zakotwiczenie rdzenia kręgowego

Zakotwiczenie rdzenia kręgowego (ang. tethered cord syndrome) to stan neurologiczny, w którym rdzeń kręgowy jest nieprawidłowo przymocowany do struktur w kanale kręgowym, co ogranicza jego normalną ruchomość. Najczęściej dotyczy dolnego odcinka rdzenia kręgowego, który zostaje zakotwiczony w jednym miejscu, zwykle na poziomie kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego.

Zakotwiczenie może być wrodzone (związane z wadami rozwojowymi jak rozszczep kręgosłupa, lipoma rdzenia, przepuklina oponowo-rdzeniowa) lub nabyte (w wyniku operacji, urazów czy procesów zapalnych). Pacjenci doświadczają postępujących objawów neurologicznych, takich jak zaburzenia czucia i siły mięśniowej w kończynach dolnych, dysfunkcje pęcherza i jelit oraz bóle pleców nasilające się podczas aktywności fizycznej.

Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (MRI kręgosłupa) oraz badania neurofizjologiczne. Leczenie zakotwiczenia rdzenia kręgowego jest przede wszystkim chirurgiczne i polega na uwolnieniu rdzenia kręgowego od nieprawidłowych połączeń (detethering). Zabieg przeprowadza się w celu zapobieżenia postępującym uszkodzeniom neurologicznym. Wczesna interwencja daje lepsze rokowania, szczególnie u dzieci.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl