bezylan atrakurium
Bezylan atrakurium (Atracurium besilate) to niedepolaryzujący lek zwiotczający mięśnie szkieletowe o średnim czasie działania, stosowany w anestezjologii jako środek wspomagający znieczulenie ogólne oraz ułatwiający intubację dotchawiczą. Należy do grupy benzylizochinolin i działa poprzez kompetycyjne blokowanie receptorów acetylocholinowych w złączu nerwowo-mięśniowym.
Jedną z kluczowych zalet bezylanu atrakurium jest jego metabolizm niezależny od funkcji nerek i wątroby, co odbywa się poprzez degradację Hofmanna (rozpad spontaniczny w temperaturze i pH fizjologicznym) oraz hydrolizę estrów przez nieswoiste esterazy osoczowe. Właściwość ta czyni go bezpiecznym wyborem dla pacjentów z niewydolnością tych narządów.
Czas działania bezylanu atrakurium wynosi około 30-40 minut, a początek działania obserwuje się po 2-3 minutach od podania. Dawkowanie zależy od rodzaju zabiegu, wieku pacjenta oraz współistniejących chorób. Do działań niepożądanych zalicza się możliwość uwolnienia histaminy powodującego przejściowy spadek ciśnienia tętniczego i tachykardię, dlatego lek należy podawać powoli.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Dexmedetomidine Kalceks 100 mcg/ml
Dexmedetomidine Kalceks to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 100 µg/ml, zawierający deksmedetomidyny chlorowodorek jako substancję czynną. Produkt dostępny jest w ampułkach 2 ml (200 µg), fiolkach 4 ml (400 µg) oraz 10 ml (1000 µg). Po rozcieńczeniu stężenie końcowe roztworu powinno wynosić 4 µg/ml lub 8 µg/ml, przygotowywane przez odpowiednie rozcieńczenie koncentratu w płynach infuzyjnych takich jak 5% roztwór glukozy, płyn Ringera, płyn Ringera z mleczanami, mannitol 20% lub 0,9% roztwór NaCl. Roztwory należy delikatnie wymieszać i przed podaniem kontrolować pod kątem obecności cząstek i odbarwień. Produkt jest kompatybilny z wieloma lekami stosowanymi w anestezjologii i intensywnej terapii, w tym środkami zwiotczającymi, lekami sedacyjnymi, wazoaktywnymi oraz substytutami osocza.
bezylan atrakurium, bromek glikopirolanu, bromek pankuronium, bromek rokuronium, bromek wekuronium, chlorek miwakurium, chlorek sodu, chlorowodorek deksmedetomidyny, chlorowodorek fenylefryny, cytrynian fentanylu, deksmedetomidyna, dobutamina, dopamina, etomidat, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, leki antycholinergiczne, leki inotropowe, leki sedacyjne, leki wazoaktywne, mannitol, midazolam, noradrenalina, płyn Ringera, płyn Ringera z mleczanami, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, siarczan atropiny, siarczan morfiny, środki zwiotczające, substytuty osocza, sukcynylocholina, tiopental sodu, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dexmedetomidine Kabi 100 mcg/ml
Dexmedetomidine Kabi jest dostępny jako jałowy koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 100 mikrogramów/ml chlorowodorku deksmedetomidyny. Preparat występuje w fiolkach o pojemnościach 2 ml (200 mikrogramów), 4 ml (400 mikrogramów) oraz 10 ml (1000 mikrogramów). Przed podaniem koncentrat wymaga rozcieńczenia do końcowego stężenia 4 lub 8 mikrogramów/ml, przy użyciu zatwierdzonych płynów infuzyjnych, takich jak 0,9% roztwór chlorku sodu, 5% roztwór glukozy, płyn Ringera, płyn Ringera z mleczanami lub 20% mannitol. Po rozcieńczeniu roztwór należy delikatnie wymieszać i skontrolować wizualnie pod kątem cząstek stałych i odbarwień. Fiolki są przeznaczone do jednorazowego użytku, a rozcieńczony roztwór wykazuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 24 godziny w temperaturze 2–8°C lub 25°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia powinien być użyty natychmiast lub w ciągu 24 godzin, jeśli nie przygotowano go w warunkach aseptycznych.
