zmniejszenie przyrostu masy ciała

Zmniejszenie przyrostu masy ciała to termin medyczny odnoszący się do stanu, w którym pacjent nie przybiera na wadze zgodnie z oczekiwanym wzorcem, co jest szczególnie istotne w pediatrii. Może być objawem różnych schorzeń, w tym zaburzeń endokrynologicznych, metabolicznych, genetycznych, gastroenterologicznych lub psychologicznych.

W przypadku dzieci, zmniejszenie przyrostu masy ciała często ocenia się w kontekście siatek centylowych. Diagnostyka obejmuje dokładny wywiad żywieniowy, badania biochemiczne, ocenę gospodarki hormonalnej oraz w niektórych przypadkach badania obrazowe. Przyczyny mogą obejmować niedożywienie, choroby przewlekłe, zaburzenia wchłaniania, choroby tarczycy lub nieprawidłowości genetyczne.

Leczenie zależy od zidentyfikowanej przyczyny i może obejmować modyfikację diety, suplementację, leczenie choroby podstawowej lub interwencję psychologiczną. W przypadkach idiopatycznych kluczowe znaczenie ma regularne monitorowanie parametrów wzrostu i masy ciała oraz dostosowywanie strategii terapeutycznej. Nierozpoznane lub nieleczone zmniejszenie przyrostu masy ciała może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym zaburzeń rozwojowych.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Empagliflozyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Empagliflozyna, substancja czynna leku Empelic, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, nie ujawniając działania genotoksycznego ani teratogennego przy ekspozycjach przekraczających wielokrotnie dawki kliniczne. W badaniach toksyczności długoterminowej na gryzoniach i psach objawy toksyczne pojawiały się przy ekspozycji ≥10-krotnej dawce klinicznej i były związane głównie z farmakologicznym mechanizmem działania, tj. glukozurią i zaburzeniami równowagi elektrolitowej. Zaobserwowano m.in. zmniejszenie masy ciała, odwodnienie, zmiany w oddawaniu moczu oraz mikroskopowe mineralizacje nerek przy ekspozycji około 4-krotnie wyższej niż przy dawce 25 mg. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność i rozwój zarodkowy przy ekspozycjach przekraczających kliniczne, a teratogenność nie została potwierdzona nawet przy podawaniu w okresie organogenezy.
badanie rakotwórczości, dawka kliniczna, działanie teratogenne, empagliflozyna, genotoksyczność, glukozuria, metabolizm białek, mineralizacja miedniczek nerkowych, poszerzenie kanalików nerkowych, stężenie glukozy, toksyczność pourodzeniowa, wielomocz, zaburzenia elektrolitowe, zmniejszenie przyrostu masy ciała
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Darunavir Accord 800 mg

Darunawir (Darunavir Accord) przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego profil bezpieczeństwa, obejmujące toksyczność przy podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, potencjał rakotwórczy oraz właściwości mutagenne i genotoksyczne. W badaniach na myszach, szczurach i psach zaobserwowano ograniczone efekty toksyczne, głównie dotyczące układu krwiotwórczego (zmniejszenie parametrów erytrocytarnych), układu krzepnięcia (wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji), wątroby (przerost hepatocytów, wakuolizacja, wzrost aktywności enzymów wątrobowych) oraz tarczycy (przerost pęcherzyków). Skojarzenie darunawiru z rytonawirem nasilało te zmiany, zwłaszcza w wątrobie i tarczycy, a u samców szczurów zwiększało częstość włóknienia wysepek trzustkowych. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów nie stwierdzono wpływu na płodność przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę (AUC 0,5-krotny w stosunku do dawek klinicznych), a teratogenność nie została wykazana zarówno przy monoterapii, jak i terapii skojarzonej, choć ekspozycja w badaniach była niższa niż kliniczna. U młodych szczurów obserwowano zwiększoną śmiertelność i wyższe stężenia leku w osoczu, wątrobie i mózgu w pierwszych dniach życia, co wiązano z niedojrzałością enzymatyczną, co stanowi podstawę do przeciwwskazania stosowania u dzieci poniżej 3 lat.
aberracje chromosomowe, bariera krew-mózg, ciałko żółte, darunawir z rytonawirem, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzymy mikrosomalne wątroby, enzymy wątrobowe, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, implantacja zarodka, mutacja bakterii, niedojrzały układ enzymatyczny, nowotwór wątrobowokomórkowy, odruch wzdrygnięcia, potencjał genotoksyczny, przerost hepatocytów, przerost pęcherzyków tarczycy, przewlekła nefropatia, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, układ krwiotwórczy, układ krzepnięcia, wakuolizacja, włóknienie wysepek trzustkowych, zmniejszenie przyrostu masy ciała
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Softacort 3,35 mg/ml

Przedkliniczne badania toksyczności wielokrotnego podawania hydrokortyzonu sodu fosforanu (Softacort, 3,35 mg/ml) w formie kropli do oczu wykazały szereg zmian metabolicznych i fizjologicznych u zwierząt laboratoryjnych. Zaobserwowano m.in. zmniejszenie przyrostu masy ciała, nasilone procesy glukoneogenezy prowadzące do hiperglikemii, rozpad tkanki grasiczej wskazujący na działanie immunosupresyjne oraz nadciśnienie wewnątrzgałkowe. Te efekty są charakterystyczne dla długotrwałej terapii kortykosteroidami i potwierdzają systemowe działanie leku mimo miejscowego podania.
dane przedkliniczne bezpieczeństwa, glukoneogeneza, hamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, hiperglikemia, hydrokortyzon sodu fosforan, kortykosteroidoterapia, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, resorpcja płodów, rozszczep podniebienia, zmniejszenie przyrostu masy ciała

zmniejszenie przyrostu masy ciała

Powiązane wpisy

Empagliflozyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Darunavir Accord 800 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Softacort 3,35 mg/ml