pentazocyna

Pentazocyna to syntetyczny opioid o działaniu agonistyczno-antagonistycznym, który wykazuje umiarkowane działanie przeciwbólowe. Działa jako częściowy agonista receptorów opioidowych κ (kappa) oraz słaby antagonista receptorów μ (mu), co odróżnia ją od klasycznych opioidów.

W praktyce klinicznej pentazocyna stosowana jest głównie w leczeniu bólu o nasileniu umiarkowanym do silnego. Lek może być podawany drogą doustną, domięśniową lub dożylną. Typowe dawkowanie wynosi 50 mg doustnie co 3-4 godziny lub 30 mg parenteralnie.

Profil działań niepożądanych pentazocyny obejmuje: nudności, wymioty, zawroty głowy, senność oraz zaburzenia psychiczne. Ważną cechą kliniczną jest mniejszy potencjał wywoływania depresji oddechowej w porównaniu do czystych agonistów receptora μ, jednak przy wyższych dawkach efekt ten może wystąpić.

Ze względu na swoje właściwości agonistyczno-antagonistyczne, pentazocyna może wywoływać objawy odstawienne u pacjentów fizycznie uzależnionych od opioidów. Potencjał uzależniający pentazocyny jest niższy niż w przypadku morfiny, jednak nadal istnieje ryzyko rozwoju zależności psychicznej i fizycznej podczas długotrwałego stosowania.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl