Hydroxyzinum Espefa

Hydroxyzinum Espefa to preparat medyczny zawierający hydroksyzynę, lek z grupy antagonistów receptora histaminowego H1 pierwszej generacji, posiadający działanie przeciwhistaminowe, przeciwlękowe oraz sedatywne. Głównym wskazaniem do stosowania hydroksyzyny jest objawowe leczenie stanów lękowych, świądu skóry, a także jako lek uspokajający w okresie przed- i pooperacyjnym.

Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów histaminowych H1, co skutkuje zmniejszeniem objawów alergicznych, takich jak świąd czy pokrzywka. Hydroksyzyna wykazuje również działanie na ośrodkowy układ nerwowy poprzez blokowanie receptorów muskarynowych i serotoninowych, co warunkuje jej efekt przeciwlękowy i sedatywny.

W praktyce klinicznej Hydroxyzinum Espefa stosuje się w różnych dawkach, zależnie od wskazania i wieku pacjenta. Należy pamiętać, że lek może powodować działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy czy suchość w jamie ustnej. Ze względu na potencjalne wydłużenie odstępu QT, przed zastosowaniem leku należy ocenić ryzyko kardiologiczne, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka arytmii.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Hydroxyzinum Espefa 25 mg

Hydroksyzyna chlorowodorek, jako antagonista receptorów H1, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie przeciwwskazane jest łączenie hydroksyzyny z lekami wydłużającymi odstęp QT i wywołującymi torsade de pointes, takimi jak leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, dyzopiramid), klasy III (amiodaron, sotalol), niektóre leki przeciwhistaminowe, przeciwpsychotyczne (haloperydol), przeciwdepresyjne (cytalopram, escytalopram), przeciwmalaryczne (meflochina), antybiotyki (erytromycyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna), przeciwgrzybicze (pentamidyna), leki stosowane w chorobach układu pokarmowego (prukalopryd), onkologiczne (toremifen, wandetanib) oraz metadon. Również jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Hydroksyzyna metabolizowana jest przez dehydrogenazę alkoholową oraz CYP3A4/5, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawkowania przy stosowaniu silnych inhibitorów tych enzymów. Ponadto, hydroksyzyna może nasilać działanie leków depresyjnych na ośrodkowy układ nerwowy oraz leków o działaniu przeciwcholinergicznym, co wymaga indywidualnego dostosowania dawek.
adrenalina, amiodaron, betahistyna, bradykardia, cetyryzyna, chinidyna, cymetydyna, CYP3A4/5, cytalopram, cytochrom P450, cytochrom P450 2D6, dehydrogenaza alkoholowa, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dyzopiramid, działanie przeciwcholinergiczne, erytromycyna, escytalopram, fenytoina, haloperydol, hipokaliemia, hydroksyzyna chlorowodorek, Hydroxyzinum Espefa, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lewofloksacyna, meflochina, metadon, moksyfloksacyna, pentamidyna, prukalopryd, sotalol, toremifen, torsade de pointes, UDP-glukuronylotransferaza, wandetanib, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Hydroxyzinum Espefa 25 mg

Hydroksyzyna chlorowodorek wykazuje toksyczny wpływ na rozrodczość w badaniach przedklinicznych na zwierzętach, co stanowi istotny sygnał ostrzegawczy przy jej stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym. Lek przenika przez barierę łożyskową, osiągając wyższe stężenia w organizmie płodu niż u matki, co jest podstawą bezwzględnego przeciwwskazania do stosowania hydroksyzyny w ciąży. Podanie leku w okresie porodu wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań u noworodka, takich jak hipotonia, zaburzenia ruchowe, ruchy kloniczne, depresja ośrodkowego układu nerwowego, niedotlenienie oraz zatrzymanie moczu, co wymaga szczególnej ostrożności i jednoznacznego zakazu stosowania w tym czasie.
antykoncepcja, bariera łożyskowa, depresja OUN, hipotonia, hydroksyzyna chlorowodorek, hydroksyzyny chlorowodorek, Hydroxyzinum Espefa, niedotlenienie noworodka, przeciwwskazania w ciąży, przenikanie do mleka ludzkiego, ruchy kloniczne, toksyczny wpływ na rozrodczość, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia ruchowe, zatrzymanie moczu
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hydroxyzinum Espefa 25 mg

Hydroksyzyna (Hydroxyzinum Espefa) powinna być stosowana w najmniejszej skutecznej dawce i jak najkrótszym czasie terapii. U dorosłych dawka w leczeniu lęku wynosi 50 mg/dobę podzielone na 2-3 dawki, w leczeniu świądu początkowo 25 mg przed snem z możliwością zwiększenia do 25 mg 3-4 razy na dobę, a w premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi 50-100 mg jednorazowo. U dzieci od 12 miesięcy dawka w leczeniu świądu wynosi 1-2 mg/kg mc./dobę (maksymalnie 2 mg/kg mc./dobę dla masy ciała ≤40 kg lub 100 mg dla >40 kg), a w premedykacji 0,6 mg/kg mc. jednorazowo. Maksymalna dawka dobowa u dorosłych i dzieci >40 kg to 100 mg, u dzieci ≤40 kg 2 mg/kg mc./dobę, a u osób w podeszłym wieku 50 mg, rozpoczynając od połowy dawki standardowej.
cetryzyna, dawka podzielona, hydroksyzyna chlorowodorek, Hydroxyzinum Espefa, lęk, masa ciała, metabolit hydroksyzyny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, podanie doustne, podeszły wiek, premedykacja, świąd, syrop doustny, tabletka powlekana, zachłyśnięcie
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Hydroxyzinum Espefa 10 mg

Hydroksyzyna, substancja czynna leku Hydroxyzinum Espefa w dawce 10 mg, wykazuje istotne działanie przeciwhistaminowe z przenikaniem przez barierę krew-mózg, co skutkuje znacznym obniżeniem zdolności koncentracji uwagi oraz wydłużeniem czasu reakcji. Te efekty farmakodynamiczne prowadzą do spowolnienia funkcji psychomotorycznych, co bezpośrednio wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn i urządzeń wymagających pełnej sprawności psychofizycznej. W związku z tym, podczas terapii hydroksyzyną istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zdarzeń niepożądanych, w tym wypadków komunikacyjnych i urazów związanych z obsługą sprzętu.
bariera krew-mózg, błąd medyczny, bodziec zewnętrzny, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek hydroksyzyny, czas reakcji, dokumentacja medyczna, edukacja pacjenta, farmakoterapia, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, hydroksyzyna, Hydroxyzinum Espefa, koncentracja uwagi, lek przeciwhistaminowy, sprawność psychofizyczna, szybkość reakcji, tabletka powlekana, zdarzenie niepożądane
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Hydroxyzinum Espefa 10 mg/5 ml

Hydroksyzyna, zawarta w syropie Hydroxyzinum Espefa w stężeniu 10 mg/5 ml, jest lekiem przeciwhistaminowym pierwszej generacji, który przenika przez barierę krew-mózg, wywołując działanie sedatywne i wpływając na ośrodkowy układ nerwowy. W efekcie dochodzi do zaburzeń funkcji poznawczych oraz zdolności psychomotorycznych, co może znacząco obniżyć zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Nasilenie tych efektów jest zależne od dawki, przy czym 10 mg hydroksyzyny chlorowodorku znajduje się w 5 ml syropu (1 łyżeczka), a 30 mg w 15 ml (1 łyżka). Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, pacjentów stosujących inne leki o działaniu sedatywnym, kierowców zawodowych oraz operatorów maszyn, u których ryzyko upośledzenia funkcji psychomotorycznych jest zwiększone.
bariera krew-mózg, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, działanie sedatywne, funkcja poznawcza, hydroksyzyna, hydroksyzyna chlorowodorek, Hydroxyzinum Espefa, lek przeciwhistaminowy, lek sedatywny, ośrodkowy układ nerwowy, substancja czynna, zaburzenie zdolności reakcji, zdolność psychomotoryczna
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Hydroxyzinum Espefa 25 mg

Hydroksyzyna chlorowodorek, substancja czynna preparatu Hydroxyzinum Espefa w dawce 25 mg, wykazuje działanie przeciwhistaminowe z istotnym wpływem na ośrodkowy układ nerwowy, w tym wywołując senność. Efekt sedatywny może pojawić się zarówno po jednorazowym podaniu, jak i podczas terapii długoterminowej, co znacząco upośledza zdolności psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. W związku z tym, stosowanie hydroksyzyny stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do wykonywania tych czynności, co powinno być jasno zakomunikowane pacjentowi przez lekarza przepisującego lek.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie przeciwhistaminowe, efekt sedatywny, hydroksyzyna chlorowodorek, Hydroxyzinum Espefa, lek alternatywny, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa leku, sedacja, senność, terapia długoterminowa, zdolność psychomotoryczna
Leksykon leków
Interakcje leku – Hydroxyzinum Espefa 10 mg/5 ml

Hydroksyzyna chlorowodorek (Hydroxyzinum Espefa, 10 mg/5 ml, syrop) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście ryzyka wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie hydroksyzyny z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dyzopiramid) i III (amiodaron, sotalol), niektórymi lekami przeciwhistaminowymi, przeciwpsychotycznymi (np. haloperydol), przeciwdepresyjnymi (cytalopram, escytalopram), przeciwmalarycznymi (meflochina), antybiotykami (erytromycyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna), lekami przeciwgrzybiczymi (pentamidyna), gastroenterologicznymi (prukalopryd), przeciwnowotworowymi (toremifen, wandetanib) oraz metadonem, ze względu na addytywne wydłużenie odstępu QT i zwiększone ryzyko arytmii. Ponadto, należy unikać łączenia hydroksyzyny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) z powodu ryzyka nasilenia działań niepożądanych. Szczególną ostrożność wymaga stosowanie hydroksyzyny z lekami wywołującymi bradykardię, powodującymi hipokaliemię, działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz o działaniu przeciwcholinergicznym, co może wymagać dostosowania dawkowania i monitorowania pacjenta.
adrenalina, alkohol etylowy, amiodaron, betahistyna, bradykardia, cetyryzyna, chinidyna, cymetydyna, CYP2C9, CYP3A4, cytalopram, cytochrom P450, dehydrogenaza alkoholowa, depresja oddechowa, dyzopiramid, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedatywne, erytromycyna, escytalopram, fenytoina, haloperydol, hipokaliemia, hydroksyzyna chlorowodorek, Hydroxyzinum Espefa, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, lek gastroenterologiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpsychotyczny, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, lewofloksacyna, meflochina, metadon, moksyfloksacyna, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, pentamidyna, prukalopryd, receptor alfa-adrenergiczny, repolaryzacja komór serca, sotalol, toremifen, torsade de pointes, UDP-glukuronylotransferaza, układ GABA-ergiczny, układ sercowo-naczyniowy, wandetanib
Leksykon leków
Interakcje leku – Hydroxyzinum Espefa 10 mg

Hydroksyzyna, substancja czynna leku Hydroxyzinum Espefa 10 mg, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania hydroksyzyny z lekami wydłużającymi odstęp QT i/lub wywołującymi torsade de pointes, takimi jak leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, dyzopiramid) i III (np. amiodaron, sotalol), niektóre leki przeciwhistaminowe, przeciwpsychotyczne (np. haloperydol), przeciwdepresyjne (np. citalopram, escytalopram), przeciwmalaryczne (np. meflochina), antybiotyki (np. erytromycyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna), przeciwgrzybicze (np. pentamidyna), leki stosowane w chorobach układu pokarmowego (np. prukalopryd), onkologiczne (np. toremifen, wandetanib) oraz metadon. Ponadto, jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych. W przypadku leków wywołujących bradykardię i hipokaliemię, leków działających depresyjnie na OUN oraz o działaniu przeciwcholinergicznym konieczne jest zachowanie ostrożności i ewentualne dostosowanie dawkowania. Hydroksyzyna jest inhibitorem CYP2D6 i może w dużych dawkach wpływać na metabolizm substratów tego enzymu, natomiast interakcje z innymi izoenzymami cytochromu P450 są mało prawdopodobne w warunkach klinicznych.
antagonista, cetyryzyna, CYP3A4, działanie przeciwcholinergiczne, fenytoina, hipokaliemia, hydroksyzyna, Hydroxyzinum Espefa, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor CYP2D6, inhibitor dehydrogenazy alkoholowej, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, mikrosom wątrobowy, ośrodkowy układ nerwowy, torsade de pointes, UDP-glukuronylotransferaza, wydłużenie odstępu QT