pierwotna małopłytkowość immunologiczna
Pierwotna małopłytkowość immunologiczna (ITP, dawniej nazywana idiopatyczną plamicą małopłytkową) to nabyta choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się izolowaną małopłytkowością (liczba płytek krwi poniżej 100 × 10^9/l) przy braku innych przyczyn lub chorób mogących powodować małopłytkowość. Jest to zaburzenie, w którym układ odpornościowy pacjenta wytwarza przeciwciała skierowane przeciwko własnym płytkom krwi, co prowadzi do ich przyspieszonego niszczenia w układzie siateczkowo-śródbłonkowym, głównie w śledzionie.
Choroba może mieć przebieg ostry (trwający krócej niż 3 miesiące) lub przewlekły (powyżej 12 miesięcy). Objawy kliniczne obejmują zwiększoną skłonność do krwawień, w tym wybroczyny skórne, krwawienia z dziąseł, krwawienia z nosa, krwotoki z przewodu pokarmowego lub krwawienia do ośrodkowego układu nerwowego. Nasilenie objawów krwotocznych koreluje ze stopniem małopłytkowości.
Rozpoznanie ITP opiera się na wykluczeniu innych przyczyn małopłytkowości. Podstawowym badaniem jest morfologia krwi z rozmazem oraz ocena szpiku kostnego, która wykazuje prawidłową lub zwiększoną liczbę megakariocytów. W leczeniu stosuje się kortykosteroidy, dożylne immunoglobuliny, rytuksymab, agoniści receptora trombopoetyny (eltrombopag, romiplostym) oraz w wybranych przypadkach splenektomię. Wybór terapii zależy od nasilenia objawów, liczby płytek krwi oraz indywidualnych czynników ryzyka pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Optiglobin 100 mg/ml
Immunoglobulina ludzka normalna (IVIg) zawarta w produkcie Optiglobin wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uważnie monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to dreszcze, bóle głowy, gorączka, nudności, wymioty, bóle stawów, niskie ciśnienie tętnicze oraz bóle dolnej części pleców o umiarkowanym nasileniu. Rzadziej występują poważniejsze reakcje, takie jak odwracalne reakcje hemolityczne (szczególnie u pacjentów z grupami krwi A, B i AB), reakcje anafilaktyczne, przejściowe reakcje skórne (w tym toczeń rumieniowaty skórny), powikłania zakrzepowo-zatorowe (np. zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, zatorowość płucna), aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ostre uszkodzenie nerek oraz ostre poprzetoczeniowe uszkodzenie płuc (TRALI). Wlew dożylny z glukozą może prowadzić do hiponatremii i encefalopatii hiponatremicznej, choć częstość tych powikłań jest nieznana.
anemia hemolityczna, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, duszność, encefalopatia hiponatremiczna, hemodylucja, hiponatremia, immunoglobulina ludzka normalna, kołatanie serca, leukopenia, migrena, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, nudności, ostra niewydolność nerek, ostre poprzetoczeniowe uszkodzenie płuc, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, pierwotny niedobór odporności, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja hemolityczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, tachykardia, toczeń rumieniowaty skórny, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie skórne, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół grypopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eltrombopag Glenmark 50 mg
Eltrombopag, stosowany w leczeniu małopłytkowości immunologicznej, dostępny jest w dawkach 25 mg i 50 mg w formie tabletek powlekanych. W badaniach klinicznych obejmujących łącznie 763 dorosłych pacjentów oraz 171 dzieci i młodzieży wykazano, że lek może powodować poważne działania niepożądane, w tym hepatotoksyczność manifestującą się podwyższeniem aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT) oraz zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, takie jak zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna. Najczęstsze działania niepożądane u dorosłych (≥10%) to nudności, biegunka, ból pleców oraz wzrost ALT, co wymaga regularnego monitorowania parametrów wątrobowych i oceny ryzyka zakrzepowego podczas terapii. U pacjentów pediatrycznych profil bezpieczeństwa jest zbliżony, jednak obserwuje się częstsze występowanie infekcji górnych dróg oddechowych, zapalenia części nosowej gardła, kaszlu, gorączki oraz dolegliwości bólowych w obrębie jamy ustnej i brzucha.
aminotransferaza alaninowa, badanie kontrolowane placebo, eltrombopag olamina, hepatotoksyczność, małopłytkowość immunologiczna, metoda podwójnie ślepej próby, nieżyt nosa, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, powikłanie zakrzepowe, tabletka powlekana, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakrzepica, zakrzepica żył głębokich, zapalenie nosogardła, zatorowość płucna, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon substancji czynnych
Eltrombopag – Wskazania do stosowania
Eltrombopag jest agonistą receptora trombopoetyny stosowanym w leczeniu małopłytkowości o różnej etiologii, w tym pierwotnej małopłytkowości immunologicznej (ITP) u dorosłych i dzieci powyżej 1 roku życia, u których standardowe terapie (kortykosteroidy, immunoglobuliny) okazały się nieskuteczne. W populacji pediatrycznej leczenie jest wskazane przy przetrwałej ITP trwającej co najmniej 6 miesięcy. Ponadto eltrombopag znajduje zastosowanie u dorosłych pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C (WZW C), u których małopłytkowość ogranicza możliwość wdrożenia lub kontynuacji terapii interferonem. Celem terapii jest zwiększenie liczby płytek krwi, co pozwala na bezpieczne prowadzenie leczenia przeciwwirusowego i zmniejszenie ryzyka krwawień.
dożylna immunoglobulina, eltrombopag, eltrombopag z olaminą, immunoglobulina, interferon, izomalt, kortykosteroid, krwawienie, małopłytkowość, nietolerancja cukrów, odpowiedź wirusologiczna, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, płytki krwi, populacja pediatryczna, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C, tabletka powlekana, terapia przeciwwirusowa, WZW C, zaburzenie hematologiczne, zakażenie HCV - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Optiglobin 100 mg/ml
Optiglobin to ludzka immunoglobulina G (IgG) do podawania dożylnego, o stężeniu 100 mg/ml i czystości ≥95% IgG, z maksymalną zawartością IgA 12 µg/ml. Preparat dostępny jest w fiolkach o pojemnościach od 10 ml (1 g IgG) do 300 ml (30 g IgG), o osmolalności 290-370 mosmol/kg. Rozkład podklas IgG (IgG1 64,9%, IgG2 31,8%, IgG3 2,8%, IgG4 0,5%) odpowiada naturalnemu osoczu ludzkiego. Produkt wytwarzany jest z puli osocza co najmniej 1000 dawców i zawiera szerokie spektrum przeciwciał przeciwko czynnikom zakaźnym. Stosowany jest głównie w terapii zastępczej niedoborów odporności, przywracając patologicznie niskie stężenia IgG do normy, choć mechanizm działania w innych wskazaniach pozostaje nie do końca poznany.
biorównoważność, immunoglobulina G, immunoglobulina ludzka, immunoglobulina ludzka normalna, niedobór odporności, osocze ludzkie, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, pierwotny niedobór odporności, podklasa IgG, roztwór do infuzji, surowica odpornościowa, terapia zastępcza, zespół pierwotnego niedoboru odporności - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eltrombopag Glenmark 25 mg
Eltrombopag Glenmark, dostępny w tabletkach powlekanych 25 mg i 50 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 763 dorosłych pacjentów z małopłytkowością immunologiczną oraz 171 dzieci i młodzieży w wieku 1-17 lat. Najważniejszymi działaniami niepożądanymi wymagającymi szczególnej uwagi są hepatotoksyczność, manifestująca się wzrostem aktywności aminotransferazy alaninowej, oraz zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, które mogą prowadzić do poważnych powikłań naczyniowych. W populacji dorosłych najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) to nudności, biegunka, ból pleców oraz podwyższenie enzymów wątrobowych, natomiast u dzieci i młodzieży dominują infekcje górnych dróg oddechowych, zapalenie części nosowej gardła, kaszel, gorączka oraz dolegliwości ze strony jamy ustnej i gardła (częstość ≥3%).
aminotransferaza alaninowa, dysfagia, eltrombopag, enzym wątrobowy, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, małopłytkowość immunologiczna, morfologia krwi, parametry funkcji wątroby, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, płytki krwi, tabletka powlekana, terapia eltrombopagiem, terapia hormonalna, zaburzenie funkcji wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie części nosowej gardła, zdarzenia zakrzepowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Eltrombopag Glenmark
Eltrombopag Glenmark, dostępny w tabletkach powlekanych 25 mg i 50 mg, jest stosowany w leczeniu małopłytkowości, w tym u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C (WZW C) oraz ciężką niedokrwistością aplastyczną (SAA). U pacjentów z zaawansowaną chorobą wątroby (albuminy ≤35 g/l lub MELD ≥10) leczonych eltrombopagiem w skojarzeniu z interferonem obserwuje się zwiększone ryzyko dekompensacji wątroby i zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, w tym zakrzepicy żyły wrotnej (2% w grupie leczonej). Monitorowanie czynności wątroby (AlAT, AspAT, bilirubina) jest kluczowe, a leczenie należy przerwać przy wzroście AlAT ≥3 x GGN u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby lub ≥3 x wartości wyjściowej u pacjentów z podwyższonymi transaminazami, zwłaszcza jeśli utrzymuje się ≥4 tygodni lub towarzyszy mu wzrost bilirubiny bezpośredniej lub objawy kliniczne. Eltrombopag może indukować pośrednią hiperbilirubinemię poprzez hamowanie UGT1A1 i OATP1B1. U pacjentów z SAA zaleca się niższą dawkę początkową i ścisłe monitorowanie morfologii krwi, ze względu na ryzyko progresji włókien retikulinowych w szpiku oraz pojawienia się nieprawidłowości cytogenetycznych (17-23% pacjentów w badaniach klinicznych). W przypadku nowych lub postępujących nieprawidłowości morfologicznych lub cytopenii konieczne jest przerwanie terapii i rozważenie biopsji szpiku.
agonista receptora trombopoetyny, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, bilirubina w surowicy, ciężka niedokrwistość aplastyczna, czynnik V Leiden, dekompensacja wątroby, eltrombopag z olaminą, encefalopatia wątrobowa, krwawienie z żylaków, krwotok siatkówkowy, marskość wątroby, nieprawidłowości cytogenetyczne, nietolerancja fruktozy, ostra białaczka szpikowa, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C, skala MELD, spontaniczne bakteryjne zapalenie otrzewnej, toksyczny wpływ na wątrobę, trwała odpowiedź wirusologiczna, wydłużenie odstępu QTc, zaawansowana choroba wątroby, zakrzepica żyły wrotnej, zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, zespół antyfosfolipidowy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Eltrombopag Glenmark 50 mg
Eltrombopag, dostępny w dawkach 25 mg i 50 mg, jest agonistą receptora trombopoetyny (TPO-R) stosowanym w leczeniu pierwotnej małopłytkowości immunologicznej (ITP). Mechanizm działania polega na stymulacji megakariopoezy poprzez aktywację kaskad sygnałowych połączonych z przezbłonową domeną TPO-R, co prowadzi do proliferacji i różnicowania komórek progenitorowych w szpiku kostnym. Lek był oceniany w licznych badaniach klinicznych, w tym w dwóch randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach fazy III (RAISE i TRA100773B), dwóch badaniach otwartych (REPEAT i EXTEND) oraz badaniu fazy II (TAPER), obejmujących łącznie ponad 400 pacjentów z ITP, z obserwacją trwającą od 6 miesięcy do ponad roku. Badania potwierdziły skuteczność i bezpieczeństwo eltrombopagu, zwłaszcza u pacjentów z nawrotem choroby lub opornych na leczenie kortykosteroidami.
domena przezbłonowa, działanie niepożądane, eltrombopag, eltrombopag olamina, endogenna trombopoetyna, ITP, komórki progenitorowe, kortykosteroid, lek hemostatyczny, lek przeciwkrwotoczny, liczba płytek krwi, małopłytkowość immunologiczna, megakariopoeza, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, płytki krwi, receptor trombopoetyny, splenektomia, szpik kostny, tabletka powlekana, trombopoetyną, usunięcie śledziony - Leksykon substancji czynnych
Eltrombopag – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Eltrombopag wykazuje unikalną specyficzność wobec receptora trombopoetyny, co powoduje brak stymulacji produkcji płytek krwi u myszy, szczurów i psów, co ogranicza translacyjność danych toksykologicznych z tych modeli zwierzęcych na ludzi. W badaniach przedklinicznych zaobserwowano zależne od dawki i czasu trwania terapii zmętnienia soczewki (zaćmę) u gryzoni przy ekspozycjach ≥4-6-krotnie wyższych niż kliniczne (np. u myszy po 6-13 tygodniach przy dawkach odpowiadających ≥4-krotnej ekspozycji klinicznej u pacjentów z ITP stosujących 75 mg/dobę). U młodych szczurów przed odsadzeniem zmętnienia gałki ocznej pojawiały się przy dawkach 9-krotnie przekraczających maksymalną ekspozycję kliniczną u dzieci i młodzieży z ITP. Nie stwierdzono natomiast zaćmy u dorosłych psów przy ekspozycjach do 2-krotnych klinicznych. Działania toksyczne na nerki (uszkodzenie cewek nerkowych) obserwowano u myszy przy dawkach związanych z zachorowalnością i śmiertelnością, natomiast u szczurów i psów przy ekspozycjach 2-4-krotnie wyższych niż kliniczne nie stwierdzono takich zmian. Hepatotoksyczność (degeneracja i martwica hepatocytów) występowała jedynie przy dawkach źle tolerowanych, natomiast długoterminowe badania nie wykazały toksycznego wpływu na wątrobę przy ekspozycjach do 4-krotnych klinicznych.
działanie klastogenne, działanie letalne na zarodki, działanie mutagenne, enzymy wątrobowe, fototoksyczność, funkcja neurobehawioralna, genotoksyczność, hepatotoksyczność, hiperostoza śródkostna, martwica hepatocytów, niezaplanowana synteza DNA, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, płytki krwi, poronienie przedimplantacyjne, potencjał rakotwórczy, reakcja fotoalergiczna, retikulocyty, rozwój embrionalno-płodowy, test mikrojądrowy, toksyczność nerkowa, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, uszkodzenie cewek nerkowych, WZW C, zaburzenia oczne, zaćma, zmętnienie gałki ocznej - Leksykon substancji czynnych
Eltrombopag – Właściwości farmakodynamiczne
Eltrombopag, będący doustnym, niepeptydowym agonistą receptora trombopoetyny (TPO-R), wykazuje unikalny mechanizm działania poprzez interakcję z przezbłonową domeną TPO-R, co prowadzi do aktywacji kaskad sygnałowych indukujących proliferację i różnicowanie megakariocytów w szpiku kostnym. W przeciwieństwie do endogennej trombopoetyny, eltrombopag wiąże się z innym miejscem na receptorze, nie konkurując bezpośrednio o miejsce wiązania, co skutkuje aktywacją podobnych, lecz nie identycznych szlaków sygnałowych. Substancja ta jest stosowana w leczeniu pierwotnej małopłytkowości immunologicznej (ITP) u dorosłych pacjentów, szczególnie u tych, którzy nie odpowiedzieli na leczenie pierwszego rzutu lub doświadczyli nawrotu choroby.
badanie randomizowane, cytokina, domena przezbłonowa, eltrombopag, indukcja proliferacji, ITP, komórki progenitorowe, kontrolowane placebo, kortykosteroid, lek hemostatyczny, lek przeciwkrwotoczny, ligand endogenny, małopłytkowość immunologiczna, megakariopoeza, metoda podwójnie ślepej próby, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, płytki krwi, receptor trombopoetyny, splenektomia, szpik kostny, trombopoetyną - Leksykon substancji czynnych
Eltrombopag – Właściwości farmakokinetyczne
Eltrombopag wykazuje zróżnicowany profil farmakokinetyczny zależny od populacji pacjentów oraz dawki. U dorosłych z pierwotną małopłytkowością immunologiczną (ITP) średnie geometryczne wartości AUC(0-τ) dla dawek 30 mg, 50 mg i 75 mg wynosiły odpowiednio 47, 108 i 168 μg/ml·h, a Cmax odpowiednio 3,78, 8,01 i 12,7 μg/ml. U pacjentów z przewlekłym WZW C dla dawek 25 mg, 50 mg, 75 mg i 100 mg wartości AUC(0-τ) wynosiły 118, 166, 301 i 354 μg/ml·h, a Cmax 6,40, 9,08, 16,71 i 19,19 μg/ml. Eltrombopag charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (>99,9%) i jest metabolizowany głównie przez CYP1A2, CYP2C8 oraz transferazy UGT1A1 i UGT1A3, z dominującym wydalaniem z kałem (59%) i moczem (31%) w postaci metabolitów. Okres półtrwania wynosi około 21-32 godzin. Wchłanianie jest istotnie obniżone przez leki zobojętniające kwas żołądkowy i produkty zawierające wielowartościowe kationy, co wymaga uwagi klinicznej.
białko oporności raka piersi, białko osocza, biodostępność, chelatowanie, eltrombopag, enzymy CYP, glikoproteina p, glukuronidacja, kwas glukuronowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, małopłytkowość, morfologia krwi, OATP1B1, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C, przewlekłe zakażenie WZW C, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, transferaza urydynowo-difosfoglukuronianowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żyły wrotnej, zawiesina doustna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Eltrombopag Glenmark
Eltrombopag wymaga szczególnej ostrożności w leczeniu pacjentów z małopłytkowością, zwłaszcza u chorych z zaawansowaną chorobą wątroby (albuminy ≤35 g/l, MELD ≥10) i przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C. W tej grupie obserwuje się zwiększone ryzyko dekompensacji wątroby (11% vs. 6% placebo) oraz zdarzeń zakrzepowo-zatorowych (4% vs. 1% placebo), w tym zakrzepicy żyły wrotnej (2% vs. <1%). Monitorowanie czynności wątroby (AlAT, AspAT, bilirubina) jest kluczowe: przed leczeniem, co 2 tygodnie podczas dostosowywania dawki i co miesiąc po ustaleniu dawki. Przerwanie terapii jest wskazane przy wzroście AlAT ≥3 x GGN (lub ≥3 x wartości wyjściowej u pacjentów z podwyższonymi transaminazami) i utrzymującym się ≥4 tygodnie lub przy objawach uszkodzenia wątroby. Eltrombopag nie jest rekomendowany w połączeniu z lekami przeciwwirusowymi o działaniu bezpośrednim, a u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh ≥5) stosowanie wymaga ostrożności.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, badanie cytogenetyczne, badanie okulistyczne, bakteryjne zapalenie otrzewnej, biopsja szpiku kostnego, ciężka anemia aplastyczna, czynnik ryzyka zakrzepicy, czynnik V Leiden, dekompensacja wątroby, encefalopatia wątrobowa, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia pośrednia, krwawienie z żylaków, krwotok siatkówkowy, lek przeciwwirusowy o działaniu bezpośrednim, niedobór antytrombiny III, nieprawidłowości cytogenetyczne, ostra białaczka szpikowa, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, stężenie albumin, stężenie bilirubiny, trwała odpowiedź wirusologiczna, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żyły wrotnej, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół antyfosfolipidowy, zespół mielodysplastyczny, zwłóknienie szpiku kostnego - Leksykon substancji czynnych
Eltrombopag – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Eltrombopag jest agonistą receptora trombopoetyny stosowanym w leczeniu małopłytkowości o różnej etiologii, w tym u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C (WZW C) oraz pierwotną małopłytkowością immunologiczną (ITP) i ciężką niedokrwistością aplastyczną (SAA). U pacjentów z zaawansowaną chorobą wątroby (albuminy ≤35 g/l lub MELD ≥10) leczenie eltrombopagiem wiąże się ze zwiększonym ryzykiem dekompensacji wątroby i zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, szczególnie podczas terapii interferonem. Monitorowanie parametrów wątrobowych (AlAT, AspAT, bilirubina) jest obowiązkowe przed i w trakcie leczenia, z koniecznością przerwania terapii przy wzroście aktywności AlAT ≥3 x GGN lub innych objawach uszkodzenia wątroby. Eltrombopag hamuje UGT1A1 i OATP1B1, co może powodować pośrednią hiperbilirubinemię, wymagającą frakcjonowania bilirubiny. U pacjentów z ITP i SAA zaleca się niższą dawkę początkową oraz ścisłe monitorowanie morfologii krwi, ze szczególną uwagą na rozwój włóknienia szpiku i nieprawidłowości cytogenetycznych, zwłaszcza u osób >60 lat.
agonista receptora trombopoetyny, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biopsja szpiku kostnego, ciężka niedokrwistość aplastyczna, dekompensacja czynności wątroby, dekompensacja wątroby, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia pośrednia, krwotok siatkówkowy, lek przeciwwirusowy o działaniu bezpośrednim, małopłytkowość, nieprawidłowość cytogenetyczna, nietolerancja fruktozy, ostra białaczka szpikowa, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, powikłanie zakrzepowe, repolaryzacja mięśnia sercowego, trwała odpowiedź wirusologiczna, wirusowe zapalenie wątroby typu C, włóknienie szpiku kostnego, wydłużenie QTc, zaawansowana choroba wątroby, zakrzepica żyły wrotnej, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Eltrombopag Glenmark 25 mg
Eltrombopag Glenmark jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 25 mg i 50 mg, zawierających odpowiednio 25 mg lub 50 mg eltrombopagu z olaminą. Lek jest wskazany do leczenia pierwotnej małopłytkowości immunologicznej (ITP) u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży od 1 roku życia, u których choroba trwa co najmniej 6 miesięcy i występuje niedostateczna odpowiedź na standardowe terapie, takie jak kortykosteroidy czy immunoglobuliny. Ponadto, Eltrombopag Glenmark znajduje zastosowanie u dorosłych pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C (WZW C) z małopłytkowością, gdy jest ona przeszkodą w rozpoczęciu lub kontynuacji terapii przeciwwirusowej opartej na interferonie. Tabletki 25 mg są ciemnoróżowe, okrągłe, o średnicy około 8 mm, natomiast tabletki 50 mg różowe, o średnicy około 10 mm.
eltrombopag, eltrombopag z olaminą, immunoglobuliny, izomalt, kortykosteroidy, leczenie wspomagające, małopłytkowość, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C, samoistna remisja, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia interferonem, wirusowe zapalenie wątroby typu C - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eltrombopag Glenmark 25 mg
Przedkliniczne badania eltrombopagu wykazały specyficzne działania toksyczne zależne od dawki i czasu ekspozycji, z uwzględnieniem unikalnej specyfiki receptorów trombopoetyny u zwierząt. Zaćma była obserwowana u myszy i szczurów przy ekspozycjach ≥4-6-krotnych w stosunku do klinicznej dawki 75 mg/dobę stosowanej u pacjentów z pierwotną małopłytkowością immunologiczną (ITP), co wskazuje na potencjalne ryzyko przy długotrwałym stosowaniu. Toksyczność nerkowa i wątrobowa pojawiała się głównie przy ekspozycjach przekraczających 1,2 raza dawkę kliniczną, jednak nie była potwierdzona w badaniach długoterminowych (28-52 tygodnie). Wpływ na układ krwiotwórczy (zmniejszenie retikulocytów, hiperplazja erytroidalna) oraz zmiany kostne (hiperostoza śródkostna) występowały przy ekspozycjach 6-10-krotnie wyższych niż kliniczne, bez potwierdzenia w badaniach długoterminowych. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego przy ekspozycjach do 4-krotnych klinicznych dawek.
badanie rakotwórczości, chłoniak myszy, działanie mutagenne, fototoksyczność, hiperostoza śródkostna, martwica hepatocytów, niezaplanowana synteza DNA, parametry hematologiczne, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, poronienie przedimplantacyjne, retikulocyty, rozwój embrionalno-płodowy, szpik kostny, test mikrojądrowy, zachorowalność i śmiertelność, zaćma polekowa, żebra szyjne, zmętnienie gałki ocznej - Leksykon chorób i schorzeń
Małopłytkowość immunologiczna – Etiologia i przyczyny
Małopłytkowość immunologiczna (ITP) to autoimmunologiczne zaburzenie hematologiczne charakteryzujące się trombocytopenią poniżej 100 x 10^9/L, wynikającą z nadmiernej destrukcji płytek krwi przez autoprzeciwciała klasy IgG skierowane przeciw glikoproteinom błonowym (IIb/IIIa, Ib/IX, Ia/IIa, VI) oraz upośledzonej produkcji płytek w szpiku. Patogeneza obejmuje mechanizmy ADCP, CDC oraz cytotoksyczność limfocytów T CD8+, z kluczową rolą śledziony w eliminacji opłaszczonych płytek. W ITP obserwuje się również niedobór regulatorowych limfocytów T (Treg), zaburzenia polaryzacji limfocytów Th oraz podwyższony poziom BAFF, co sprzyja autoreaktywności limfocytów B. Genetyczne predyspozycje, takie jak allel FCGR3a-V158 i KIRDS2/DL2, zwiększają ryzyko rozwoju choroby, podczas gdy KIR2DS5 działa ochronnie. Wtórna ITP (20% przypadków) jest związana z infekcjami (HIV, HBV, HCV, Helicobacter pylori, CMV, VZV, COVID-19), chorobami autoimmunologicznymi (SLE, zespół antyfosfolipidowy), nowotworami (CLL, chłoniaki) oraz lekami (m.in. heparyna, NLPZ, antybiotyki beta-laktamowe) i szczepionkami (MMR, COVID-19).
antybiotyk beta-laktamowy, choroba Addisona, choroba autoimmunologiczna, cytomegalowirus, cytotoksyczność, fagocytoza, glikoproteina IIb/IIIa, Helicobacter pylori, infekcja wirusowa, limfocyt T cytotoksyczny, limfocyt T pomocniczy, limfocyt T regulatorowy, małopłytkowość immunologiczna, mimikra molekularna, niedoczynność tarczycy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ospa wietrzna, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, płytki krwi, pospolity zmienny niedobór odporności, przewlekła białaczka limfocytowa, splenektomia, toczeń rumieniowaty układowy, trombopoetyną, układ odpornościowy, wirusowe zapalenie wątroby, wtórna małopłytkowość immunologiczna, zespół antyfosfolipidowy, zespół Evansa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eltrombopag Glenmark 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa eltrombopagu wykazały specyficzne działania toksyczne zależne od dawki i czasu ekspozycji, z uwzględnieniem unikalnej farmakologii leku, który nie stymuluje produkcji płytek krwi u zwierząt doświadczalnych. Zaćma była obserwowana u myszy i szczurów przy ekspozycjach ≥4-6-krotnych (dla ITP) oraz ≥2-3-krotnych (dla WZW C) w stosunku do dawek klinicznych (75 mg/dobę dla ITP, 100 mg/dobę dla WZW C), z czasem pojawienia się od 6 do 39 tygodni. Uszkodzenia cewek nerkowych występowały przy ekspozycjach zbliżonych do klinicznych (0,8-1,2x dla ITP, 0,6x dla WZW C), natomiast degeneracja i martwica hepatocytów pojawiały się przy dawkach źle tolerowanych. Wpływ na układ krwiotwórczy (zmniejszenie retikulocytów) obserwowano przy ekspozycjach ≥7-10x (ITP) i ≥4x (WZW C). Hiperostoza śródkostna i działanie letalne na zarodki występowały przy ekspozycjach 6x (ITP) i 3x (WZW C) wyższych niż kliniczne. Nie stwierdzono działania rakotwórczego ani mutagennego eltrombopagu w badaniach in vitro i in vivo, a wpływ na płodność i rozwój embrionalno-płodowy był nieistotny przy dawkach do 20 mg/kg mc. u szczurów i 150 mg/kg mc. u królików, odpowiadających ekspozycjom klinicznym lub niższym.
badanie rakotwórczości, działanie letalne na zarodki, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, funkcja neurobehawioralna, hiperostoza śródkostna, hiperplazja szpiku kostnego, liczba retikulocytów, martwica hepatocytów, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, płodność samic, przenikanie do mleka matki, reakcja fotoalergiczna, synteza DNA, test mikrojądrowy, uszkodzenie cewek nerkowych, zaćma polekowa, zmętnienie gałki ocznej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Eltrombopag Glenmark 25 mg
Eltrombopag, klasyfikowany w grupie leków przeciwkrwotocznych (ATC: B02BX05), jest agonistą receptora trombopoetyny (TPO-R) o unikalnym mechanizmie działania, który stymuluje megakariopoezę i produkcję płytek krwi poprzez interakcję z przezbłonową domeną ludzkiego TPO-R. Mechanizm ten prowadzi do proliferacji i różnicowania komórek progenitorowych w szpiku kostnym, co jest kluczowe w terapii małopłytkowości, zwłaszcza pierwotnej małopłytkowości immunologicznej (ITP). Skuteczność i bezpieczeństwo eltrombopagu zostały potwierdzone w kilku badaniach klinicznych, w tym dwóch randomizowanych, podwójnie zaślepionych badaniach III fazy (RAISE i TRA100773B) oraz badaniach otwartych (REPEAT, EXTEND) i badaniu fazy II (TAPER). W badaniu RAISE, obejmującym 197 pacjentów, stosowano indywidualnie dostosowywane dawki eltrombopagu (początkowo 50 mg, z możliwością zmiany do ≤25 mg lub 75 mg) przez 6 miesięcy, co pozwoliło na optymalizację terapii w zależności od odpowiedzi hematologicznej.
badanie kliniczne, cytokina, eltrombopag, endogenna trombopoetyna, indukcja proliferacji, ITP, kaskada sygnałowa, komórka progenitorowa, lek hemostatyczny, lek przeciwkrwotoczny, małopłytkowość, megakariopoeza, metoda podwójnie ślepej próby, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, płytki krwi, receptor trombopoetyny, splenektomia, szpik kostny, trombopoetyną - Leksykon substancji czynnych
Eltrombopag – Dawkowanie i sposób podawania
Eltrombopag jest agonistą receptora trombopoetyny stosowanym w leczeniu pierwotnej małopłytkowości immunologicznej (ITP) oraz małopłytkowości związanej z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C (WZW C). Terapia powinna być prowadzona pod nadzorem specjalisty hematologa lub hepatologa, z celem utrzymania liczby płytek krwi na poziomie minimalnym zapobiegającym klinicznie istotnym krwawieniom, tj. ≥50 000/μl w ITP oraz 50 000-75 000/μl w WZW C. Dawkowanie eltrombopagu rozpoczyna się zwykle od 50 mg/dobę u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat, 25 mg/dobę u dzieci 1-5 lat oraz 25 mg/dobę u pacjentów pochodzenia wschodnio-/południowo-wschodnioazjatyckiego. Maksymalna dawka dobowa wynosi 75 mg w ITP i 100 mg w WZW C. Dawkę dostosowuje się co 2 tygodnie o 25 mg w zależności od liczby płytek, z regularnym monitorowaniem morfologii krwi i funkcji wątroby (co tydzień do stabilizacji, następnie co miesiąc). W przypadku przekroczenia liczby płytek >250 000/μl (ITP) lub >150 000/μl (WZW C) zaleca się zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, z częstszym monitorowaniem.
dekompensacja czynności wątroby, eltrombopag, hematologia, kation wielowartościowy, lek przeciwwirusowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, liczba płytek krwi, małopłytkowość immunologiczna, morfologia krwi, peginterferon, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C, rozmaz krwi obwodowej, skala Child-Pugh, splenektomia, stężenie kreatyniny w surowicy, suplement mineralny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żyły wrotnej, zawiesina doustna, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Eltrombopag Glenmark 50 mg
Eltrombopag Glenmark, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 25 mg i 50 mg, jest wskazany do leczenia małopłytkowości w wybranych populacjach pacjentów, w tym dorosłych z pierwotną małopłytkowością immunologiczną (ITP) oraz dzieci i młodzieży od 1 roku życia z utrzymującą się co najmniej 6 miesięcy ITP, u których standardowe terapie (kortykosteroidy, immunoglobuliny) okazały się nieskuteczne. Ponadto, lek znajduje zastosowanie u dorosłych z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C (WZW C), gdy małopłytkowość uniemożliwia rozpoczęcie lub kontynuację terapii przeciwwirusowej opartej na interferonie. Przed włączeniem terapii eltrombopagiem konieczna jest dokładna ocena odpowiedzi na wcześniejsze leczenie oraz potwierdzenie, że małopłytkowość jest głównym czynnikiem ograniczającym leczenie.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Eltrombopag Glenmark 25 mg
Leczenie eltrombopagiem Glenmark powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem hematologa lub specjalisty zajmującego się przewlekłym WZW typu C. Dawkowanie jest indywidualizowane na podstawie liczby płytek krwi, z celem utrzymania ich na poziomie ≥50 000/μl, co zapobiega krwawieniom, bez dążenia do normalizacji wartości. Początkowa dawka u dorosłych wynosi 50 mg/dobę, a u pacjentów wschodnio-/południowo-wschodnioazjatyckiego pochodzenia oraz dzieci 1-5 lat – 25 mg/dobę. Maksymalna dawka dobowa to 75 mg dla ITP i 100 mg dla pacjentów z WZW typu C. Monitorowanie liczby płytek krwi jest konieczne co tydzień do stabilizacji, a następnie co miesiąc. Dawkę dostosowuje się co 2 tygodnie o 25 mg, w zależności od odpowiedzi hematologicznej, z przerwaniem terapii w przypadku braku odpowiedzi po 4 tygodniach stosowania maksymalnej dawki (75 mg dla ITP, 100 mg dla WZW C). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh ≥5) stosowanie jest ograniczone ze względu na ryzyko zakrzepicy żyły wrotnej, a u osób starszych (>65 lat) zaleca się ostrożność ze względu na ograniczone dane kliniczne.
