badanie palpacyjne per rectum
Badanie palpacyjne per rectum, znane również jako badanie per rectum lub badanie przez odbyt, jest fundamentalną procedurą diagnostyczną w medycynie. Polega na wprowadzeniu palca wskazującego przez lekarza do odbytnicy pacjenta w celu oceny struktur miednicy mniejszej oraz narządów sąsiadujących z odbytnicą.
Podczas badania per rectum lekarz ocenia napięcie zwieracza odbytu, występowanie guzków krwawniczych, bolesności czy zmian patologicznych ściany odbytnicy. U mężczyzn szczególnie istotna jest ocena wielkości, konsystencji i kształtu gruczołu krokowego (prostaty), co pozwala na wczesne wykrycie powiększenia prostaty czy raka prostaty. U kobiet badanie umożliwia ocenę tylnej ściany pochwy, szyjki macicy oraz struktury macicy.
Badanie palpacyjne per rectum jest niezbędnym elementem diagnostyki chorób układu pokarmowego (nowotwory odbytnicy, polipy, krwawienia z dolnego odcinka przewodu pokarmowego), chorób urologicznych u mężczyzn (przerost prostaty, zapalenie prostaty, rak prostaty) oraz w niektórych stanach ginekologicznych. Jest też kluczowe w diagnostyce ostrego brzucha, urazów miednicy czy ocenie neurologicznej w przypadku podejrzenia uszkodzenia rdzenia kręgowego.
Mimo rozwoju nowoczesnych technik obrazowania, badanie per rectum pozostaje wartościowym i niedrogim narzędziem diagnostycznym, które powinno być regularnie wykonywane u pacjentów po 50. roku życia w ramach profilaktyki nowotworowej, a także u młodszych pacjentów z objawami sugerującymi patologie w obrębie miednicy mniejszej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Deca-Durabolin
Deca-Durabolin (dekanian nandrolonu) wymaga ścisłego monitorowania klinicznego i diagnostycznego ze względu na ryzyko poważnych powikłań. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie raka gruczołu krokowego poprzez badanie per rectum oraz oznaczenie poziomu PSA, które należy powtarzać kwartalnie przez pierwszy rok, a następnie corocznie. Monitorowanie hematokrytu i hemoglobiny jest niezbędne dla wykluczenia czerwienicy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami nowotworowymi (np. rak piersi, nadnerczak, rak oskrzeli, przerzuty kostne), gdzie może wystąpić hiperkalcemia, wymagająca leczenia przed kontynuacją terapii. U chorych z niewydolnością serca, nerek lub wątroby istnieje ryzyko obrzęków i zaostrzenia niewydolności, co wymaga natychmiastowego przerwania leczenia.
alkohol benzylowy, antygen sterczowy, antygen sterczowy PSA, badanie palpacyjne per rectum, cukrzyca, czerwienica, dekanian nandrolonu, hematokryt i hemoglobina, hiperkalcemia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadnerczak, niewydolność serca, olej arachidowy, padaczka, parametry koagulologiczne, pochodne kumaryny, przerzuty nowotworowe, rak gruczołu krokowego, rak gruczołu piersiowego, rak oskrzeli, rak prostaty, reakcja alergiczna, steryd anaboliczny, tolerancja glukozy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Finaride 5 mg
Finasteryd, będący syntetycznym inhibitorem 5α-reduktazy typu II, działa poprzez kompetycyjne hamowanie enzymu odpowiedzialnego za konwersję testosteronu do dihydrotestosteronu (DHT), co prowadzi do obniżenia stężenia DHT w surowicy o około 70%. W efekcie dochodzi do stopniowego zmniejszenia objętości gruczołu krokowego, obserwowanego już po 3 miesiącach terapii (średnio o 20%) i kontynuowanego do około 27% po 3 latach. Redukcja ta dotyczy głównie strefy obwodowej prostaty, co poprawia drożność dróg moczowych. Finasteryd wpływa również korzystnie na parametry urodynamiczne, zmniejszając napięcie mięśnia wypieracza pęcherza i poprawiając maksymalne tempo przepływu moczu, z efektami klinicznymi widocznymi odpowiednio po 4 i 7 miesiącach leczenia.
4-azasteroid, 5-alfa-reduktaza typu II, badanie palpacyjne per rectum, cewka moczowa, dihydrotestosteron, drożność dróg moczowych, inhibitor 5α-reduktazy testosteronu, łagodny rozrost gruczołu krokowego, łagodny rozrost prostaty, mechanizm działania finasterydu, objętość gruczołu krokowego, objętość zalegającego moczu, ostre zatrzymanie moczu, parametr urodynamiczny, prostatektomia, przepływ moczu, przeszkoda podpęcherzowa, przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego, receptor androgenowy, stężenie DHT w surowicy, substancja czynna