tetrafluoroetan
Tetrafluoroetan (znany również jako R-134a) to fluorowęglowodór używany głównie jako czynnik chłodniczy w systemach klimatyzacyjnych i chłodniczych. W medycynie substancja ta jest stosowana jako propelent w inhalatorach ciśnieniowych (pMDI), zastępując wycofane z użycia chlorofluorowęglowodory (CFC) ze względu na ich szkodliwy wpływ na warstwę ozonową.
Z perspektywy medycznej, tetrafluoroetan wykazuje niską toksyczność i nie powoduje podrażnienia dróg oddechowych przy typowych stężeniach stosowanych w inhalatorach. Charakteryzuje się odpowiednimi właściwościami fizycznymi, które zapewniają efektywne rozpylanie leków wziewnych. Jest nietoksyczny, niepalny i chemicznie obojętny, co czyni go bezpiecznym nośnikiem dla substancji leczniczych.
Należy jednak pamiętać, że w bardzo wysokich stężeniach tetrafluoroetan może działać jako gaz duszący poprzez wypieranie tlenu. W rzadkich przypadkach może również powodować odmrożenia przy bezpośrednim kontakcie z cieczą lub skroplonym gazem. W praktyce klinicznej ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z tetrafluroetanem jako propelentem w inhalatorach jest minimalne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flixotide 250 mcg/dawkę inh.
Flutykazonu propionian, substancja czynna preparatu Flixotide (250 μg/dawkę inhalacyjną), wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla glikokortykosteroidów, bez występowania nietypowych efektów toksycznych. Badania toksykologiczne, w tym ocena działania po wielokrotnym podawaniu, nie wykazały dodatkowych działań niepożądanych poza znanymi efektami klasy. Substancja nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na rozrodczość w modelach zwierzęcych, a także nie wykazuje potencjału genotoksycznego i kancerogennego w badaniach in vitro, in vivo oraz długoterminowych na gryzoniach. Flutykazon charakteryzuje się również dobrą tolerancją miejscową, nie wywołując podrażnień ani reakcji nadwrażliwości, co jest istotne przy podawaniu wziewnym.
aerozol inhalacyjny, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka wielokrotna, droga wziewna, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Flixotide, flutykazon propionian, genotoksyczność, glikokortykosteroid, margines bezpieczeństwa, nośnik bezfreonowy, profil toksyczności, reakcja nadwrażliwości, tetrafluoroetan - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ventolin 100 mcg/dawkę inh.
Ventolin w postaci aerozolu inhalacyjnego zawiera 100 µg salbutamolu (salbutamolu siarczanu) w jednej dawce inhalacyjnej, co stanowi substancję czynną odpowiedzialną za szybkie działanie rozszerzające oskrzela. Preparat jest podawany w formie zawiesiny inhalacyjnej z nośnikiem 1,1,1,2-tetrafluoroetanem (HFA 134a), który nie zawiera freonów, co zwiększa bezpieczeństwo stosowania i jest korzystne z punktu widzenia ochrony środowiska. Lek jest przeznaczony do inhalacji doustnej, a prawidłowa technika inhalacji obejmuje wstrząśnięcie inhalatora, umieszczenie ustnika w jamie ustnej, rozpoczęcie wdechu i jednoczesne naciśnięcie inhalatora w celu uwolnienia dawki. Preparat dostępny jest w aluminiowym pojemniku zawierającym 200 dawek, z plastikowym dozownikiem, przechowywanym w temperaturze do 30°C, z zakazem zamrażania i narażania na temperatury powyżej 50°C.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ventolin 100 mcg/dawkę inh.
Dane przedkliniczne dotyczące salbutamolu (100 µg/dawkę inhalacyjną, aerozol inhalacyjny Ventolin) wskazują na potencjalne działanie teratogenne przy podawaniu wysokich dawek, znacznie przekraczających klinicznie stosowane u ludzi. U myszy podanie podskórne dawki 2,5 mg/kg/dobę (4-krotnie wyższej niż maksymalna dawka doustna u ludzi) skutkowało rozszczepem podniebienia u 9,3% płodów, natomiast u królików dawka 50 mg/kg/dobę (78-krotnie wyższa) wywołała zniekształcenia czaszki. W badaniach na szczurach podawanie doustne dawek do 50 mg/kg/dobę nie powodowało istotnych zaburzeń rozwojowych, choć najwyższa dawka wiązała się ze zwiększoną śmiertelnością noworodków, prawdopodobnie z powodu zmniejszonej opieki matczynej. Ponadto, badania płodności i rozrodczości u szczurów wykazały brak negatywnego wpływu na zdolność zapłodnienia, rozwój zarodka, liczebność miotu, masę urodzeniową oraz tempo wzrostu, z wyjątkiem zmniejszonej przeżywalności młodych do 21 dnia przy dawce 50 mg/kg/dobę.
aerozol inhalacyjny, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt zależny od dawki, ekspozycja ogólnoustrojowa, liczebność miotu, masa urodzeniowa, płodność, przeżywalność młodych, receptor beta2-adrenergiczny, rozszczep podniebienia, rozwój zarodka, salbutamol, śmiertelność noworodków, tempo wzrostu, tetrafluoroetan, toksyczność długoterminowa, zniekształcenie czaszki - Leksykon leków
Skład i postać leku – Berodual N (50 mcg + 21 mcg)/dawkę inh.
Berodual N to aerozol inhalacyjny zawierający dwie substancje czynne: fenoterolu bromowodorek (50 µg/dawka) – beta2-mimetyk oraz ipratropiowy bromek jednowodny (21 µg/dawka, odpowiadający 20 µg bromku bezwodnego) – cholinolityk. Preparat jest dostarczany w pojemniku ze stali nierdzewnej z zaworem dozującym, zawierającym 200 dawek, co umożliwia długotrwałą terapię. Forma roztworu inhalacyjnego zapewnia precyzyjne podanie leku bezpośrednio do dróg oddechowych, zwiększając skuteczność terapeutyczną i minimalizując ryzyko działań ogólnoustrojowych. W skład preparatu wchodzą także substancje pomocnicze: kwas cytrynowy bezwodny (stabilizator pH), woda oczyszczona, etanol bezwodny (ok. 13,313 mg/dawkę) oraz gaz nośny 1,1,1,2-tetrafluoroetan. Obecność etanolu jest istotna klinicznie, zwłaszcza u wybranych grup pacjentów.
aerozol inhalacyjny, beta-mimetyk, cholinolityk, dawka inhalacyjna, drogi oddechowe, działanie ogólnoustrojowe, etanol bezwodny, fenoterolu bromowodorek, gaz nośny, ipratropiowy bromek jednowodny, kwas cytrynowy bezwodny, lek rozszerzający oskrzela, niezgodność farmaceutyczna, substancja pomocnicza, terapia długotrwała, tetrafluoroetan, zawór dozujący - Leksykon leków
Skład i postać leku – Flixotide 250 mcg/dawkę inh.
Flixotide w formie aerozolu inhalacyjnego zawiera mikronizowany flutykazonu propionian w dawce 250 μg na dawkę inhalacyjną, co zapewnia optymalne właściwości aerodynamiczne i efektywne dotarcie do dróg oddechowych. Substancją pomocniczą jest 1,1,1,2-tetrafluoroetan (HFA 134a), pełniący funkcję gazu nośnego, bez innych składników pomocniczych, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych. Preparat jest dostępny w aluminiowych pojemnikach ciśnieniowych z zastawką dozującą i plastikowym dozownikiem, zawierających 60 lub 120 dawek, umożliwiając bezpośrednią aplikację leku do dróg oddechowych i ograniczając ekspozycję ogólnoustrojową.
aerozol inhalacyjny, aerozol inhalacyjny zawiesina, drogi oddechowe, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazon propionian, lek wziewny, mechanizm dozujący, mikronizacja, niezgodność farmaceutyczna, odpady medyczne, pojemnik ciśnieniowy, promienie słoneczne, reakcja alergiczna, skuteczność terapeutyczna, tetrafluoroetan, właściwości aerodynamiczne, właściwości fizykochemiczne, zastawka dozująca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atrodil 20 mcg/dawkę inh.
Atrodil to aerozol inhalacyjny zawierający bromek ipratropiowy jako substancję czynną, w dawce 21 μg ipratropiowego bromku jednowodnego, co odpowiada 20 μg bromku ipratropiowego na jedną dawkę inhalacyjną. Preparat jest roztworem bezbarwnym i przezroczystym, przeznaczonym do inhalacji drogą oddechową za pomocą dołączonego inhalatora. Substancje pomocnicze obejmują 1,1,1,2-tetrafluoroetan jako nośnik, kwas cytrynowy bezwodny jako stabilizator pH, wodę oczyszczoną oraz etanol bezwodny w ilości 8,42 mg na dawkę, który może mieć istotne działanie farmakologiczne. Opakowanie zawiera 10 ml roztworu, co odpowiada około 200 dawkom leku, a inhalator wyposażony jest w zawór dozujący o pojemności 50 μl oraz ustnik i zamknięcie z polipropylenu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspulmo 100 mcg/dawkę inh.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa salbutamolu, substancji czynnej Aspulmo, wykazały działanie teratogenne w modelach zwierzęcych, zwłaszcza u myszy, gdzie podawanie podskórne dawki 2,5 mg/kg/dobę skutkowało rozszczepem podniebienia u 9,3% płodów. Mimo tego, konwencjonalne badania farmakologiczne nie wskazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły dobry profil bezpieczeństwa salbutamolu w dawkach terapeutycznych, a testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, klastogennego ani kancerogennego, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa leku.
Aspulmo, badanie farmakologiczne, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gaz nośny, genotoksyczność, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, receptor β2-adrenergiczny, rozszczep podniebienia, salbutamol, stężenie, teratogenność, tetrafluoroetan, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon substancji czynnych
Salbutamol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Salbutamol, jako selektywny agonista receptorów β2-adrenergicznych, wykazuje niską toksyczność ostrą u zwierząt doświadczalnych, z LD50 przekraczającym 2000 mg/kg u myszy i szczurów, co jest wielokrotnie wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym obserwowano typowe dla β2-agonistów objawy, takie jak tachykardia, przerost mięśnia sercowego i włókien mięśniowych. Działanie teratogenne stwierdzono u myszy przy dawce 2,5 mg/kg/dobę (około 4-krotnie wyższej niż maksymalna dawka doustna u ludzi), gdzie odnotowano rozszczep podniebienia u 9,3% płodów. U szczurów i królików podawanie dawek do 50 mg/kg/dobę nie powodowało istotnych zaburzeń rozwojowych, choć przy najwyższych dawkach obserwowano zwiększoną śmiertelność noworodków i zmiany anatomiczne u królików. Badania płodności u szczurów nie wykazały negatywnego wpływu na reprodukcję, z wyjątkiem zmniejszonej przeżywalności młodych przy dawce 50 mg/kg/dobę.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, gaz nośny, genotoksyczność, kostnienie czaszki, LD50, martwica mięśnia sercowego, metyloksantyna, mięśniak gładki krezki jelita, mięśniak gładkokomórkowy, nowotwór mięśni gładkich, płodność, potencjał mutagenny, rozszczep podniebienia, salbutamol, tachykardia, test Amesa, tetrafluoroetan, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na rozród, wrodzony brak powiek, zaburzenie rytmu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Berotec N 100 100 mcg/dawkę inh.
Berotec N 100 to aerozol inhalacyjny zawierający fenoterol bromowodorek w dawce 100 µg na jedno rozpylenie. Substancja czynna jest rozpuszczona w roztworze, którego skład obejmuje kwas cytrynowy bezwodny jako regulator kwasowości, etanol bezwodny (15,597 mg na dawkę) jako rozpuszczalnik, 1,1,1,2-tetrafluoroetan (HFA 134a) jako gaz nośny oraz wodę oczyszczoną. Formulacja umożliwia precyzyjne dostarczenie fenoterolu bezpośrednio do dróg oddechowych, co jest istotne w terapii obturacyjnych chorób układu oddechowego. Lek dostępny jest w pojemniku ze stali nierdzewnej o pojemności 17 ml, zawierającym 10 ml roztworu, co odpowiada 200 dawkom, wyposażonym w zawór dozujący i plastikowy ustnik.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Aspulmo 100 mcg/dawkę inh.
Aspulmo to aerozol inhalacyjny zawierający 100 µg salbutamolu (w postaci siarczanu) na dawkę inhalacyjną, przeznaczony do bezpośredniego podawania do dróg oddechowych. Preparat zawiera również 3 mg etanolu jako substancję pomocniczą, kwas oleinowy jako emulgator, bezwodny etanol jako rozpuszczalnik oraz HFA 134a jako propelent przyjazny dla środowiska. Lek jest dostępny w aluminiowym pojemniku ciśnieniowym o pojemności 10 ml, co odpowiada 200 dawkom, wyposażonym w zawór dozujący i ustnik z nasadką ochronną. Okres ważności wynosi 3 lata, pod warunkiem przechowywania w temperaturze poniżej 30°C i w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem.
aerozol inhalacyjny, dawka inhalacyjna, drogi oddechowe, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, etanol bezwodny, inhalacja, interakcja lekowa, kandydoza jamy ustnej, kwas oleinowy, niezgodność farmaceutyczna, pojemnik ciśnieniowy, salbutamol, siarczan salbutamolu, substancja czynna, substancja pomocnicza, technika inhalacyjna, tetrafluoroetan, zawór dozujący - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ribuspir 200 mcg/dawkę odmierzoną
Ribuspir to wziewny preparat leczniczy w formie aerozolu inhalacyjnego, zawierający 200 mikrogramów budezonidu na dawkę odmierzoną. Budezonid, będący glikokortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym, jest stosowany w terapii chorób układu oddechowego, dostarczany bezpośrednio do dróg oddechowych. Lek zawiera substancje pomocnicze takie jak 1,1,1,2-tetrafluoroetan (HFA-134a) jako nośnik gazu, etanol bezwodny jako rozpuszczalnik oraz glicerol poprawiający właściwości roztworu. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność etanolu, co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów.
aerozol inhalacyjny, aerozol inhalacyjny roztwór, budezonid, część ustna gardła, dolne drogi oddechowe, drogi oddechowe, drzewo oskrzelowe, etanol, etanol bezwodny, glikokortykosteroid, penetracja leku, pojemnik pod ciśnieniem, substancja czynna, technika inhalacji, terapia wziewna, tetrafluoroetan, zawór dozujący - Leksykon leków
Skład i postać leku – Seretide 125 (125 mcg + 25 mcg)/dawkę inh.
Seretide to aerozol inhalacyjny w formie zawiesiny, dostępny w trzech dawkach: 50, 125 oraz 250 μg flutykazonu propionianu wraz z 25 μg salmeterolu (dawka odmierzona). Dawka dostarczona do dróg oddechowych wynosi odpowiednio 44, 110 oraz 220 μg flutykazonu propionianu oraz 21 μg salmeterolu. Substancje czynne to mikronizowany salmeterol ksynafonian oraz flutykazon propionian, a nośnikiem aerozolu jest 1,1,1,2-tetrafluoroetan (HFA 134a). Produkt jest zamknięty w aluminiowym pojemniku pod ciśnieniem z purpurowym dozownikiem i licznikiem dawek, zawierającym 120 dawek.
aerozol inhalacyjny, dawka dostarczona, flutykazonu propionian, lek wziewny, licznik dawek, niezgodność farmaceutyczna, norfluran, nośnik aerozolu, pojemnik aluminiowy, pojemnik pod ciśnieniem, postać farmaceutyczna, salmeterol, substancja czynna, tetrafluoroetan, zawiesina pod ciśnieniem, zawór dozujący - Leksykon leków
Skład i postać leku – Seretide 50 (50 mcg + 25 mcg)/dawkę inh.
Seretide to aerozol inhalacyjny zawierający dwie substancje czynne: salmeterol (25 μg dawki odmierzanej, 21 μg dawki dostarczanej) oraz flutykazon propionian w trzech stężeniach: 50 μg, 125 μg i 250 μg dawki odmierzanej, co odpowiada dawkom dostarczanym odpowiednio 44 μg, 110 μg i 220 μg. Lek jest dostępny w aluminiowych pojemnikach pod ciśnieniem, zawierających 120 dawek, z purpurowym dozownikiem wyposażonym w licznik dawek. Substancją pomocniczą jest 1,1,1,2-tetrafluoroetan (HFA 134a), pełniący funkcję propelenta. Preparat ma postać białej lub prawie białej zawiesiny i wymaga przechowywania w temperaturze poniżej 30°C, z unikaniem ekspozycji na temperatury powyżej 50°C oraz bezpośredniego światła słonecznego.