone, co uniemożliwia pełną ocenę bezpieczeństwa leku w tym okresie. Brak jest również informacji o przenikaniu tiagabiny do mleka kobiecego i jej wpływie na niemowlęta karmione piersią, co stanowi istotną lukę w danych dotyczących laktacji. W związku z tym zaleca się unikanie stosowania tiagabiny w ciąży i podczas karmienia piersią, a pacjentki w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii. W przypadku planowania ciąży lub jej wystąpienia u pacjentek leczonych Gabitrilem, konieczna jest konsultacja lekarska w celu rozważenia modyfikacji leczenia przeciwpadaczkowego. Nagłe odstawienie tiagabiny bez nadzoru medycznego jest niewskazane ze względu na ryzyko nasilenia napadów, które zagrażają zarówno matce, jak i płodowi. Decyzja o kontynuacji terapii w ciąży powinna być podejmowana indywidualnie, po dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka, z uwzględnieniem potencjalnych zagrożeń dla płodu i dziecka karmionego piersią. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką dostępne opcje terapeutyczne oraz konsekwencje stosowania tiagabiny w tych szczególnych okresach życia kobiety.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefazolin Dali Pharma 1 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne cefazoliny, antybiotyku cefalosporynowego pierwszej generacji, wykazały niski poziom toksyczności ostrej, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Wielokrotne podawanie leku psom i szczurom przez okres od 1 do 6 miesięcy nie powodowało istotnych zmian w parametrach biochemicznych i hematologicznych, co świadczy o braku negatywnego wpływu na funkcjonowanie wątroby, nerek oraz układu krwiotwórczego. Zauważono jednak różnice międzygatunkowe w zakresie nefrotoksyczności – toksyczność nerek wystąpiła u królików, ale nie u psów i szczurów, co sugeruje zróżnicowaną wrażliwość na działanie nefrotoksyczne cefazoliny.
cefalosporyna pierwszej generacji, cefazolina, funkcjonowanie nerek, funkcjonowanie wątroby, mutagenność i rakotwórczość, nefrotoksyczność, parametry biochemiczne, płodność, profil bezpieczeństwa leku, różnice międzygatunkowe, rozwój płodu, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, układ krwiotwórczy, wady rozwojowe płodu, wielokrotne podawanie leku, zdolności reprodukcyjne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Donepesan 10 mg
Donepezan (chlorowodorek donepezylu) jest przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa oraz obserwowaną toksyczność okołoporodową w badaniach przedklinicznych na zwierzętach. Mimo braku działania teratogennego, potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka wymaga ostrożności. Stosowanie leku jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko i nie ma bezpieczniejszych alternatyw. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii zaleca się natychmiastowe odstawienie leku i konsultację specjalistyczną.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek donepezylu, dysfagia, działanie teratogenne, karmienie piersią, kobieta w ciąży, kobieta w wieku rozrodczym, mleko kobiece, płodność, przenikanie do mleka, substancja czynna, toksyczność okołoporodowa, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Virumed 1000 mg
Inozyna pranobeks, substancja aktywna produktu Virumed, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Badania obejmowały toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą przy dawkach sięgających 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Ustalona wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro (w tym na ludzkich limfocytach) potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie in vitro, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna 50, embriotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, indukcja nowotworu, inozyna pranobeks, limfocyt krwi obwodowej, mutagenność, niska toksyczność, potencjał teratogenny, teratogenność, test in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, Virumed, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eloprine 250 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeksu, substancji czynnej syropu Eloprine (250 mg/5 ml), wykazały bardzo niski poziom toksyczności. Badania ostrej, podostrej i przewlekłej toksyczności przeprowadzono na myszach, szczurach, psach, kotach i małpach, podając dawki do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Dawka LD50 była również 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały działania rakotwórczego, a standardowe testy mutagenności in vivo i in vitro na myszach, szczurach oraz ludzkich limfocytach potwierdziły brak właściwości mutagennych inozyny pranobeksu.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka LD50, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, kancerogeneza, limfocyt krwi obwodowej, podanie parenteralne, podanie pozajelitowe, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefazolin Dali Pharma 2 g
Dane przedkliniczne dotyczące cefazoliny wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa tego antybiotyku cefalosporynowego. Badania toksykologiczne wykazały niską toksyczność ostrą, co sugeruje szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Wielokrotne podawanie cefazoliny psom i szczurom przez okres od 1 do 6 miesięcy nie wykazało istotnych zmian w parametrach biochemicznych i hematologicznych, co potwierdza dobrą tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu. Wystąpiły jednak różnice międzygatunkowe w zakresie nefrotoksyczności – toksyczne działanie na nerki obserwowano u królików, natomiast nie u psów i szczurów, co może wynikać z różnic metabolicznych lub fizjologicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vinpoton 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące winpocetyny wskazują na niski poziom toksyczności ostrej u zwierząt laboratoryjnych, z dawką LD50 doustną u psów nieokreśloną z powodu wymiotów przy dawce >400 mg/kg mc. Toksyczność podostra i przewlekła była obserwowana dopiero przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, np. u szczurów tolerancja doustna do 25 mg/kg mc przez 28 dni oraz brak patologii przy 100 mg/kg mc przez 6 miesięcy. U psów dawki do 5 mg/kg mc dożylnie przez 28 dni były dobrze tolerowane, natomiast wyższe dawki wywoływały objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego i nerwowego (wzmożone ślinienie, tachykardia, przyspieszony oddech, drgawki). Wyniki badań laboratoryjnych i histologicznych pozostawały prawidłowe mimo wystąpienia objawów klinicznych.
Winpocetyna nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego w badaniach długoterminowych (do 2 lat). W zakresie bezpieczeństwa reprodukcyjnego, substancja nie wpływa negatywnie na płodność samców i samic, jednak doustne podawanie w okresie ciąży u szczurów powodowało wady rozwojowe płodów przy dawkach klinicznie istotnych (np. 20 mg/kg mc/dobę), podczas gdy u królików, gatunku metabolicznie bliższego człowiekowi, toksyczność zarodkowo-płodowa pojawiała się dopiero przy dawce 300 mg/kg mc/dobę. Podawanie wysokich dawek ciężarnym zwierzętom wiązało się z krwawieniami z łożyska i poronieniami, szczególnie przy podaniu dożylnym. Brak toksycznego wpływu na potomstwo potwierdzono w badaniach okołoporodowych i poporodowych. Wyniki te wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa stosowania winpocetyny w dawkach terapeutycznych, z koniecznością ostrożności w okresie ciąży.
badanie histologiczne, badanie toksykologiczne, dawka LD50, działanie mutagenne, krwawienie łożyskowe, płodność, poronienie, przepływ łożyskowy, ślinotok, śmiertelność zarodkowo-płodowa, tachykardia, tachypnoe, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność poporodowa, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa płodu, winpocetyna, właściwości rakotwórcze - Leksykon substancji czynnych
Benzokaina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Benzokaina wykazuje niską toksyczność ogólnoustrojową, co wynika ze słabej rozpuszczalności w wodzie i minimalnego wchłaniania po podaniu miejscowym. W badaniach toksyczności ostrej na gryzoniach wartości LD50 wyniosły odpowiednio 2500 mg/kg u myszy i 3042 mg/kg u szczurów. Ostre działanie toksyczne obejmuje depresję ośrodkowego układu nerwowego, zwiększoną skłonność do drgawek, zahamowanie przewodzenia impulsów i zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego oraz spadek ciśnienia krwi. Istotnym ryzykiem jest również methemoglobinemia. Dane dotyczące toksyczności po wielokrotnym podaniu są ograniczone, jednak badania konwencjonalne dla preparatów zawierających benzokainę, takich jak Sebidin Intensive czy DoppelSept Gardło, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, benzokaina, dawka śmiertelna, drgawki, działanie depresyjne na OUN, erytrocyty polichromatyczne, kurczliwość mięśnia sercowego, LD50, methemoglobinemia, miejscowy środek znieczulający, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, przewodzenie impulsów serca, spadek ciśnienia krwi, substancja rakotwórcza, test mikrojądrowy, test mutacji powrotnych bakterii, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amantix 100 mg
Przedkliniczne badania siarczanu amantadyny, substancji czynnej Amantix, wykazały istotny wpływ na elektrofizjologię serca, polegający na wydłużeniu czasu trwania potencjału czynnościowego poprzez hamowanie napływu jonów potasu, co może prowadzić do groźnych arytmii typu torsade de pointes. W toksyczności przewlekłej zaobserwowano stymulację ośrodkowego układu nerwowego oraz objawy sercowo-naczyniowe u zwierząt, takie jak skurcze dodatkowe serca u psów i małp oraz niewielkie stłuszczenie mięśnia sercowego u psów. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału genotoksycznego, jednak brak jest długoterminowych badań dotyczących rakotwórczości, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa długotrwałego stosowania.
elektrofizjologia serca, embriotoksyczność, genotoksyczność, jony potasu, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał czynnościowy, siarczan amantadyny, skurcze dodatkowe, stłuszczenie mięśnia sercowego, substancja czynna, test in vitro, test in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność poporodowa, torsade de pointes, wady rozwojowe, wady szkieletowe, wpływ letalny, zaburzenia płodności, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Alweryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne cytrynianu alweryny wykazały bardzo niski poziom toksyczności, klasyfikując substancję do IV stopnia toksyczności wg Hodge’a i Sterna, co odpowiada substancjom słabo toksycznym. Ostra toksyczność oceniana na modelach mysich i szczurzych, przy różnych drogach podania, potwierdziła bezpieczeństwo zarówno monoterapii, jak i terapii skojarzonej z symetykonem (produkt Meteospasmyl). Wielokrotne podawanie dawek terapeutycznych, zarówno doustnie, jak i parenteralnie, nie wywołało istotnych objawów nietolerancji, co wskazuje na dobrą tolerancję i bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Substancja wykazuje selektywne działanie na mięśniówkę przewodu pokarmowego i macicy, a wpływ na inne układy, takie jak sercowo-naczyniowy czy mięśniówka tchawicy, pojawia się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
cytrynian alweryny, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, klasyfikacja Hodge’a i Sterna, margines bezpieczeństwa, mięśniówka przewodu pokarmowego, mięśniówka tchawicy, monoterapia, podanie doustne, podanie parenteralne, preparat leczniczy, rakotwórczość, symetykon, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Donesyn 10 mg
Chlorowodorek donepezylu, stosowany w terapii choroby Alzheimera, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo. Lek wykazuje działanie zgodne z mechanizmem inhibitora acetylocholinoesterazy, bez istotnych działań niepożądanych niezwiązanych z układem cholinergicznym. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały właściwości mutagennych ani genotoksycznych, a działania klastogenne pojawiały się jedynie przy stężeniach ponad 3000-krotnie wyższych niż terapeutyczne. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału onkogennego chlorowodorku donepezylu.
badanie karcynogenności, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie onkogenne, działanie teratogenne, inhibitor acetylocholinoesterazy, klastogenność, mutacja komórkowa, organogeneza, potencjał mutagenny, stymulacja układu przywspółczulnego, test mikrojądrowy, toksyczność ogólna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność reprodukcyjna, układ cholinergiczny - Leksykon substancji czynnych
Opipramol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Opipramol dichlorowodorek, dostępny w formie tabletek powlekanych lub drażowanych o dawkach 50 mg i 100 mg, wykazuje względnie niską toksyczność ostrą w badaniach przedklinicznych na zwierzętach laboratoryjnych. Objawy toksyczności ostrej dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego i są zgodne z klinicznymi objawami przedawkowania u ludzi. Długotrwałe podawanie bardzo wysokich dawek opipramolu prowadzi do toksycznych efektów obejmujących uszkodzenie wątroby, płuc, zmiany skórne oraz powstawanie zaćmy u niektórych gatunków zwierząt. Badania genotoksyczności jednoznacznie wykazały brak działania mutagennego, a ocena wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój zarodkowo-płodowy nie potwierdziła teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, choć przy dawkach toksycznych dla matki stwierdzono działanie embriotoksyczne.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, opipramol dichlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał genotoksyczny, przedawkowanie leku, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie płuc, uszkodzenie wątroby, zaćma, zmiany skórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tenofovir disoproxil Accordpharma 245 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tenofowiru dizoproksylu nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka, jednak zaobserwowano potencjalne efekty toksyczne przy narażeniu równym lub większym niż kliniczne. W badaniach wielokrotnego podawania na szczurach, psach i małpach odnotowano nefrotoksyczność oraz szkodliwe oddziaływanie na kościec, objawiające się rozmiękaniem kości u małp oraz zmniejszoną gęstością mineralną kości (BMD) u szczurów i psów. Zmniejszenie stężenia fosforanów w surowicy, powiązane z efektami kostnymi, sugeruje mechanizm działania związany z upośledzonym wchłanianiem fosforanów w jelicie cienkim. Efekty kostne występowały przy narażeniu co najmniej 5-krotnie większym niż u pacjentów (szczury, psy) oraz przy narażeniu 40-krotnie większym u młodocianych małp podawanych podskórnie.
badanie rakotwórczości, ekotoksykologia, fumaran tenofowiru dizoproksylu, gęstość mineralna kości, guz dwunastnicy, hipofosfatemia, mikrojądra szpiku kostnego, nefrotoksyczność, nieplanowana synteza DNA, osteomalacja, tenofowir dizoproksyl, test Amesa, test chłoniaka mysiego, toksyczność kostna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność reprodukcyjna, wchłanianie fosforanów - Leksykon substancji czynnych
Amorolfina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Amorolfina, stosowana miejscowo w leczeniu grzybicy paznokci, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Wartości LD50 dla amorolfiny chlorowodorku różnią się w zależności od gatunku i drogi podania: u myszy dożylnie 130 mg/kg, dootrzewnowo 200 mg/kg, doustnie 2500 mg/kg; u szczurów dootrzewnowo 450 mg/kg, doustnie 1900 mg/kg, a na skórę powyżej 2000 mg/kg. Badania toksyczności podostrej i przewlekłej (13- i 26-tygodniowe) wykazały objawy toksyczności jedynie przy najwyższych dawkach (do 60 mg/kg/dobę u szczurów i psów), obejmujące zmiany skórne, rogowacenie, zaćmę oraz zmiany w wątrobie (rozrost dróg żółciowych, przekrwienie, zwłóknienie). Nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych przy dawkach zbliżonych do maksymalnego narażenia u ludzi, co wskazuje na ograniczone ryzyko kliniczne.
amorolfina chlorowodorek, badanie płodności, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie alergiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fotoalergiczne, działanie fototoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, działanie teratogenne, fetotoksyczność, genotoksyczność, grzybica paznokci, LD50, opatrunek okluzyjny, podrażnienie skóry, potencjał uczulający, przekrwienie wątroby, rakotwórczość, rozrost dróg żółciowych, substancja przeciwgrzybicza, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, zaćma, zakażenie grzybicze, zapalenie skóry, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isoprinosine 500 mg
Inozyna pranobeksu, substancja czynna leku Isoprinosine, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeroko zakrojonymi badaniami przedklinicznymi. Badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej przeprowadzone na myszy, szczurach, psach, kotach oraz małpach wykazały bardzo niski poziom toksyczności, z dawką LD50 wynoszącą 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotną wartość względem maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Długoterminowe testy na modelach zwierzęcych nie wykazały właściwości karcinogennych, a kompleksowe badania mutagenności in vitro i in vivo, obejmujące również ludzkie limfocyty, potwierdziły brak potencjału mutagennego substancji.
dawka śmiertelna, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, Isoprinosine, karcinogenność, LD50, limfocyty krwi obwodowej, mutacja genetyczna, mutagenność, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, testy in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zaburzenia czynności reprodukcyjnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inuprin Forte 100 mg/ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna leku Inuprin Forte, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy, koty, małpy) przy dawkach do 1500 mg/kg mc./dobę. LD50 jest 50-krotnie wyższa niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro potwierdziły brak potencjału mutagennego inozyny pranobeksu.
badanie in vitro, badanie toksykologiczne, czynność reprodukcyjna, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, potencjał mutagenny, teratogenność, test in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aricept 5 mg
Chlorowodorek donepezylu (Aricept) jest przeciwwskazany w ciąży, o ile nie istnieją bezwzględne wskazania kliniczne, ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa u kobiet ciężarnych oraz obserwowane toksyczne efekty okołoporodowe i w okresie noworodkowym u zwierząt doświadczalnych. Lekarz powinien poinformować pacjentkę, że potencjalne ryzyko dla płodu ludzkiego nie zostało jednoznacznie określone, a decyzja o terapii powinna opierać się na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Przed rozpoczęciem leczenia u kobiet w wieku rozrodczym zaleca się wykonanie testu ciążowego oraz stosowanie skutecznej antykoncepcji, a w przypadku planowania ciąży rozważyć odstawienie leku odpowiednio wcześniej.
alternatywna metoda karmienia, chlorowodorek donepezylu, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt niepożądany, ekspozycja na donepezyl, metoda antykoncepcji, odstawienie leku, przenikanie donepezylu do mleka, stosunek korzyści do ryzyka, terapia donepezylem, test ciążowy, toksyczność okołoporodowa, wskazanie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inuprin 50 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeksu, substancji czynnej syropu Inuprin (50 mg/ml), wykazały niski profil toksyczności. Badania ostrej, podostrej i przewlekłej toksyczności przeprowadzono na myszach, szczurach, psach, kotach i małpach, stosując dawki do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotnie wyższą wartość niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, potwierdzając szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały właściwości rakotwórczych, a testy mutagenności in vivo i in vitro, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak działania mutagennego i genotoksycznego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, badanie toksykologiczne długoterminowe, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, limfocyt krwi obwodowej, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Groprinosin Forte 1000 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeksu, substancji czynnej Groprinosin Forte, wykazały bardzo niski profil toksyczności. W modelach ostrej, podostrej i przewlekłej toksyczności u myszy, szczurów, psów, kotów i małp podawano dawki do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co potwierdza niską toksyczność. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach, nie potwierdziły działania mutagennego.