bezylan atrakurium, bromek glikopirolanu, bromek pankuronium, bromek rokuronium, bromek wekuronium, chlorek miwakurium, chlorowodorek deksmedetomidyny, chlorowodorek fenylefryny, cytrynian fentanylu, dobutamina, dopamina, etomidat, jednorazowy użytek, koncentrat do infuzji, lek anestetyczny, lek cholinolityczny, mannitol, midazolam, noradrenalina, opioid przeciwbólowy, osmolarność, pH, płyn Ringera, płyn Ringera z mleczanami, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, siarczan atropiny, siarczan morfiny, środek zwiotczający mięśnie, stabilność chemiczna, substytut osocza, sukcynylcholina, tiopental sodu, warunki aseptyczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dexmedetomidine EVER Pharma
Dexmedetomidine EVER Pharma jest dostępny jako jałowy koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 100 mikrogramów/ml deksmedetomidyny chlorowodorku. Produkt ma postać klarownego, bezbarwnego roztworu o pH 4,5–7,0 i wymaga rozcieńczenia przed podaniem do stężeń 4 lub 8 mikrogramów/ml. Dostępne opakowania zawierają ampułki lub fiolki o pojemnościach 2 ml (200 mikrogramów), 4 ml (400 mikrogramów) oraz 10 ml (1000 mikrogramów). Substancje pomocnicze to chlorek sodu i woda do wstrzykiwań, przy czym każdy mililitr koncentratu zawiera mniej niż 1 mmol sodu (około 3,5 mg), co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Rozcieńczanie można przeprowadzać w 5% roztworze glukozy, płynie Ringera, roztworze mannitolu lub 0,9% roztworze chlorku sodu, a po przygotowaniu roztwór należy delikatnie wymieszać i skontrolować wizualnie.
bezylan atrakurium, bromek glikopirolanu, bromek pankuronium, bromek rokuronium, bromek wekuronium, chlorek miwakurium, chlorowodorek fenylefryny, cytrynian fentanylu, deksmedetomidyny chlorowodorek, dobutamina, dopamina, etomidat, koncentrat do sporządzania roztworu, lek anestetyczny, lek cholinolityczny, lek wazoaktywny, midazolam, mleczan Ringera, noradrenalina, płyn Ringera, siarczan atropiny, siarczan morfiny, środek zwiotczający, stabilność chemiczna i fizyczna, substytut osocza, sukcynylcholina, tiopental sodu, warunki aseptyczne - Leksykon substancji czynnych
Atrakurium – Przedawkowanie
Przedawkowanie atrakuriowego bezylanu (Tracrium 10 mg/ml) prowadzi do nadmiernego i przedłużonego bloku nerwowo-mięśniowego, manifestującego się głównie jako przedłużone porażenie mięśni szkieletowych, co może skutkować niewydolnością oddechową wymagającą mechanicznej wentylacji. Kluczowymi objawami są utrzymujący się blok nerwowo-mięśniowy, brak lub osłabienie odruchów obronnych oraz konieczność długotrwałej wentylacji mechanicznej. Atrakurium nie wpływa na świadomość, dlatego pacjent pozostaje przytomny mimo całkowitego paraliżu mięśniowego, co wymaga zastosowania sedacji lub anestetyków w celu zapobieżenia traumatycznym doświadczeniom. Monitorowanie transmisji nerwowo-mięśniowej (np. metodą TOF) jest niezbędne do oceny stopnia blokady i planowania dalszego postępowania.
anestetyk, aspiracja treści żołądkowej, atrakurium, atropina, bezylan atrakurium, blok nerwowo-mięśniowy, dodatnie ciśnienie wdechowe, glikopironium, inhibitor acetylocholinoesterazy, intubacja dotchawicza, kapnografia, lek antycholinergiczny, lek sedacyjny, neostygmina, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niewydolność oddechowa, porażenie mięśni oddechowych, porażenie mięśni szkieletowych, stymulacja TOF, stymulator nerwów obwodowych, transmisja nerwowo-mięśniowa, wentylacja mechaniczna