fluwoksamina
Fluwoksamina to lek przeciwdepresyjny z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Jej działanie polega na blokowaniu transportera serotoniny, co prowadzi do zwiększenia stężenia tego neuroprzekaźnika w przestrzeni synaptycznej i nasilenia przekaźnictwa serotoninergicznego w mózgu.
Fluwoksamina znajduje zastosowanie w leczeniu zaburzeń depresyjnych, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD), zaburzeń lękowych, w tym lęku napadowego i fobii społecznej. W porównaniu do innych leków z grupy SSRI charakteryzuje się silniejszym działaniem na receptory sigma-1, co może wpływać na jej dodatkowe właściwości terapeutyczne.
Do najczęstszych działań niepożądanych fluwoksaminy należą nudności, wymioty, biegunka, zaburzenia snu, nadmierna senność lub bezsenność, bóle głowy oraz zaburzenia funkcji seksualnych. Lek cechuje się licznymi interakcjami z innymi substancjami ze względu na silne hamowanie cytochromu P450 1A2 oraz umiarkowane hamowanie CYP2C19 i CYP3A4.
W czasie pandemii COVID-19 fluwoksamina była badana jako potencjalny lek zmniejszający ryzyko progresji do ciężkiej postaci choroby ze względu na jej właściwości przeciwzapalne i modulujące układ odpornościowy, związane z oddziaływaniem na receptory sigma-1.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Nolpaza 40 mg tabletki dojelitowe 40 mg
Pantoprazol, substancja czynna Nolpazy 40 mg, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne głównie poprzez podwyższenie pH żołądka oraz metabolizm przez izoenzymy cytochromu P450, zwłaszcza CYP2C19 i CYP3A4. Znaczące zmniejszenie biodostępności obserwuje się w przypadku azoli przeciwgrzybiczych (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol), inhibitorów proteazy HIV (szczególnie atazanawiru) oraz erlotynibu, co wymaga odpowiedniego dostosowania terapii lub monitorowania skuteczności. W przypadku inhibitorów proteazy HIV zaleca się ograniczenie dawki pantoprazolu do 20 mg/dobę i ścisłe monitorowanie pacjenta. Ponadto, u pacjentów stosujących pochodne kumaryny (warfaryna, fenprokumon) obserwuje się wzrost wartości INR i czasu protrombinowego, co wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu dużych dawek metotreksatu (np. 300 mg), gdyż pantoprazol może zwiększać jego stężenie i nasilać działania niepożądane, co może wymagać czasowego odstawienia leku.
amoksycylina, atazanawir, azol przeciwgrzybiczny, biodostępność leku, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, diklofenak, doustny lek antykoncepcyjny, dysfagia, dziurawiec zwyczajny, erlotynib, etynyloestradiol, fenprokumon, fluwoksamina, glibenklamid, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, INR, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, kwas solny, lewonorgestrel, metoprolol, metotreksat, metronidazol, naproksen, nifedypina, Nolpaza, P-glikoproteina, pantoprazol, piroksykam, pochodna kumaryny, pozakonazol, ryfampicyna, środek zobojętniający, teofilina, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Melatonina LEK-AM 1 mg
Melatonina wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w surowicy oraz efekty terapeutyczne. Fluwoksamina, poprzez hamowanie eliminacji melatoniny, powoduje istotny wzrost jej stężenia i jednoczesne stosowanie tych leków jest przeciwwskazane. Inne substancje zwiększające biodostępność melatoniny to 5- i 8-metoksypsoraleny, cymetydyna, estrogeny (w doustnej antykoncepcji i HRT), inhibitory CYP2C19 (citalopram, omeprazol, lanzoprazol) oraz chinoliny. Z kolei karbamazepina i ryfampicyna indukują enzymy metabolizujące melatoninę, co prowadzi do obniżenia jej stężenia w osoczu. Nikotyna również zmniejsza poziom melatoniny, co może osłabiać jej działanie terapeutyczne.
