hyperemia
Hyperemia to zjawisko fizjologiczne lub patologiczne charakteryzujące się zwiększonym przepływem krwi przez określony narząd lub tkankę. W obrazie klinicznym objawia się często zaczerwienieniem, zwiększoną temperaturą i obrzękiem zajętego obszaru.
Wyróżnia się dwa typy hyperemii: aktywną i bierną. Hyperemia aktywna wynika ze zwiększonego dopływu krwi tętniczej w wyniku rozszerzenia tętniczek, co może być fizjologiczną odpowiedzią organizmu np. podczas wysiłku fizycznego lub patologiczną reakcją podczas procesu zapalnego. Hyperemia bierna powstaje w wyniku utrudnionego odpływu krwi żylnej, co najczęściej związane jest z zastojem żylnym.
W diagnostyce klinicznej hyperemia stanowi ważny objaw w ocenie procesów zapalnych, reakcji alergicznych czy zaburzeń naczyniowych. Może być również celowo wywoływana w niektórych procedurach diagnostycznych i terapeutycznych, takich jak testy czynnościowe układu krążenia czy zabiegi fizykoterapeutyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zaczerwienienie oka – Patofizjologia i mechanizm
Zaczerwienienie oka (hyperemia) jest wynikiem rozszerzenia naczyń krwionośnych w przedniej części gałki ocznej i stanowi kardynalny objaw zapalenia oka, wywołany przez różnorodne procesy patologiczne miejscowe i ogólnoustrojowe. Mechanizmy patogenetyczne obejmują uwalnianie mediatorów wazoaktywnych, takich jak histamina (około 4,6 pg/komórkę w 5000-6000 komórkach tucznych/mm³ w spojówce), cytokiny (TNF-α, IL-1, IL-6) oraz neuropeptydy, które indukują rozszerzenie naczyń poprzez prostaglandyny i tlenek azotu. Diagnostycznie istotne jest rozróżnienie przekrwienia rzęskowego (okołorąbkowego, wskazującego na zapalenie rogówki, tęczówki lub ciała rzęskowego) od przekrwienia spojówkowego (powierzchownego i bardziej dramatycznego). Najczęstszą przyczyną zaczerwienienia jest zapalenie spojówki o etiologii wirusowej, bakteryjnej, chlamydiowej lub alergicznej, natomiast poważniejsze stany to keratitis, iritis, zapalenie nadtwardówki i twardówki, a także ostra jaskra zamkniętego kąta, które mogą prowadzić do utraty wzroku.
ciśnienie wewnątrzgałkowe, cytokiny, czynnik martwicy nowotworów, histamina, hyperemia, interleukiny, jaskra zamkniętego kąta, kortykosteroidy, mediator wazoaktywny, mediatory zapalne, neuropeptydy, obwodowe wrzodziejące zapalenie rogówki, przekrwienie rzęskowe, przekrwienie spojówkowe, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor insulinopodobnego czynnika wzrostu, rozszerzenie naczyń krwionośnych, wylew podspojówkowy, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie nadtwardówki, zapalenie rogówki, zapalenie spojówki, zapalenie tęczówki, zapalenie twardówki, zapalenie wnętrza gałki ocznej