dekompensacja czynności wątroby, eltrombopag, kation wielowartościowy, kreatynina, leczenie przeciwwirusowe, lek zobojętniający kwas żołądkowy, liczba płytek krwi, małopłytkowość immunologiczna, morfologia krwi, peginterferon, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C, splenektomia, suplement mineralny, WZW typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żyły wrotnej, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Eltrombopag Glenmark 50 mg
Eltrombopag, dostępny w dawkach 25 mg i 50 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje zróżnicowane parametry farmakokinetyczne w zależności od populacji pacjentów oraz dawki. U dorosłych z pierwotną małopłytkowością immunologiczną AUC(0-τ) wzrasta od 47 µg/ml·h przy dawce 30 mg do 168 µg/ml·h przy dawce 75 mg, a Cmax od 3,78 µg/ml do 12,7 µg/ml. U pacjentów z przewlekłym zakażeniem WZW C wartości te są wyższe, np. przy dawce 75 mg AUC(0-τ) wynosi 301 µg/ml·h, a Cmax 16,71 µg/ml. Eltrombopag charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (>99,9%), metabolizowany jest głównie przez CYP1A2 i CYP2C8 oraz transferazy UGT1A1 i UGT1A3, a wydalany głównie z kałem (59%) i moczem (31%). Okres półtrwania wynosi 21-32 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Biodostępność jest obniżona przez jednoczesne podawanie z produktami zawierającymi wielowartościowe kationy (np. leki zobojętniające, nabiał, suplementy mineralne).
białko oporności raka piersi, biodostępność biologiczna, chelaty, eltrombopag, enzymy cytochromu P450, glukuronidacja, glutation, inhibitor enzymu, interakcja lekowa, klirens osoczowy, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, przewlekłe zapalenie wątroby typu C, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, statyny, transporter BCRP, transporter OATP1B1, WZW C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żyły wrotnej - Leksykon leków
Interakcje leku – Eltrombopag Glenmark 50 mg
Eltrombopag Glenmark wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez hamowanie transporterów OATP1B1 i BCRP, co prowadzi do istotnego zwiększenia stężeń statyn (np. rozuwastatyny: ↑Cmax o 103%, ↑AUC o 55% przy dawce 75 mg eltrombopagu). Podobne ryzyko dotyczy metotreksatu i topotekanu, wymagając ostrożności i monitorowania toksyczności. Eltrombopag nie istotnie wpływa na metabolizm substratów enzymów CYP450 1A2, 2C19, 2C9 i 3A4, choć hamuje CYP2C8 i CYP2C9 in vitro. Jednoczesne stosowanie z cyklosporyną obniża ekspozycję na eltrombopag (Cmax ↓25-39%, AUC ↓18-24%), co może wymagać dostosowania dawki i monitorowania liczby płytek krwi. Chelatowanie przez wielowartościowe kationy (np. wapń, żelazo, magnez) znacząco obniża biodostępność eltrombopagu (↓AUC i Cmax o 70%), dlatego zaleca się przyjmowanie eltrombopagu co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po produktach zawierających te kationy.
azatiopryna, biodostępność, boceprevir, chelatacja, chelatowanie, cyklosporyna, danazol, działanie niepożądane, eltrombopag z olaminą, enzym CYP450, fluwoksamina, hepatotoksyczność, immunoglobulina anty-D, immunoglobulina dożylna, indukcja enzymatyczna, induktor CYP1A2, induktor enzymatyczny, inhibitor BCRP, inhibitor CYP1A2, inhibitor enzymatyczny, inhibitor i induktor CYP1A2 i CYP2C8, inhibitor proteazy WZW C, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, kation wielowartościowy, kortykosteroid, lopinawir, metotreksat, mikrosom wątrobowy, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C, rozuwastatyna, ryfampicyna, rytonawir, statyna, substrat BCRP, substrat cytochromu P450, substrat OATP1B1, substrat OATP1B1 i BCRP, telaprewir, topotekan, właściwość farmakologiczna