nabyty niedobór czynników krzepnięcia

Nabyty niedobór czynników krzepnięcia to zaburzenie hemostatyczne, które w przeciwieństwie do wrodzonych skaz krwotocznych rozwija się w trakcie życia pacjenta. Stan ten charakteryzuje się zmniejszeniem aktywności jednego lub wielu czynników kaskady krzepnięcia, co prowadzi do zwiększonego ryzyka krwawień.

Najczęstszymi przyczynami nabytego niedoboru czynników krzepnięcia są choroby wątroby (gdyż większość czynników jest syntetyzowana w hepatocytach), niedobór witaminy K (kofaktora dla czynników II, VII, IX, X), zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), masywne krwotoki, terapia przeciwzakrzepowa oraz rzadziej obecność krążących antykoagulantów czy przeciwciał skierowanych przeciwko czynnikom krzepnięcia.

Diagnostyka nabytych niedoborów czynników krzepnięcia obejmuje badania przesiewowe (PT, APTT, fibrynogen, D-dimery) oraz oznaczenia aktywności poszczególnych czynników. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować suplementację witaminy K, przetoczenia świeżo mrożonego osocza, koncentratów kompleksu protrombiny lub rekombinowanych czynników krzepnięcia.

Szczególną postacią nabytego niedoboru jest nabyty zespół von Willebranda, występujący w przebiegu chorób limfoproliferacyjnych, monoklonalnych gammapatii czy w chorobach autoimmunologicznych, gdzie dochodzi do przyspieszonej eliminacji czynnika von Willebranda z krążenia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl