śmiertelność zarodkowo-płodowa

Śmiertelność zarodkowo-płodowa odnosi się do utraty ciąży w okresie od zapłodnienia do urodzenia. Obejmuje zarówno wczesne poronienia (przed 12. tygodniem ciąży), gdy mowa o utracie zarodka, jak i późne poronienia oraz zgony płodu (po 12. tygodniu), kiedy dotyczy to płodu.

Częstość występowania śmiertelności zarodkowo-płodowej jest znacząca – szacuje się, że około 10-25% wszystkich klinicznie rozpoznanych ciąż kończy się poronieniem. Warto zaznaczyć, że ryzyko poronienia maleje wraz z postępem ciąży, z najwyższym odsetkiem występującym w pierwszym trymestrze.

Przyczyny śmiertelności zarodkowo-płodowej są różnorodne i obejmują: nieprawidłowości chromosomalne (stanowiące około 50-60% wczesnych poronień), wady anatomiczne macicy, zaburzenia hormonalne, infekcje, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia metaboliczne, czynniki środowiskowe oraz powikłania łożyskowe. W wielu przypadkach, szczególnie we wczesnych utratach ciąży, przyczyna pozostaje niewyjaśniona.

Diagnostyka śmiertelności zarodkowo-płodowej wymaga kompleksowego podejścia, obejmującego badania genetyczne, hormonalne, obrazowe oraz ocenę czynników immunologicznych i infekcyjnych. Profilaktyka i leczenie zależą od zidentyfikowanej przyczyny i mogą obejmować suplementację hormonalną, leczenie przeciwzakrzepowe, zabiegi chirurgiczne korygujące wady anatomiczne lub modyfikację stylu życia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl