ubytek nabłonka rogówki

Ubytek nabłonka rogówki (erosio corneae) to uszkodzenie najbardziej zewnętrznej warstwy rogówki, która stanowi naturalną barierę ochronną oka. Najczęściej powstaje w wyniku urazów mechanicznych, ciała obcego, niewłaściwego noszenia soczewek kontaktowych, infekcji lub jako powikłanie po zabiegach okulistycznych.

Klinicznie ubytek nabłonka rogówki manifestuje się silnym bólem oka, łzawieniem, światłowstrętem, uczuciem ciała obcego oraz pogorszeniem ostrości widzenia. Diagnostyka obejmuje badanie w lampie szczelinowej z użyciem fluoresceiny, która wybarwia uszkodzone obszary na zielono, co ułatwia ocenę rozległości ubytku.

Leczenie ubytków nabłonka rogówki zależy od przyczyny i rozległości uszkodzenia. Podstawą terapii jest aplikacja kropli antybiotykowych w celu profilaktyki infekcji, środków nawilżających oraz, w niektórych przypadkach, miejscowych środków przeciwbólowych. Przy rozległych ubytkach stosuje się soczewki opatrunkowe, które chronią regenerującą się rogówkę i zmniejszają dolegliwości bólowe.

Większość niewielkich ubytków nabłonka rogówki goi się samoistnie w ciągu 24-72 godzin dzięki wysokim zdolnościom regeneracyjnym nabłonka rogówki. Jednak nieodpowiednio leczone lub nawracające ubytki mogą prowadzić do powikłań, takich jak nadkażenia bakteryjne, owrzodzenia rogówki czy nawet powstanie blizn rogówkowych, trwale upośledzających widzenie.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl