mechanizm działania gliklazydu

Gliklazyd jest pochodną sulfonylomocznika II generacji, stosowaną w leczeniu cukrzycy typu 2. Jego główny mechanizm działania polega na stymulacji wydzielania insuliny przez komórki beta wysp trzustkowych Langerhansa. Działa poprzez wiązanie się ze specyficznymi receptorami (SUR1) na powierzchni komórek beta, co prowadzi do zamknięcia kanałów potasowych zależnych od ATP (K-ATP). Zamknięcie tych kanałów powoduje depolaryzację błony komórkowej, otwarcie kanałów wapniowych i napływ jonów wapnia do wnętrza komórki, co z kolei stymuluje wydzielanie insuliny.

Gliklazyd wykazuje selektywność w stosunku do receptorów trzustkowych SUR1, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego. W przeciwieństwie do starszych pochodnych sulfonylomocznika, gliklazyd rzadziej wywołuje hipoglikemię. Poza działaniem stymulującym wydzielanie insuliny, wykazuje również działanie pozatrzustkowe – zwiększa wrażliwość tkanek obwodowych na insulinę oraz zmniejsza wątrobową produkcję glukozy.

Nowsze badania wskazują, że gliklazyd posiada również właściwości przeciwutleniające i przeciwzapalne. Zmniejsza stres oksydacyjny poprzez neutralizację wolnych rodników oraz hamuje agregację płytek krwi, co może mieć korzystny wpływ na powikłania mikronaczyniowe cukrzycy. Badania kliniczne, w tym ADVANCE, wykazały, że intensywna kontrola glikemii z zastosowaniem gliklazydu zmniejsza ryzyko powikłań mikronaczyniowych, zwłaszcza nefropatii cukrzycowej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl