przewlekła demielinizacyjna poliradikuloneuropatia zapalna
Przewlekła demielinizacyjna poliradikuloneuropatia zapalna (CIDP, chronic inflammatory demyelinating polyneuropathy) to nabyta, immunozależna neuropatia obwodowa charakteryzująca się postępującym lub nawracającym osłabieniem mięśni kończyn, zarówno dystalnych, jak i proksymalnych. Jest to rzadka choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy atakuje osłonki mielinowe nerwów obwodowych.
CIDP charakteryzuje się symetrycznym osłabieniem mięśni, zaburzeniami czucia, osłabieniem lub brakiem odruchów ścięgnistych oraz postępującym przebiegiem trwającym ponad 8 tygodni, co odróżnia ją od ostrej zapalnej poliradikuloneuropatii demielinizacyjnej (zespołu Guillaina-Barrégo). Choroba może występować w każdym wieku, ale najczęściej dotyczy dorosłych w średnim wieku i osób starszych.
Diagnostyka CIDP obejmuje badanie elektrofizjologiczne (EMG i badanie przewodnictwa nerwowego), badanie płynu mózgowo-rdzeniowego (charakterystyczne jest zwiększenie stężenia białka przy prawidłowej liczbie komórek), a w niektórych przypadkach biopsję nerwu. W obrazie MRI można zauważyć wzmocnienie kontrastowe i pogrubienie korzeni nerwowych.
Leczenie CIDP opiera się na immunoterapii: kortykosteroidach, dożylnych immunoglobulinach (IVIG) oraz plazmaferezie. W przypadkach opornych stosuje się leki immunosupresyjne jak azatiopryna, cyklofosfamid, cyklosporyna czy rytuksymab. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie są kluczowe dla uniknięcia trwałego uszkodzenia nerwów i niepełnosprawności.