pleśń Aspergillus
Pleśń Aspergillus to powszechnie występujący w środowisku grzyb, którego liczne gatunki mogą wywoływać zakażenia określane mianem aspergilozy. Najczęściej patogenne dla człowieka są A. fumigatus, A. flavus, A. niger oraz A. terreus. Grzyb ten występuje w glebie, powietrzu, roślinach rozkładających się oraz w materiałach budowlanych.
Aspergiloza może przybierać różne formy kliniczne, od niegroźnych alergii po inwazyjne, zagrażające życiu zakażenia. Najczęstsze postacie to: alergiczna aspergiloza oskrzelowo-płucna (ABPA), grzybniaki płucne (aspergiloma) oraz inwazyjna aspergiloza płucna. Ta ostatnia dotyczy głównie pacjentów z głęboką immunosupresją i charakteryzuje się wysoką śmiertelnością sięgającą 40-90%.
Diagnostyka aspergilozy obejmuje badania obrazowe (RTG, TK), badania mikrobiologiczne (posiewy, PCR), oznaczanie antygenów Aspergillus (galaktomannanu) oraz badania histopatologiczne. W leczeniu stosuje się leki przeciwgrzybicze, głównie worikonazol (lek pierwszego wyboru w inwazyjnej aspergilozie), posakonazol, itrakonazol lub amfoterycynę B. W przypadkach opornych na leczenie farmakologiczne może być konieczne leczenie chirurgiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Caspofungin Fresenius Kabi
Kaspofungina wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznych oraz reakcji histaminowych, takich jak wysypka, obrzęk twarzy, obrzęk naczynioruchowy, świąd, uczucie gorąca i skurcz oskrzeli, które mogą wymagać natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniej terapii. Lek wykazuje ograniczoną skuteczność wobec drożdżaków innych niż Candida oraz pleśni innych niż Aspergillus, co należy uwzględnić przy doborze terapii. W przypadku jednoczesnego stosowania kaspofunginy z cyklosporyną (dawka 3 mg/kg mc. dwa razy) obserwowano przejściowe podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) do maksymalnie 3-krotności górnej granicy normy, które ustępowały po odstawieniu leku. Zaleca się ścisłe monitorowanie enzymów wątrobowych podczas takiej terapii.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cyklosporyna, drożdżaki Candida, dysfagia, kaspofungina, lek przeciwgrzybiczny, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pleśń Aspergillus, reakcja alergiczna, reakcja histaminowa, skurcz oskrzeli, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Kaspofungina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kaspofungina niesie ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznych, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia leczenia ratunkowego. Działania niepożądane związane z uwalnianiem histaminy, takie jak wysypka, obrzęk twarzy, obrzęk naczynioruchowy, świąd, uczucie gorąca czy skurcz oskrzeli, mogą wymagać przerwania podawania leku i leczenia objawowego. Skuteczność kaspofunginy jest ograniczona wobec drożdżaków innych niż Candida oraz pleśni innych niż Aspergillus, co należy uwzględnić przy doborze terapii przeciwgrzybiczej. Jednoczesne stosowanie kaspofunginy i cyklosporyny wymaga ścisłego monitorowania enzymów wątrobowych, gdyż obserwowano przejściowy wzrost AlAT i AspAT do wartości nie przekraczających 3-krotności górnej granicy normy (GGN), który ustępował po przerwaniu leczenia. Dane retrospektywne na 40 pacjentach nie wykazały poważnych hepatotoksycznych działań niepożądanych podczas terapii trwającej od 1 do 290 dni (mediana 17,5 dnia).
alergiczna reakcja skórna, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, cyklosporyna, drożdżaki Candida, farmakokinetyka kaspofunginy, hepatotoksyczność, kaspofungina, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pleśń Aspergillus, reakcja anafilaktyczna, reakcja histaminowa, skurcz oskrzeli, spektrum przeciwgrzybicze, terapia przeciwgrzybicza, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fungotac 10 mg/ml
Fungotac to roztwór do stosowania miejscowego w postaci kropli do uszu o stężeniu 10 mg/ml klotrymazolu, przeznaczony do leczenia grzybiczych zakażeń ucha zewnętrznego i środkowego. Preparat wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko patogenom grzybiczym, w tym drożdżakom Candida, pleśniom Aspergillus oraz innym grzybom patogennym. Wskazania do stosowania obejmują potwierdzone mykologicznie infekcje grzybicze, przewlekłe stany zapalne o etiologii grzybiczej, grzybicze nadkażenia w przebiegu przewlekłego zapalenia ucha środkowego, zakażenia po długotrwałej antybiotykoterapii oraz otomykozę oporną na inne leki przeciwgrzybicze. Preparat jest szczególnie zalecany u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby z immunosupresją, cukrzycą, długotrwale leczone antybiotykami lub glikokortykosteroidami, a także u pacjentów z przewlekłymi dermatozami ucha i nawracającymi infekcjami.
antybiotykoterapia, badanie mykologiczne, cukrzyca, czynnik etiologiczny, diagnostyka różnicowa, drożdżaki Candida, glikokortykosteroid, klotrymazol, małżowina uszna, otomykoza, pacjent onkologiczny, pleśń Aspergillus, przewlekła dermatoza, przewlekłe zapalenie ucha środkowego, przewód słuchowy zewnętrzny, terapia pierwszego rzutu, ucho zewnętrzne, zaburzenie immunologiczne, zaburzenie odporności, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Caspofungin Adamed
Kaspofungina, lek z grupy echinokandyn, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak anafilaksja, reakcje histaminopodobne (wysypka, obrzęk twarzy, skurcz oskrzeli) oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i martwicę toksyczno-rozpływną naskórka. Skuteczność kaspofunginy wobec drożdżaków innych niż Candida oraz pleśni innych niż Aspergillus jest ograniczona i niepotwierdzona klinicznie. W trakcie terapii należy monitorować enzymy wątrobowe, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu cyklosporyny, gdyż obserwowano przejściowy wzrost ALT i AST do trzykrotności górnej granicy normy, ustępujący po przerwaniu leczenia. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby wzrost AUC kaspofunginy wynosi około 20%, bez konieczności modyfikacji dawki, natomiast przy umiarkowanych zaburzeniach AUC wzrasta o około 75%, co wymaga zmniejszenia dawki dobowej do 35 mg u dorosłych.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, cyklosporyna, drożdżaki Candida, działanie niepożądane, echinokandyna, histamina, kaspofungina, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pleśń Aspergillus, reakcja alergiczna skórna, skurcz oskrzeli, świąd, terapia przeciwgrzybicza, wysypka skórna, zaburzenie czynności wątroby, zespół Stevensa-Johnsona