mechanizm agonistyczno-antagonistyczny
Mechanizm agonistyczno-antagonistyczny to podstawowy fizjologiczny sposób funkcjonowania układu mięśniowego, w którym mięśnie współpracują ze sobą w parach o przeciwstawnym działaniu. Gdy jeden mięsień (agonista) kurczy się, wykonując określony ruch, drugi mięsień (antagonista) ulega rozluźnieniu, umożliwiając ten ruch.
W klinice ten mechanizm ma kluczowe znaczenie dla prawidłowej motoryki. Zaburzenia równowagi między agonistami i antagonistami mogą prowadzić do różnych dysfunkcji ruchowych, takich jak spastyczność, dystonia czy ataksja. Dobrym przykładem mięśni działających w mechanizmie agonistyczno-antagonistycznym są biceps (zginacz) i triceps (prostownik) w stawie łokciowym.
Zrozumienie tego mechanizmu jest fundamentalne w neurologii, ortopedii, rehabilitacji oraz medycynie sportowej. Prawidłowa ocena funkcji agonistyczno-antagonistycznej ma istotne znaczenie w diagnostyce chorób nerwowo-mięśniowych oraz w planowaniu terapii rehabilitacyjnej po urazach czy operacjach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bunondol 0,4 mg
Buprenorfina chlorowodorek, substancja czynna preparatu Bunondol, jest silnym opioidem o złożonym mechanizmie działania, wykazującym agonizm wobec receptorów μ oraz antagonizm wobec receptorów κ. Dzięki podaniu podjęzykowemu, lek charakteryzuje się wysoką biodostępnością i szybkim początkiem działania analgetycznego. W porównaniu do morfiny, buprenorfina wykazuje mniejszy wpływ na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego i układu moczowego, co przekłada się na niższe ryzyko zaparć i retencji moczu. Typowym efektem opioidowym jest mioza, wynikająca z pobudzenia receptorów w jądrze Westphala-Edingera. Substancja cechuje się również niskim potencjałem uzależniającym, a ewentualny zespół abstynencyjny ma zwykle łagodny przebieg, co jest związane z jej częściowym agonizmem na receptorach μ i antagonizmem na receptorach κ.
biodostępność leku, buprenorfiny chlorowodorek, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie późnorozkurczowe, ciśnienie w tętnicy płucnej, częściowy agonizm, działanie analgetyczne, efekt pierwszego przejścia, jądro Westphala-Edingera, lek przeciwbólowy, mechanizm agonistyczno-antagonistyczny, mięśniówka gładka przewodu pokarmowego, mioza, nerw okoruchowy, opór obwodowy, parametr hemodynamiczny, pochodna orypawiny, profil hemodynamiczny, receptor κ-opioidowy, receptor μ-opioidowy, retencja moczu, wskaźnik sercowy, zawał mięśnia sercowego, zespół abstynencyjny