dawka LD50, dawka śmiertelna, embriotoksyczność, Groprinosin Forte, inozyna pranobeks, limfocyty krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, profil toksykologiczny, teratogenność, testy mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwości karcynogenne, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vicebrol Forte 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winpocetyny obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na myszach, szczurach i psach. Doustna dawka LD50 u psów nie została ustalona z powodu nietolerancji dawek powyżej 400 mg/kg m.c., objawiającej się wymiotami. W toksyczności podostrej dożylne podawanie dawek do 8 mg/kg u szczurów (14 dni) oraz do 5 mg/kg u psów (28 dni) nie wywołało objawów toksyczności. Wyższe dawki dożylne indukowały objawy autonomiczne, takie jak ślinienie, tachykardia i tachypnoe. Doustne podawanie winpocetyny szczurzym w dawce do 25 mg/kg przez 28 dni było dobrze tolerowane. W badaniach przewlekłych, doustne podawanie 100 mg/kg przez 6 miesięcy u szczurów nie wykazało toksyczności układowej, natomiast u psów dawka 45 mg/kg wywołała obniżenie łaknienia i wymioty. Dożylne podawanie powyżej 5 mg/kg przez 90 dni u psów skutkowało objawami neurologicznymi i kardiopulmonalnymi, mimo prawidłowych wyników badań laboratoryjnych i histologicznych.
dawka LD50, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, krwawienie łożyskowe, podanie doustne, podanie dożylne, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność poporodowa, toksyczność przewlekła, winpocetyna - Leksykon substancji czynnych
Tenofowir dizoproksyl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania tenofowiru dizoproksylu wykazały istotne działania toksyczne, zwłaszcza przy podaniu wielokrotnym u szczurów, psów i małp, obejmujące nefrotoksyczność, osteomalację oraz zmniejszenie stężenia fosforanów w surowicy. Toksyczne efekty kostne, takie jak rozmiękanie kości u małp i obniżenie gęstości mineralnej kości (BMD) u szczurów i psów, pojawiały się przy narażeniu co najmniej 5-krotnie wyższym niż u pacjentów, a u młodocianych małp przy narażeniu ≥40-krotnym. Mechanizm działania na układ kostny wiązał się ze zmniejszonym wchłanianiem fosforanów w jelicie cienkim. Badania genotoksyczności wykazały pozytywne wyniki in vitro, jednak testy in vivo, w tym analiza mikrojąder w szpiku kostnym myszy, były negatywne, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczności u ludzi. Badania rakotwórczości ujawniły sporadyczne guzy dwunastnicy u myszy przy ekstremalnie wysokich dawkach, co jest mało prawdopodobne do przeniesienia na klinikę.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, dysfunkcja nerek, emtrycytabina, funkcja nerek, gęstość mineralna kości, guz dwunastnicy, hepatocyt szczurzy, hipofosfatemia, lek przeciwretrowirusowy, osteomalacja, pacjent pediatryczny, spontaniczna synteza DNA, szpik kostny, tenofowir dizoproksyl, terapia skojarzona, test Amesa, test chłoniaka mysiego, test mikrojądrowy, toksyczność kostna, toksyczność nerkowa, toksyczność okołoporodowa, toksyczność reprodukcyjna, wchłanianie fosforanów, zakażenie HIV - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AKVIR FORTE o smaku malinowym 500 mg/5 ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa inozyny pranobeksu, substancji czynnej preparatu AKVIR FORTE (500 mg/5 ml), obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, w tym myszach, szczurach, psach, kotach i małpach. Badania wykazały niski profil toksyczności w testach ostrej, podostrej i przewlekłej toksyczności, przy dawkach sięgających 1500 mg/kg mc./dobę, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od maksymalnej dawki terapeutycznej, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały właściwości karcinogennych, a kompleksowe testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego inozyny pranobeksu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka letalna, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, limfocyt krwi obwodowej, potencjał mutagenny, profil toksyczności, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność reprodukcyjna, właściwości karcinogenne, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna preparatu Neosine (250 mg/5 ml, syrop), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki stosowane w badaniach sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, co wskazuje na niski potencjał toksyczny i szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały właściwości rakotwórczych, a testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie mutagenności, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, limfocyt krwi obwodowej, Neosine, potencjał mutagenny, proces rozrodczy, profil toksykologiczny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – INALDIN Gardło 1,5 mg/ml
Benzydamina, substancja czynna leku INALDIN Gardło (1,5 mg/ml), została poddana szczegółowym badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo, ze szczególnym uwzględnieniem toksyczności reprodukcyjnej. Badania przeprowadzono na szczurach i królikach, wykazując toksyczne efekty w fazie rozwoju zarodkowego i płodowego, okołoporodowej oraz poporodowej. Efekty te pojawiały się jednak wyłącznie przy stężeniach benzydaminy w osoczu do 40-krotnie przekraczających poziomy obserwowane u ludzi po zastosowaniu pojedynczej dawki terapeutycznej. Co istotne, nie stwierdzono działania teratogennego, co wskazuje na brak potencjału wywoływania wad rozwojowych u potomstwa zwierząt laboratoryjnych.
badanie przedkliniczne, benzydamina, charakterystyka produktu leczniczego, działanie teratogenne, farmakokinetyka, INALDIN Gardło, kinetyka benzydaminy, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, stężenie w osoczu, substancja czynna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność poporodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramve 5 mg 5 mg
Dane toksykologiczne przedkliniczne ramiprylu wskazują na wysoki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu doustnym u gryzoni i psów, bez objawów toksyczności ostrej. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach zaobserwowano przesunięcia elektrolitów w osoczu oraz zmiany hematologiczne, co jest zgodne z farmakodynamiką inhibitorów ACE. Powiększenie aparatu przykłębuszkowego wystąpiło u psów i małp przy dawkach 250 mg/kg/dobę. Dawki dobrze tolerowane (NOEL) wynosiły odpowiednio 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp, nie wywołując efektów toksycznych. W badaniach reprodukcyjnych ramipryl nie wykazał działania teratogennego ani wpływu na płodność, jednak podawanie wysokich dawek (≥50 mg/kg/dobę) samicom szczurów w ciąży i laktacji powodowało nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa, co wskazuje na ryzyko toksyczności okołoporodowej.
aparat przykłębuszkowy, badanie toksykologiczne, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, miedniczka nerkowa, model zwierzęcy, obraz krwi, parametr hematologiczny, płodność, przesunięcie elektrolitów, ramipryl, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerki, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine duo (500 mg + 3,125 mg Zn 2+)/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Neosine duo, zawierającego inozynę pranobeks oraz cynku glukonian, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa obu składników. Inozyna pranobeks charakteryzuje się niską toksycznością ostrą i przewlekłą, z dawką LD50 sięgającą 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotny margines bezpieczeństwa względem maksymalnej dawki terapeutycznej 100 mg/kg mc./dobę. Badania na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały działania karcynogennego ani mutagennego, a także nie stwierdzono toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności czy teratogenności przy dawkach do 20-krotności zalecanej dawki terapeutycznej. Ponadto, nie zaobserwowano negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze u myszy, szczurów i królików.
charakterystyka produktu leczniczego, cynku glukonian, dawka śmiertelna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, jon cynku, limfocyt krwi obwodowej, parametr LD50, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ immunologiczny, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Benzydamine neo-angin forte 3 mg/ml
Przedkliniczne dane dotyczące chlorowodorku benzydaminy, substancji czynnej Benzydamine neo-angin forte 3 mg/ml, wskazują na bardzo korzystny profil bezpieczeństwa. Wskaźnik bezpieczeństwa (stosunek LD50 do dawki terapeutycznej) wynosi 1000:1, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne nie wykazały szkodliwego wpływu na przewód pokarmowy, co jest istotne w kontekście potencjalnego połknięcia niewielkich ilości leku podczas aplikacji w jamie ustnej. Ponadto, nie stwierdzono działania teratogennego, co eliminuje ryzyko wad rozwojowych u płodu.
chlorowodorek benzydaminy, dawka letalna 50, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, przewód pokarmowy, stężenie w osoczu, substancja czynna, toksyczność ogólna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność płodowa, toksyczność poporodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksykokinetyka, wady rozwojowe płodu, współczynnik bezpieczeństwa