środki zwiotczające
Środki zwiotczające, znane również jako leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, to grupa leków stosowanych w anestezjologii i intensywnej terapii do wywołania relaksacji mięśni szkieletowych. Działają one poprzez blokowanie przekazywania impulsów nerwowych na poziomie płytki nerwowo-mięśniowej, co uniemożliwia skurcz mięśni.
Wyróżniamy dwie główne grupy środków zwiotczających: depolaryzujące (np. sukcynylocholina) oraz niedepolaryzujące (np. rokuronium, wekuronium, atrakurium). Środki depolaryzujące naśladują działanie acetylocholiny, powodując depolaryzację błony postsynaptycznej, ale nie ulegają szybkiej degradacji, co prowadzi do utrzymującej się blokady. Środki niedepolaryzujące konkurencyjnie blokują receptory acetylocholinowe, nie wywołując depolaryzacji.
Środki zwiotczające są niezbędne podczas zabiegów chirurgicznych, gdyż ułatwiają intubację dotchawiczą, zapewniają odpowiednie warunki operacyjne oraz zmniejszają ryzyko odruchów pacjenta. W intensywnej terapii stosuje się je m.in. do ułatwienia wentylacji mechanicznej. Ich stosowanie wymaga ścisłego monitorowania funkcji życiowych oraz umiejętności zabezpieczenia dróg oddechowych, ponieważ powodują zniesienie oddychania spontanicznego.
Działanie środków zwiotczających można odwrócić za pomocą inhibitorów acetylocholinoesterazy (neostygmina, pirydostygmina) w przypadku leków niedepolaryzujących, lub czekając na samoistny rozkład w przypadku sukcynylocholiny. Nowoczesnym środkiem odwracającym blokadę nerwowo-mięśniową wywołaną przez rokuronium jest sugammadeks, który działa poprzez enkapsulację cząsteczek leku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Reig Jofre 100 mg/ml
Sugammadex Reig Jofre (100 mg/ml) jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: 4 mg/kg masy ciała przy głębokiej blokadzie (1-2 PTC) z czasem powrotu T4/T1 do 0,9 około 3 minut, 2 mg/kg przy płytszej blokadzie (ponowny pojaw T2) z czasem około 2 minut. W przypadku natychmiastowego odwrócenia blokady po rokuronium stosuje się dawkę 16 mg/kg, co pozwala na powrót przewodnictwa w około 1,5 minuty. Sugammadex podaje się dożylnie w bolusie trwającym 10 sekund, pod ścisłym nadzorem anestezjologicznym z monitorowaniem przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (CrCl < 30 ml/min) lek jest przeciwwskazany, natomiast u osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami nerek dawkowanie pozostaje bez zmian. U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się wydłużony czas powrotu przewodnictwa (od 2,2 do 3,6 minut), jednak dawkowanie nie ulega modyfikacji.
anestezjolog, blokada nerwowo-mięśniowa, bolus dożylny, chorobliwa otyłość, ciężkie zaburzenie czynności nerek, głęboka blokada, klirens kreatyniny, nawrót blokady, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rokuronium, roztwór do wstrzykiwań, środki zwiotczające, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, wekuronium, wkłucie dożylne, wskaźnik masy ciała, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dexmedetomidine Kalceks 100 mcg/ml
Dexmedetomidine Kalceks to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 100 µg/ml, zawierający deksmedetomidyny chlorowodorek jako substancję czynną. Produkt dostępny jest w ampułkach 2 ml (200 µg), fiolkach 4 ml (400 µg) oraz 10 ml (1000 µg). Po rozcieńczeniu stężenie końcowe roztworu powinno wynosić 4 µg/ml lub 8 µg/ml, przygotowywane przez odpowiednie rozcieńczenie koncentratu w płynach infuzyjnych takich jak 5% roztwór glukozy, płyn Ringera, płyn Ringera z mleczanami, mannitol 20% lub 0,9% roztwór NaCl. Roztwory należy delikatnie wymieszać i przed podaniem kontrolować pod kątem obecności cząstek i odbarwień. Produkt jest kompatybilny z wieloma lekami stosowanymi w anestezjologii i intensywnej terapii, w tym środkami zwiotczającymi, lekami sedacyjnymi, wazoaktywnymi oraz substytutami osocza.
bezylan atrakurium, bromek glikopirolanu, bromek pankuronium, bromek rokuronium, bromek wekuronium, chlorek miwakurium, chlorek sodu, chlorowodorek deksmedetomidyny, chlorowodorek fenylefryny, cytrynian fentanylu, deksmedetomidyna, dobutamina, dopamina, etomidat, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, leki antycholinergiczne, leki inotropowe, leki sedacyjne, leki wazoaktywne, mannitol, midazolam, noradrenalina, płyn Ringera, płyn Ringera z mleczanami, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, siarczan atropiny, siarczan morfiny, środki zwiotczające, substytuty osocza, sukcynylocholina, tiopental sodu, woda do wstrzykiwań