liczebność miotu
Liczebność miotu to parametr określający ilość potomstwa urodzonego przez samicę ssaka podczas jednego porodu. W kontekście medycznym termin ten najczęściej odnosi się do badań na zwierzętach laboratoryjnych, gdzie jest ważnym wskaźnikiem w badaniach toksykologicznych, farmakologicznych i reprodukcyjnych.
W badaniach klinicznych liczebność miotu stanowi istotny parametr oceny wpływu różnych czynników (np. leków, substancji chemicznych, czynników środowiskowych) na płodność i zdolności reprodukcyjne. Zmniejszenie liczebności miotu może wskazywać na działanie teratogenne, embriotoksyczne lub zaburzające funkcje endokrynologiczne badanych substancji.
W medycynie weterynaryjnej liczebność miotu jest również ważnym wskaźnikiem zdrowia reprodukcyjnego zwierząt. Znaczące odchylenia od typowej dla danego gatunku lub rasy liczebności miotu mogą sugerować problemy zdrowotne wymagające interwencji lekarskiej. U ludzi analogicznym parametrem jest liczba ciąż mnogich lub liczba płodów w ciąży.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ventolin 100 mcg/dawkę inh.
Dane przedkliniczne dotyczące salbutamolu (100 µg/dawkę inhalacyjną, aerozol inhalacyjny Ventolin) wskazują na potencjalne działanie teratogenne przy podawaniu wysokich dawek, znacznie przekraczających klinicznie stosowane u ludzi. U myszy podanie podskórne dawki 2,5 mg/kg/dobę (4-krotnie wyższej niż maksymalna dawka doustna u ludzi) skutkowało rozszczepem podniebienia u 9,3% płodów, natomiast u królików dawka 50 mg/kg/dobę (78-krotnie wyższa) wywołała zniekształcenia czaszki. W badaniach na szczurach podawanie doustne dawek do 50 mg/kg/dobę nie powodowało istotnych zaburzeń rozwojowych, choć najwyższa dawka wiązała się ze zwiększoną śmiertelnością noworodków, prawdopodobnie z powodu zmniejszonej opieki matczynej. Ponadto, badania płodności i rozrodczości u szczurów wykazały brak negatywnego wpływu na zdolność zapłodnienia, rozwój zarodka, liczebność miotu, masę urodzeniową oraz tempo wzrostu, z wyjątkiem zmniejszonej przeżywalności młodych do 21 dnia przy dawce 50 mg/kg/dobę.
aerozol inhalacyjny, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt zależny od dawki, ekspozycja ogólnoustrojowa, liczebność miotu, masa urodzeniowa, płodność, przeżywalność młodych, receptor beta2-adrenergiczny, rozszczep podniebienia, rozwój zarodka, salbutamol, śmiertelność noworodków, tempo wzrostu, tetrafluoroetan, toksyczność długoterminowa, zniekształcenie czaszki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ventolin 1 mg/ml (0,1%)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa salbutamolu w formie siarczanu, substancji czynnej preparatu Ventolin (roztwór do nebulizacji 1 mg/ml i 2 mg/ml), wykazały brak negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowy, liczebność miotu, masę urodzeniową oraz tempo wzrostu u szczurów przy dawkach 2 mg/kg mc./dobę oraz 50 mg/kg mc./dobę podawanych doustnie. Jedynym istotnym efektem niepożądanym było zmniejszenie przeżywalności niekarmionych młodych do 21 dnia życia, obserwowane wyłącznie przy wysokiej dawce 50 mg/kg mc./dobę. W dawce terapeutycznej 2 mg/kg mc./dobę nie stwierdzono takiego ryzyka, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania leku w standardowych warunkach klinicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Mebeweryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne mebeweryny wykazały, że głównym obszarem działań niepożądanych jest ośrodkowy układ nerwowy, z objawami takimi jak pobudzenie, drżenie i drgawki, obserwowanymi u psów po podaniu dawek trzykrotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną (400 mg/dobę, przeliczone na mg/m²). W zakresie toksyczności rozwojowej, u szczurów zaobserwowano zmniejszenie liczebności miotu oraz zwiększoną resorpcję przy dawkach dwukrotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna, natomiast u królików nie stwierdzono wpływu na płód. Badania dotyczące płodności u szczurów nie wykazały negatywnego wpływu mebeweryny przy dawkach równoważnych maksymalnej dawce klinicznej. Ponadto, badania genotoksyczności in vivo i in vitro potwierdziły brak działania genotoksycznego tej substancji.
badanie toksykologiczne, dawka kliniczna, dawka terapeutyczna, drgawki, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, in vitro, in vivo, liczebność miotu, mebeweryna, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, powierzchnia ciała, resorpcja, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mestinon 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pirydostygminy bromku, substancji czynnej leku Mestinon (60 mg, tabletki drażowane), obejmowały konwencjonalne testy farmakologiczne, toksykologiczne po podaniu jednorazowym i wielokrotnym oraz badania genotoksyczności. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych ani genotoksycznych dla człowieka, potwierdzając akceptowalny margines bezpieczeństwa stosowania terapeutycznego. W badaniach rozrodczych na królikach i szczurach nie stwierdzono działania teratogennego, jednak przy dawkach toksycznych dla samic zaobserwowano embriotoksyczność i fetotoksyczność, objawiające się zwiększoną resorpcją embrionów, zmniejszeniem liczebności miotu, obniżoną masą ciała płodów oraz niewielkim opóźnieniem kostnienia. Efekty te występowały wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających stosowane klinicznie, co wskazuje na prawdopodobnie bezpieczny profil przy dawkowaniu terapeutycznym.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogeneza, kostnienie, liczebność miotu, margines bezpieczeństwa, Mestinon, pirydostygmina bromek, potencjał kancerogenny, resorpcja embrionów, rozwój zarodkowo-płodowy, test genotoksyczności, toksyczność