alkohol etylowy, benzodiazepiny, biodostępność melatoniny, choroba wrzodowa, citalopram, cymetydyna, doustne środki antykoncepcyjne, działanie sedatywne, estrogeny, fluwoksamina, gruźlica, hormonalna terapia zastępcza, imipramina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, karbamazepina, lanzoprazol, lek przeciwpadaczkowy, metoksypsoralen, N-acetyloserotonina, niebenzodiazepiny, nikotyna, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, palenie tytoniu, ryfampicyna, sedacja, stężenie melatoniny, tiorydazyna, zaburzenia psychomotoryczne, zaleplon, zolpidem, zopiklon - Leksykon leków
Interakcje leku – Aropilo SR 2 mg
Ropinirol, agonista receptorów dopaminowych i główny składnik leku Aropilo SR, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków. Szczególnie ważne są interakcje z inhibitorami CYP1A2, takimi jak cyprofloksacyna, które powodują znaczący wzrost stężenia ropinirolu w osoczu (Cmax o 60%, AUC o 84%), co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych i wymagać dostosowania dawki. Brak istotnych zmian farmakokinetycznych obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu lewodopy i domperidonu. Natomiast neuroleptyki i centralni antagoniści dopaminy (np. sulpiryd, metoklopramid) obniżają skuteczność ropinirolu poprzez mechanizm farmakodynamiczny, co wskazuje na konieczność unikania ich równoczesnego stosowania.
agonista receptorów dopaminowych, antagoniści dopaminy, antagonista witaminy K, cyprofloksacyna, cytochrom P450, domperidon, enoksacyna, fluwoksamina, hormonalna terapia zastępcza, indukcja enzymu, inhibitor CYP1A2, INR, izoenzym CYP1A2, lewodopa, metoklopramid, nikotyna, ośrodkowy układ nerwowy, palenie tytoniu, receptor dopaminergiczny, ropinirol, sulpiryd, teofilina, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Tizanor 4 mg
Tyzanidyna jest metabolizowana głównie przez enzym CYP1A2, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Silni inhibitory CYP1A2, tacy jak fluwoksamina i cyprofloksacyna, powodują znaczące zwiększenie stężenia tyzanidyny w osoczu (odpowiednio 33- i 10-krotne zwiększenie AUC), co może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia tętniczego, senności, zawrotów głowy, zaburzeń psychomotorycznych, a nawet śpiączki. Z tego względu ich jednoczesne stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane. Inne leki hamujące CYP1A2 (np. amiodaron, cymetydyna, fluorochinolony, doustne środki antykoncepcyjne) również zwiększają stężenie tyzanidyny i nasilają jej działania niepożądane, dlatego ich stosowanie z tyzanidyną jest niezalecane. Ponadto, łączenie tyzanidyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. cyzapryd, amitryptylina, azytromycyna) zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca.
agonista receptora alfa-2 adrenergicznego, amiodaron, antagonista receptora H2, AUC, baklofen, biodostępność, bradykardia, cymetydyna, CYP1A2, cyprofloksacyna, doustny środek antykoncepcyjny, enoksacyna, fluorochinolon, fluwoksamina, indukcja enzymatyczna, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, klonidyna, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek uspokajający i nasenny, meksyletyna, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norfloksacyna, ośrodkowy układ nerwowy, pefloksacyna, propafenon, rofekoksyb, ryfampicyna, sedacja, senność, tachykardia z odbicia, tyklopidyna, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia psychomotoryczne, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Aparxon PR 2 mg
Ropinirol, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP1A2, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie w terapii choroby Parkinsona. Nie stwierdzono istotnych interakcji z lewodopą i domperydonem, co pozwala na stosowanie tych leków bez modyfikacji dawkowania. Natomiast jednoczesne podawanie ropinirolu z neuroleptykami (np. sulpiryd) i metoklopramidem, które działają jako antagoniści receptorów dopaminowych, znacząco obniża skuteczność ropinirolu i powinno być unikane. Inhibitory CYP1A2, takie jak cyprofloksacyna, fluwoksamina i enoksacyna, mogą zwiększać stężenie ropinirolu w surowicy (np. cyprofloksacyna podnosi Cmax o 60% i AUC o 84%), co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki leku. Palenie tytoniu indukuje CYP1A2, przyspieszając metabolizm ropinirolu i obniżając jego stężenie, co również może wymagać dostosowania dawkowania.
acenokumarol, antagonista dopaminy, antagonista witaminy K, choroba Parkinsona, cyprofloksacyna, czas protrombinowy, domperydon, działanie niepożądane, enoksacyna, estrogen, fluwoksamina, hipotensja ortostatyczna, hormonalna terapia zastępcza, indukcja enzymatyczna, inhibitor CYP1A2, INR, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP1A2, lewodopa, metoklopramid, neuroleptyk, profil interakcji, receptor dopaminowy, ropinirol, sedacja, substancja czynna, sulpiryd, teofilina, terapia hormonalna, warfaryna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fevarin 100 mg
Lek Fevarin zawierający maleinian fluwoksaminy w dawce 100 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych (major depressive disorder) oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD). Fluwoksamina, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), zwiększa stężenie serotoniny w szczelinie synaptycznej, co przekłada się na działanie przeciwdepresyjne i redukcję objawów OCD. Tabletki owalne, białe do prawie białych, są podzielne na dwie równe dawki po 50 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta, szczególnie na początku terapii lub podczas modyfikacji dawki.
duże zaburzenie depresyjne, działanie niepożądane, epizod depresyjny, farmakoterapia, Fevarin, fluwoksamina, klasyfikacja zaburzeń psychicznych, maleinian fluwoksaminy, myśli obsesyjne, psychoterapia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, stężenie serotoniny, tabletka powlekana, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zachowania kompulsyjne - Leksykon leków
Interakcje leku – Clozapine Aristo 100 mg
Klozapina (Clozapine Aristo) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Bezwzględne przeciwwskazania dotyczą jednoczesnego stosowania z lekami o silnym działaniu mielosupresyjnym (np. karbamazepina, chloramfenikol) oraz długo działającymi lekami przeciwpsychotycznymi depot ze względu na ryzyko ciężkiej neutropenii. Spożywanie alkoholu podczas terapii klozapiną jest zakazane z powodu znacznego nasilenia sedacji, ryzyka zapaści krążeniowej i depresji oddechowej. Klozapina nasila działanie leków hamujących OUN (opioidy, benzodiazepiny, leki przeciwhistaminowe), co wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza przy benzodiazepinach z uwagi na ryzyko zatrzymania akcji serca i oddychania. Ponadto, klozapina wykazuje addytywne działanie antycholinergiczne i może nasilać hipotensję indukowaną lekami przeciwnadciśnieniowymi. Istotne jest także zwiększone ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego przy jednoczesnym stosowaniu litu oraz ryzyko napadów padaczkowych przy kojarzeniu z kwasem walproinowym.
benzodiazepina, chloramfenikol, cyprofloksacyna, cytalopram, depresja oddechowa, digoksyna, działanie alfa-adrenolityczne, działanie mielosupresyjne, enzym cytochromu P450, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, hormonalny środek antykoncepcyjny, induktor enzymu cytochromu P450, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP2D6, inhibitor enzymu cytochromu P450, karbamazepina, klozapina, kofeina, kwas walproinowy, lek antycholinergiczny, lek hamujący czynność szpiku kostnego, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny depot, majaczenie, mechanizm działania, monitorowanie EKG, napad padaczkowy, neutropenia, odstęp QTc, omeprazol, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, perazyna, ryfampicyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, SSRI, sulfonamid, warfaryna, właściwości antycholinergiczne, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fevarin 50 mg
Maleinian fluwoksaminy (Fevarin) stosowany jest w leczeniu depresji oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD) z dawkowaniem dostosowanym do wskazań i wieku pacjenta. W terapii depresji u dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 50-100 mg/dobę, z dawką docelową 100 mg/dobę i maksymalną do 300 mg/dobę. Dawki do 150 mg podaje się jednorazowo wieczorem, natomiast powyżej 150 mg dawka powinna być podzielona na 2-3 podania. Leczenie powinno trwać minimum 6 miesięcy, a dawkowanie dostosowywane indywidualnie, dążąc do najmniejszej skutecznej dawki. U dzieci i młodzieży poniżej 18 lat Fevarin nie jest zalecany w leczeniu depresji ze względu na brak potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwa. W przypadku OCD u dorosłych dawka początkowa to 50 mg/dobę, z dawką docelową 100-300 mg/dobę i maksymalną 300 mg/dobę, stosowaną podobnie jak w depresji pod względem podziału dawek. U dzieci powyżej 8 lat i młodzieży z OCD dawka początkowa wynosi 25 mg/dobę, z dawką skuteczną zazwyczaj 50-200 mg/dobę i maksymalną 200 mg/dobę, przy czym dawki powyżej 50 mg dzieli się na dwie dawki, z większą podawaną wieczorem.
dawka dobowa, dawka maksymalna, dawka początkowa, depresja u dorosłych, duże zaburzenie depresyjne, działanie niepożądane, farmakoterapia, Fevarin, fluwoksamina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OCD, odpowiedź terapeutyczna, psychoterapia behawioralna, tabletka powlekana, terapia, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół odstawienny - Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Genoptim 20 mg
Escitalopram Genoptim, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając przerwy 14 dni po MAO i 7 dni po escytalopramie. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu. Leki wydłużające odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, antybiotyki jak sparfloksacyna, moksyfloksacyna) zwiększają ryzyko arytmii i są przeciwwskazane w skojarzeniu z escytalopramem. Ostrożność wymaga także łączenie z selegiliną (do 10 mg/dobę), lekami serotoninergicznymi (tramadol, sumatryptan), lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem, preparatami z dziurawca zwyczajnego oraz lekami wpływającymi na krzepnięcie i elektrolity (hipokaliemia, hipomagnezemia).
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, nieodwracalny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Anagrelide Accord 1 mg
Anagrelid, stosowany w leczeniu nadpłytkowości samoistnej, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP1A2, co determinuje jego potencjalne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina i enoksacyna, mogą zwiększać stężenie anagrelidu we krwi, co wymaga dostosowania dawki i ścisłego monitorowania pacjenta. Z kolei induktory CYP1A2, np. omeprazol, zmniejszają ekspozycję na anagrelid, jednocześnie zwiększając stężenie jego aktywnego metabolitu, co również wymaga monitorowania klinicznego i ewentualnej korekty dawki. Anagrelid wykazuje umiarkowaną aktywność hamującą CYP1A2, co może podnosić stężenie leków metabolizowanych przez ten enzym, np. teofiliny. Ponadto, anagrelid jako inhibitor PDE III może nasilać działanie leków inotropowych (milrynon, enoksymon, amrynon, olprynon, cylostazol), co wymaga ostrożności szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. W badaniach klinicznych wykazano brak wpływu anagrelidu na farmakokinetykę digoksyny i warfaryny, co jest istotne dla pacjentów wymagających terapii skojarzonej.
agregacja płytek krwi, anagrelid, biodostępność, CYP1A2, digoksyna, działanie inotropowe, enoksacyna, fluwoksamina, fosfodiesteraza typu III, funkcja płytek krwi, hormonalne środki antykoncepcyjne, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, leki inotropowe, nadpłytkowość samoistna, omeprazol, PDE III, POChP, teofilina, warfaryna, zaburzenia krzepnięcia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dutilox 30 mg
Duloksetyna, dostępna w preparacie Dutilox w dawkach 30 mg i 60 mg w formie kapsułek dojelitowych, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym sacharozę (59,6-67,8 mg w kapsułce 30 mg oraz 119,2-135,6 mg w kapsułce 60 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), a także u osób z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, ze względu na potencjalne ryzyko przełomu nadciśnieniowego i wzrostu ciśnienia tętniczego podczas terapii.
antybiotyk chinolonowy, antybiotyk fluorochinolon, chlorowodorek, cyprofloksacyna, duloksetyna, enoksacyna, fluwoksamina, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitory CYP1A2, inhibitory monoaminooksydazy, kapsułki dojelitowe, klirens kreatyniny, nadwrażliwość na duloksetynę, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, przełom nadciśnieniowy, sacharoza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Pralex 10 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Pralex, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi inhibitorami MAO, co może prowadzić do zagrażającego życiu zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po odstawieniu IMAO przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowego odstępu po zakończeniu terapii escytalopramem przed podaniem IMAO. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (np. tramadol, buprenorfina, tryptany) również zwiększają ryzyko zespołu serotoninowego i wymagają ścisłego monitorowania. Ponadto, escytalopram jest przeciwwskazany w skojarzeniu z lekami wydłużającymi odcinek QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, antybiotyki jak moksifloksacyna, erytromycyna dożylna), ze względu na ryzyko torsade de pointes i innych groźnych zaburzeń rytmu serca. Należy także zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu oraz preparatów z dziurawca zwyczajnego, które mogą nasilać działania niepożądane lub zmieniać efektywność terapii.
buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sumatryptan, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie funkcji poznawczych, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Alpragen 1 mg
Alprazolam, metabolizowany głównie przez CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z opioidami, które mogą prowadzić do nasilenia sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu, co wymaga ograniczenia dawki i czasu terapii. Również jednoczesne stosowanie klozapiny zwiększa stężenie alprazolamu i ryzyko nagłego zatrzymania oddechu lub krążenia, co wskazuje na konieczność unikania tej kombinacji lub ścisłego monitorowania. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna czy rytonawir, mogą znacząco podnosić stężenie alprazolamu, co wymaga znacznego zmniejszenia dawki. Z kolei induktory CYP3A4 (karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna) obniżają stężenie alprazolamu, potencjalnie osłabiając jego efekt terapeutyczny, co wymaga monitorowania skuteczności leczenia.
alprazolam, antybiotyk makrolidowy, benzodiazepina, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450, depresja oddechowa, dezypramina, digoksyna, diltiazem, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, imipramina, indukcja enzymatyczna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klozapina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwlękowy, nefazodon, okres półtrwania leku, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, pozakonazol, ryfampicyna, rytonawir, sedacja, sok grejpfrutowy, telitromycyna, toksyczność digoksyny, worykonazol, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Interakcje leku – Scandivin 30 mg/ml
Mepiwakaina, substancja czynna produktu SCANDIVIN, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jej metabolizm i toksyczność. Szczególnie istotne są interakcje z innymi lekami znieczulającymi miejscowo, które mogą prowadzić do addytywnego działania toksycznego, co wymaga nieprzekraczania maksymalnej zalecanej dawki mepiwakainy. Cymetydyna, jako antagonista receptorów H2, zmniejsza klirens mepiwakainy, podnosząc jej stężenie w surowicy i zwiększając ryzyko działań niepożądanych. Podobnie inhibitory enzymu CYP1A2 (np. cyprofloksacyna, enoksacyna, fluwoksamina) hamują metabolizm mepiwakainy, co może skutkować przedłużonym utrzymywaniem się leku we krwi i toksycznością. Propranolol również zmniejsza klirens mepiwakainy, co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawki.
anestetyk amidowy, antagonista receptorów histaminowych H₂, cymetydyna, CYP1A2, cyprofloksacyna, cytochrom P450, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie niepożądane, efekt addytywny, enoksacyna, fluwoksamina, inhibitor CYP1A2, interakcja lekowa, kardiotoksyczność, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny, lek uspokajający, lek znieczulający miejscowo, lidokaina, mepiwakaina, neurotoksyczność, propranolol, toksyczność ogólnoustrojowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Olzapin 15 mg
Olanzapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP1A2, co powoduje, że jej stężenia w surowicy mogą ulegać znacznym zmianom pod wpływem inhibitorów i induktorów tego enzymu. Palenie tytoniu oraz karbamazepina indukują CYP1A2, co prowadzi do zmniejszenia stężenia olanzapiny i może wymagać zwiększenia dawki. Natomiast inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina i cyprofloksacyna, znacząco zwiększają stężenia olanzapiny (Cmax wzrasta o 54-77%, AUC o 52-108%), co wymaga rozważenia redukcji dawki. Węgiel aktywowany obniża biodostępność olanzapiny o 50-60%, dlatego powinien być podawany co najmniej 2 godziny przed lub po leku. Fluoksetyna (inhibitor CYP2D6), leki zobojętniające kwas solny oraz cymetydyna nie wpływają istotnie na farmakokinetykę olanzapiny.
agonista dopaminy, biodostępność olanzapiny, biperyden, choroba Parkinsona, cyprofloksacyna, depresja oddechowa, diazepam, EKG, farmakokinetyka olanzapiny, fluoksetyna, fluwoksamina, funkcja poznawcza, indukcja enzymatyczna, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP2D6, izoenzym CYP1A2, karbamazepina, klirens olanzapiny, lek przeciwparkinsonowski, lek psychotropowy, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, lek wydłużający odstęp QTc, odstęp QTc, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, parkinsonizm, teofilina, walproinian, warfaryna, węgiel aktywowany, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Diazepam Grindeks 5 mg
Diazepam, będący benzodiazepiną, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie diazepamu z opioidami, alkoholem etylowym, lekami nasennymi oraz lekami do znieczulenia ogólnego, co prowadzi do addytywnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), nasilonej sedacji, depresji oddechowej, zaburzeń hemodynamicznych, a nawet ryzyka śpiączki i zgonu. W przypadku opioidów i alkoholu zaleca się ścisłe ograniczenie dawki i czasu stosowania lub całkowite unikanie kojarzenia. Interakcje z lekami przeciwpsychotycznymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwdrgawkowymi oraz przeciwhistaminowymi również nasilają działanie uspokajające, co wymaga modyfikacji dawkowania i monitorowania pacjenta.
amnezja następcza, benzodiazepina, cymetydyna, cytochrom CYP2C19, cytochrom CYP3A, cyzapryd, depresja oddechowa, diazepam, działanie uspokajające, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpsychotyczny, N-desmetylodiazepam, oksazepam, omeprazol, opioid, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, temazepam, zaburzenie świadomości, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Zolpidem – Interakcje
Zolpidem wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne w terapii zaburzeń snu. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie zolpidemu z alkoholem, co prowadzi do nasilenia działania uspokajającego, zwiększonego ryzyka reakcji paradoksalnych, depresji oddechowej oraz znacznego upośledzenia zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Interakcje farmakodynamiczne z lekami przeciwpsychotycznymi, nasennymi, przeciwlękowymi, zwiotczającymi mięśnie, przeciwdepresyjnymi, opioidami, przeciwpadaczkowymi, znieczulającymi oraz przeciwhistaminowymi mogą nasilać sedację i zaburzenia psychoruchowe, zwiększając ryzyko upadków, szczególnie u osób starszych. W przypadku opioidów istnieje wysokie ryzyko depresji oddechowej, śpiączki i zgonu, dlatego zaleca się ograniczenie dawki i czasu jednoczesnego stosowania oraz ścisłe monitorowanie pacjenta.
antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, bupropion, chloropromazyna, cyprofloksacyna, cytochrom P450, depresja oddechowa, dezypramina, digoksyna, dziurawiec zwyczajny, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, haloperydol, induktor CYP3A4, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z alkoholem, interakcja z opioidami, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zwiotczający mięśnie, narkotyczny lek przeciwbólowy, neuroleptyk, okres półtrwania, omam wzrokowy, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, ranitydyna, reakcja paradoksalna, ryfampicyna, sertralina, uzależnienie psychiczne, warfaryna, wenlafaksyna, zaburzenie snu, zolpidem - Leksykon leków
Interakcje leku – Ropivacaine BioQ 2 mg/ml
Ropivacaine BioQ wymaga szczególnej ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami miejscowo znieczulającymi amidowymi (np. lidokainą, meksyletyną) ze względu na ryzyko addytywnej toksyczności ogólnoustrojowej. Interakcje farmakokinetyczne dotyczą głównie metabolizmu ropiwakainy przez cytochrom P450, zwłaszcza CYP1A2, którego silne inhibitory, takie jak fluwoksamina i enoksacyna, mogą zmniejszyć klirens osoczowy ropiwakainy nawet o 77%, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) obniżają klirens o około 15%, jednak bez istotnego znaczenia klinicznego. Brak jest danych dotyczących interakcji z lekami przeciwarytmicznymi klasy III (np. amiodaronem), dlatego zaleca się ostrożność i monitorowanie funkcji sercowo-naczyniowych. Ropiwakaina może nasilać działanie leków ogólnie znieczulających i opioidów, co wymaga uważnego dawkowania i obserwacji pacjenta.
3-hydroksyropiwakaina, amiodaron, anestetyk amidowy, cytochrom P450 1A2, dysfagia, działanie addytywne, działanie bradykardyzujące, enoksacyna, fluwoksamina, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, ketokonazol, klirens osoczowy, lek beta-adrenolityczny, lek miejscowo znieczulający, lek ogólnie znieczulający, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdrgawkowy, lidokaina, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, próg drgawkowy, ropiwakaina, toksyczność ogólnoustrojowa, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Riluzole SUN 50 mg
Ryluzol, substancja czynna preparatu Riluzole SUN 50 mg, jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP 1A2 w wątrobie, co stanowi podstawę potencjalnych interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami metabolizowanymi przez ten szlak. Inhibitory CYP 1A2, takie jak kofeina, teofilina, diklofenak, fenacetyna, leki psychotropowe (diazepam, klomipramina, imipramina, amitryptylina, fluwoksamina) oraz chinolony (np. ciprofloksacyna), mogą spowalniać eliminację ryluzolu, prowadząc do wzrostu jego stężenia w osoczu i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Szczególnie silna inhibicja przez fluwoksaminę wymaga unikania jednoczesnego stosowania. Z kolei induktory CYP 1A2, takie jak ryfampicyna, omeprazol, dym papierosowy oraz substancje zawarte w żywności pieczonej na węglu, przyspieszają metabolizm ryluzolu, co może skutkować obniżeniem jego stężenia i zmniejszeniem skuteczności terapeutycznej. W przypadku palaczy i pacjentów stosujących induktory enzymu zaleca się monitorowanie skuteczności terapii oraz rozważenie dostosowania dawki ryluzolu.
amitryptylina, badanie in vitro, charakterystyka produktu leczniczego, chinolon, ciprofloksacyna, diazepam, diklofenak, dym papierosowy, działanie niepożądane, farmakokinetyka ryluzolu, fenacetyna, fluwoksamina, frakcja mikrosomalna wątroby, imipramina, inhibitor CYP 1A2, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP 1A2, klomipramina, kofeina, lek przeciwastmatyczny, lek przeciwgruźliczy, lek psychotropowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norfloksacyna, omeprazol, produkt leczniczy, ryfampicyna, ryluzol, stężenie w osoczu, substancja czynna, szlak enzymatyczny, teofilina - Leksykon leków
Interakcje leku – Agomelatine Adamed 25 mg
Agomelatyna, metabolizowana głównie przez CYP1A2 (90%) oraz CYP2C9/19 (10%), wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na te izoenzymy. Silne inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina i cyprofloksacyna, powodują nawet 60-krotne (zakres 12-412) zwiększenie ekspozycji na agomelatynę, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP1A2 (estrogeny, propranolol, enoksacyna) również zwiększają ekspozycję kilkukrotnie, dlatego zaleca się ostrożność i monitorowanie pacjentów. Induktory CYP, w tym ryfampicyna oraz palenie tytoniu (≥15 papierosów/dobę), obniżają biodostępność agomelatyny, co może wymagać dostosowania dawki. Agomelatyna nie wpływa na metabolizm innych leków przez CYP450 i nie zmienia wiązania białkowego leków silnie związanych z białkami osocza.
agomelatyna, benzodiazepiny, cyprofloksacyna, cytochrom P450 1A2, cytochrom P450 2C9, enoksacyna, estrogeny, flukonazol, fluwoksamina, hepatotoksyczność, induktory cytochromu P450, inhibitor CYP1A2, interakcje z alkoholem, lit, objawy depresyjne, ośrodkowy układ nerwowy, palenie tytoniu, paroksetyna, propranolol, ryfampicyna, teofilina, terapia elektrowstrząsowa, zaburzenia psychomotoryczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Tizagelan 4 mg
Tyzanidyna, będąca substratem CYP1A2, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina i cyprofloksacyna, zwiększają stężenie tyzanidyny w surowicy od 10 do 33-krotnie, co prowadzi do znacznego nasilenia działań niepożądanych, w tym hipotensji i sedacji, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane. Umiarkowane inhibitory CYP1A2 (np. amiodaron, werapamil, cymetydyna) również podnoszą stężenie tyzanidyny i wymagają unikania lub ścisłego monitorowania pacjenta. Złożone hormonalne leki antykoncepcyjne umiarkowanie zwiększają ekspozycję na tyzanidynę, co może nasilać działania niepożądane. Induktory CYP1A2, takie jak ryfampicyna, mogą obniżać stężenie tyzanidyny, potencjalnie osłabiając jej efekt terapeutyczny, co może wymagać korekty dawki.
antagonista receptora H2, benzodiazepina, beta-bloker, bradykardia, cyprofloksacyna, depresant OUN, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, fluorochinolon, fluwoksamina, induktor CYP1A2, inhibitor COX-2, inhibitor CYP1A2, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwwirusowy, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, opioid, płukanie żołądka, ryfampicyna, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyzanidyna, udar naczyniowo-mózgowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymuszona diureza, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół zaburzeń oddechowych, złożony hormonalny lek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Interakcje leku – Tramal 50 mg/ml
Tramadol (chlorowodorek tramadolu) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które należy uwzględnić w terapii przeciwbólowej. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie tramadolu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko zagrażających życiu zaburzeń OUN, ośrodka oddechowego i układu krążenia, wymagające zachowania minimum 14-dniowego odstępu po terapii MAO. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy łączeniu tramadolu z lekami działającymi depresyjnie na OUN, w tym benzodiazepinami, gabapentanoidami oraz lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, mirtazapina), co może prowadzić do nadmiernej sedacji, depresji oddechowej, zespołu serotoninowego oraz napadów drgawkowych. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych kumaryny (np. warfaryny) z koniecznością monitorowania INR z powodu ryzyka krwawień.
agonista-antagonista, amitryptylina, antagonista receptorów serotoninowych, atypowy neuroleptyk, benzodiazepina, buprenorfina, buproprion, cymetydyna, depresja oddechowa, doksepina, duloksetyna, erytromycyna, escitalopram, fluoksetyna, fluwoksamina, gabapentyna, gabapentynoid, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, karbamazepina, ketokonazol, klomipramina, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, mirtazapina, nalbufina, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, ondansetron, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, pentazocyna, pochodna kumaryny, pregabalina, receptor opioidowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, SNRI, SSRI, tetrahydrokanabinol, tramadolu chlorowodorek, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wenlafaksyna, wskaźnik INR, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Depralin ODT 5 mg
Escytalopram, substancja czynna preparatu Depralin ODT, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie escytalopramu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po IMAO przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowego po zakończeniu leczenia escytalopramem. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu. Escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre przeciwpsychotyczne, antybiotyki jak moksyfloksacyna) ze względu na ryzyko ciężkich arytmii. Wskazana jest ostrożność przy stosowaniu selegiliny (do 10 mg/dobę), leków serotoninoergicznych (tramadol, tryptany, buprenorfina), leków obniżających próg drgawkowy oraz preparatów zawierających ziele dziurawca. Równoczesne stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia, a NLPZ mogą zwiększać ryzyko krwawień. Alkohol nasila działania sedatywne i nie jest zalecany podczas terapii escytalopramem.
astemizol, beta-bloker, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, demetylowany escytalopram, dezypramina, dziurawiec, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokalemia, hipomagnezemia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninoergiczny, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy