szczepienie żywą szczepionką
Szczepienie żywą szczepionką polega na podaniu pacjentowi osłabionych, ale wciąż żywych patogenów (wirusów lub bakterii), które są zdolne do namnażania się w organizmie, ale nie wywołują choroby lub wywołują jej łagodną postać. Ten rodzaj szczepionek stymuluje układ immunologiczny do wytworzenia silnej i długotrwałej odpowiedzi, podobnej do naturalnej infekcji.
Szczepionki żywe atenuowane są szczególnie skuteczne, ponieważ zazwyczaj wystarczy pojedyncza dawka do wywołania długotrwałej odporności. Przykładami takich szczepionek są preparaty przeciwko odrze, śwince, różyczce (MMR), ospie wietrznej, żółtej gorączce czy doustna szczepionka przeciwko polio (OPV).
Należy pamiętać, że szczepionki żywe są przeciwwskazane u osób z obniżoną odpornością, kobiet w ciąży oraz w niektórych innych specyficznych przypadkach klinicznych. U tych pacjentów istnieje teoretyczne ryzyko namnożenia się osłabionego patogenu i wywołania choroby. W takich sytuacjach zaleca się stosowanie szczepionek inaktywowanych (zabitych) lub podjednostkowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ebetrexat 20 mg/ml
Metotreksat w postaci roztworu do wstrzykiwań Ebetrexat 20 mg/ml wykazuje silne działanie immunosupresyjne i cytotoksyczne, co wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań klinicznych. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na metotreksat lub substancje pomocnicze, w tym zawierające 0,18 mmol/ml sodu (4,13 mg/ml sodu), co jest istotne u osób na diecie niskosodowej. Nie należy stosować go u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina > 5 mg/dl, tj. 85,5 µmol/l), nadużywających alkoholu, a także z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min lub stężenie kreatyniny > 2 mg/dl), ze względu na ryzyko kumulacji i nasilenia hepatotoksyczności. Ponadto, metotreksat jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami układu krwiotwórczego (hipoplazja szpiku, leukopenia, trombocytopenia, klinicznie istotna niedokrwistość) oraz u osób z niedoborami odporności i ciężkimi zakażeniami, takimi jak gruźlica czy zakażenie HIV, ze względu na ryzyko zaostrzenia infekcji i powikłań immunosupresyjnych.
choroba układu krwiotwórczego, choroba wrzodowa żołądka, działanie immunosupresyjne, działanie mielosupresyjne, gruźlica, hepatotoksyczność, hipoplazja szpiku kostnego, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, metotreksat, nadużywanie alkoholu, niedobór odporności, niedokrwistość, owrzodzenie błony śluzowej, roztwór do wstrzykiwań, stężenie kreatyniny, szczep atenuowany, szczepienie żywą szczepionką, teratogen, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV, zakażenie przewlekłe, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej