tiki
Tiki (trichotillomania) to zaburzenie obsesyjno-kompulsywne charakteryzujące się nawracającym, kompulsywnym wyrywaniem włosów, prowadzącym do zauważalnej utraty owłosienia. Najczęściej dotyczy skóry głowy, brwi lub rzęs, choć może obejmować także inne obszary ciała.
Pacjenci z trichotillomanią doświadczają narastającego napięcia przed wyrwaniem włosa oraz uczucia ulgi lub satysfakcji po wykonaniu tej czynności. Zaburzenie często rozpoczyna się w okresie dojrzewania i może mieć charakter przewlekły. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić łysienie plackowate, choroby dermatologiczne oraz zaburzenia psychiczne.
Leczenie trichotillomanii obejmuje głównie terapię poznawczo-behawioralną, w tym techniki odwracania nawyku (habit reversal training). W wybranych przypadkach stosuje się farmakoterapię, najczęściej selektywne inhibitory wychwytu serotoniny (SSRI) lub N-acetylocysteinę. Istotne jest również leczenie współistniejących zaburzeń psychicznych, takich jak depresja czy zaburzenia lękowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lamitrin 25 mg
Lamotrygina (Lamitrin) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania i układów narządowych na podstawie badań klinicznych w monoterapii padaczki oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Do bardzo często występujących działań należą ból głowy oraz wysypka skórna (≥1/10 pacjentów). Często obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (senność, zawroty głowy, drżenie, bezsenność, pobudzenie), zaburzenia psychiczne (agresja, drażliwość), dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, suchość w jamie ustnej) oraz bóle stawów (≥1/100 do <1/10 pacjentów). Rzadkie, ale klinicznie istotne działania obejmują ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna nekroliza naskórka (TEN) oraz rumień wielopostaciowy, a także poważne zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia) i niewydolność wątroby. Częstość tych poważnych działań jest bardzo rzadka (<1/10 000 pacjentów), jednak ich potencjalnie zagrażający życiu charakter wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
agranulocytoza, ataksja, choreoatetoza, choroba Parkinsona, hipogammaglobulinemia, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, lamotrygina, leukopenia, limfadenopatia, limfohistiocytoza hemofagocytarna, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, objawy pozapiramidowe, oczopląs, omamy, padaczka, pancytopenia, rumień wielopostaciowy, tiki, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, zapalenie spojówek, zespół DRESS, zespół nadwrażliwości, zespół nadwrażliwości polekowej, zespół rzekomotoczniowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atenza
Stosowanie metylofenidatu w leczeniu ADHD wymaga starannej oceny wskazań, szczególnie u dzieci w wieku 6-18 lat, z uwzględnieniem nasilenia i przewlekłości objawów. Bezpieczeństwo i skuteczność terapii trwającej powyżej 12 miesięcy nie zostały systematycznie potwierdzone w badaniach klinicznych, dlatego leczenie nie powinno być bezterminowe, a przerwy w terapii, np. podczas wakacji szkolnych, są zalecane w celu oceny funkcjonowania pacjenta bez leku. Konieczne jest regularne monitorowanie układu sercowo-naczyniowego, rozwoju, masy ciała, apetytu oraz pojawienia się lub nasilenia zaburzeń psychicznych, takich jak tiki, agresja, lęk, depresja, psychoza czy mania. Metylofenidat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 roku życia oraz u osób powyżej 65 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tych grupach.
ADHD, badanie przedmiotowe, brak spontaniczności, choroba wieńcowa, choroby układu krążenia, ciśnienie tętnicze, depresja, długotrwałe stosowanie metylofenidatu, kardiomiopatia, konsultacja kardiologiczna, leki stymulujące, mania, metylofenidat, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon sercowy, perseweracja, psychoza, substancje psychoaktywne, tachykardia, testy laboratoryjne, tętno, tiki, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, urojenia, zaburzenia lękowe, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zachowania agresywne, zawał serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aripilek 15 mg
Arypiprazol, klasyfikowany jako lek psycholeptyczny z grupy innych leków przeciwpsychotycznych (kod ATC: N05AX12), wykazuje złożony mechanizm działania obejmujący częściowy agonizm receptorów dopaminowych D2 i serotoninowych 5-HT1A oraz antagonizm receptorów 5-HT2A. Jego skuteczność w leczeniu schizofrenii i zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych, zarówno krótkoterminowych (4-6 tygodni), jak i długoterminowych (do 89 tygodni). Arypiprazol wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, w tym minimalny wpływ na przyrost masy ciała (np. 13% pacjentów z przyrostem ≥7% masy ciała w porównaniu do 33% przy olanzapinie) oraz brak istotnych zmian w profilu lipidowym i stężeniu prolaktyny (częstość hiperprolaktynemii 0,3% vs. 0,2% placebo). W badaniach pediatrycznych potwierdzono skuteczność arypiprazolu u młodzieży z schizofrenią i zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym, z dawkami od 2 do 30 mg/dobę, wykazując istotną redukcję objawów maniakalnych i psychotycznych oraz korzystny wpływ na zapobieganie nawrotom choroby.
antagonista, badanie in vitro, badanie z podwójnie ślepą próbą, cholesterol HDL, cholesterol LDL, epizod maniakalny, epizod mieszany, hiperaktywność dopaminergiczna, hiperprolaktynemia, hipoaktywność dopaminergiczna, hipoprolaktynemia, jądro ogoniaste, lek przeciwpsychotyczny, lek psycholeptyczny, nawrót schizofrenii, objawy maniakalne, objawy psychotyczne, ośrodkowy układ nerwowy, pozytonowa tomografia emisyjna, profil lipidowy, receptor dopaminowy D2, receptor serotoninowy 5-HT1A, receptor serotoninowy 5-HT2A, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, skala PANSS, stabilizator nastroju, stężenie w surowicy, tiki, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I, zaburzenie autystyczne, zaburzenie pozapiramidowe, zespół ADHD, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atomoksetyna Medice 10 mg
Atomoksetyna, stosowana w leczeniu ADHD, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych w populacji pediatrycznej i dorosłych. U dzieci najczęstsze objawy to ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), które rzadko prowadzą do przerwania terapii. Zmniejszenie łaknienia może powodować początkowe opóźnienie przyrostu masy ciała i wzrostu, jednak długoterminowo pacjenci osiągają przewidywane parametry wzrostowe. Inne często występujące działania to nudności, wymioty i senność (10-11%), zwykle łagodne i przejściowe. U dorosłych najczęstsze działania niepożądane obejmują zmniejszenie łaknienia (14,9%), ból głowy (16,3%), suchość w jamie ustnej (18,4%), nudności (26,7%) oraz bezsenność (11,3%), z przewagą nasilenia łagodnego do umiarkowanego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zaburzeń psychicznych, w tym zachowań samobójczych, agresji i psychoz, które wymagają monitorowania zwłaszcza na początku leczenia lub po zmianie dawki.
anoreksja, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, chwiejność emocjonalna, ciśnienie tętnicze, depresja, drażliwość, hepatotoksyczność, kołatanie serca, lęk, migrena, mydriaza, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, nudności, omamy, omdlenie, ostra niewydolność wątroby, parcie na pęcherz, parestezje, pokrzywka, priapizm, psychoza, senność, suchość w jamie ustnej, tachykardia, tiki, wahania nastroju, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia erekcji, zachowania samobójcze, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół Raynauda, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symkinet MR
Metylofenidat jest wskazany w leczeniu ADHD, jednak decyzja o jego zastosowaniu powinna opierać się na szczegółowej ocenie nasilenia i przewlekłości objawów. Bezpieczeństwo i skuteczność długotrwałego stosowania (>12 miesięcy) u dzieci, młodzieży i dorosłych nie zostały systematycznie ocenione w kontrolowanych badaniach klinicznych. Leczenie nie powinno być bezterminowe, a u dzieci zaleca się przerwanie terapii w okresie dojrzewania. Podczas długotrwałej terapii konieczne jest regularne monitorowanie układu krążenia, wzrostu (u dzieci), masy ciała, apetytu oraz pojawienia się lub nasilenia zaburzeń psychicznych, takich jak tiki, agresja, lęk, depresja, psychoza czy mania. Zaleca się coroczne odstawienie metylofenidatu, najlepiej w okresie wakacyjnym, w celu oceny funkcjonowania pacjenta bez farmakoterapii. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 6 lat oraz osób powyżej 60 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tych grupach.
ADHD, badanie EEG, choroba afektywna dwubiegunowa, ciśnienie tętnicze, epizod maniakalny, kardiomiopatia, leki sympatykomimetyczne, leukopenia, małopłytkowość, metylofenidat, myśli samobójcze, napady drgawkowe, niedokrwistość, niedowład połowiczy, nietolerancja fruktozy, objawy psychotyczne, omamy, priapizm, substancje psychoaktywne, tiki, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie psychiczne, wady serca, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zachowania agresywne, zapalenie naczyń mózgowych, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Medikinet CR 50 mg
Terapia metylofenidatem w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu (Medikinet CR) wymaga rygorystycznej oceny i monitorowania pacjentów z ADHD, szczególnie dzieci w wieku 6-18 lat. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u dzieci poniżej 6 roku życia oraz osób powyżej 60 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Decyzja o leczeniu powinna opierać się na ocenie nasilenia i przewlekłości objawów, a farmakoterapia nie jest wskazana u wszystkich pacjentów. W trakcie terapii, zwłaszcza długotrwałej (>12 miesięcy), konieczne jest systematyczne monitorowanie parametrów hemodynamicznych (ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca), parametrów wzrostowych i masy ciała u dzieci, a także ocena łaknienia i stanu psychicznego, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka wystąpienia tików, zaburzeń nastroju, psychozy czy maniakalnych epizodów.
ADHD, akcja serca, ciśnienie skurczowe i rozkurczowe, ciśnienie tętnicze, diagnoza ADHD, działanie niepożądane, działanie sympatykomimetyczne, kardiomiopatia, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek psychostymulujący, metylofenidat o zmodyfikowanym uwalnianiu, mózgowe porażenie połowicze, nagła śmierć sercowa, niedokrwienie mózgu, ośrodkowy układ nerwowy, perseweracja, profil farmakologiczny, reakcja idiosynkratyczna, stan pobudzenia, tempo wzrostu, tiki, układ krążenia, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zaburzenie rytmu serca, zachowanie agresywne, zapalenie naczyń mózgowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Medikinet 10 mg
Metylofenidat stosowany w leczeniu ADHD u dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat wymaga szczegółowej oceny klinicznej oraz regularnego monitorowania, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu powyżej 12 miesięcy. Konieczne jest ścisłe kontrolowanie układu krążenia, wzrostu, masy ciała, łaknienia oraz występowania nowych lub nasilających się zaburzeń psychicznych, takich jak tiki ruchowe i wokalne, agresja, lęk, depresja, psychoza czy mania. Monitorowanie ciśnienia tętniczego i tętna powinno odbywać się co najmniej co 6 miesięcy, zwracając uwagę na podwyższenie skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego o ponad 10 mm Hg. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć choroby serca, a w przypadku objawów sugerujących patologię kardiologiczną (np. kołatanie serca, ból w klatce piersiowej, omdlenia) wskazana jest pilna konsultacja kardiologiczna. Metylofenidat nie jest zalecany u dzieci poniżej 6 lat, dorosłych oraz osób starszych ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tych grupach.
ADHD, choroba afektywna dwubiegunowa, ciśnienie tętnicze, depresja, kardiomiopatia, leukopenia, małopłytkowość, mania, metylofenidat, mózgowe porażenie połowicze, nagła śmierć sercowa, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, padaczka, priapizm, psychoza, tiki, układ krążenia, urojenia, uzależnienie, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń mózgowych, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Konaten 10 mg
Konaten, zawierający atomoksetynę, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych u dzieci i dorosłych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane u dzieci i młodzieży to ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), które zazwyczaj mają charakter przemijający i rzadko prowadzą do przerwania terapii (0,1% dla bólu głowy, 0,2% dla bólu brzucha, 0,0% dla zmniejszenia łaknienia). W początkowym okresie leczenia mogą wystąpić nudności, wymioty i senność u około 10-11% pacjentów, zwykle o łagodnym do umiarkowanego nasileniu. Istotne jest monitorowanie parametrów układu sercowo-naczyniowego, gdyż atomoksetyna może powodować przyspieszenie tętna oraz wzrost ciśnienia tętniczego, a także niedociśnienie ortostatyczne (0,2%) i omdlenia (0,8%).
anoreksja, astenia, badanie kontrolowane placebo, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból w klatce piersiowej, chlorowodorek atomoksetyny, chwiejność emocjonalna, częstoskurcz zatokowy, depresja, drażliwość, drżenie, duszność, dyspepsja, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, lęk, letarg, migrena, mydriaza, nadmierna potliwość, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niewyraźne widzenie, nudności, omdlenie, ostra niewydolność wątroby, parestezja, pobudzenie, priapizm, profil bezpieczeństwa, psychoza, reakcja alergiczna, senność, spowolnienie przyrostu masy ciała, świąd, tachykardia, tiki, układ noradrenergiczny, układ sercowo-naczyniowy, wahania nastroju, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zachowania samobójcze, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Raynauda, zmęczenie, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzinum Polfarmex 25 mg
Hydroksyzyna chlorowodorek, stosowana w dawkach 10 mg i 25 mg w preparacie Hydroxyzinum Polfarmex, wykazuje działania niepożądane związane głównie z depresyjnym lub paradoksalnym pobudzeniem ośrodkowego układu nerwowego, działaniem przeciwcholinergicznym oraz reakcjami nadwrażliwości. W badaniach klinicznych na 735 pacjentach przyjmujących dawkę 50 mg/dobę najczęstszym działaniem niepożądanym była senność (13,74% vs 2,70% w grupie placebo), a także ból głowy (1,63%), zmęczenie (1,36%) i suchość w jamie ustnej (1,22%). Dodatkowo, działania niepożądane obserwowane po podaniu cetyryzyny, głównego metabolitu hydroksyzyny, takie jak trombocytopenia, agresywność, depresja, tiki, dystonia, parestezje, napady przymusowego patrzenia, biegunka, trudności w oddawaniu moczu, astenia, obrzęki i wzrost masy ciała, mogą również wystąpić po hydroksyzynie.
agresywność, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, cetyryzyna, depresja, dezorientacja, drgawki, drżenie, dyskineza, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, gorączka, hydroksyzyna, mimowolne oddawanie moczu, niedociśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, osutka krostkowa, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rotacja gałek ocznych, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, tiki, torsade de pointes, trombocytopenia, trudności w oddawaniu moczu, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka polekowa, wysypka rumieniowa, wzmożona potliwość, zaburzenia akomodacji, zaburzenia rytmu serca, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Auroxetyn 10 mg
Atomoksetyna, substancja czynna leku Auroxetyn, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych zarówno u dzieci, młodzieży, jak i dorosłych pacjentów z ADHD. W populacji pediatrycznej najczęściej obserwuje się ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), które rzadko prowadzą do przerwania terapii (odsetek rezygnacji odpowiednio 0,1%, 0,2% i 0,0%). W początkowym okresie leczenia może wystąpić opóźnienie przyrostu masy ciała i wzrostu, związane ze zmniejszonym apetytem, jednak parametry te zwykle normalizują się w trakcie długotrwałej terapii. U dorosłych najczęstsze działania niepożądane (≥5%) to zmniejszenie łaknienia, bezsenność, ból głowy, suchość w jamie ustnej i nudności, z przewagą łagodnego lub umiarkowanego nasilenia. Atomoksetyna wpływa również na układ krążenia, powodując przyspieszenie tętna oraz wzrost ciśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego (0,2%) i omdleń (0,8%).
anoreksja, atomoksetyna chlorowodorek, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bolesne miesiączkowanie, ciśnienie skurczowe i rozkurczowe, częstoskurcz, depresja, drażliwość, drżenie, duszność, enzym CYP2D6, halucynacja, hepatotoksyczność, kołatanie serca, kurcz mięśni, lęk, migrena, nadmierne pocenie się, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, omdlenie, opóźnienie przyrostu masy ciała, ostra niewydolność wątroby, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, priapizm, przyspieszenie tętna, psychoza, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, senność, suchość w jamie ustnej, świąd, tiki, układ żołądkowo-jelitowy, uszkodzenie wątroby, wahania nastroju, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zaburzenie wytrysku, zachowanie samobójcze, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Raynauda, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka, zwiększone stężenie bilirubiny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atenza
Stosowanie metylofenidatu w leczeniu ADHD u dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat wymaga szczegółowej oceny klinicznej oraz regularnego monitorowania parametrów układu sercowo-naczyniowego, rozwoju fizycznego, masy ciała, apetytu oraz stanu psychicznego pacjenta. Długotrwała terapia powyżej 12 miesięcy nie została w pełni zweryfikowana pod kątem bezpieczeństwa i skuteczności, dlatego zaleca się coroczne próby odstawienia leku, najlepiej podczas wakacji szkolnych, w celu oceny funkcjonowania pacjenta bez farmakoterapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na występowanie i nasilenie zaburzeń psychicznych, takich jak tiki, zachowania agresywne, lęk, depresja, psychoza czy mania, a także na zmiany w zachowaniu, takie jak drażliwość, wycofanie czy perseweracja.
ADHD, Atenza, ból w klatce piersiowej, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, depresja, drażliwość, duszność, dysfagia, kołatanie serca, lęk, mania, metylofenidat, nagły zgon sercowy, omdlenie, perseweracja, pobudzenie, psychoza, tachykardia, tiki, układ sercowo-naczyniowy, urojenia, zaburzenia rytmu serca, zachowania agresywne, zespół ADHD - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atomoksetyna Medice 18 mg
Atomoksetyna Medice, dostępna w dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg, jest stosowana głównie u dzieci i młodzieży z ADHD. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), które rzadko prowadzą do przerwania terapii (0,0-0,2%). W początkowym okresie leczenia obserwuje się również nudności, wymioty i senność (10-11%), zwykle łagodne i przemijające. Istotne jest monitorowanie parametrów wzrostu i masy ciała, gdyż na początku terapii może wystąpić ich opóźnienie, jednak długotrwałe stosowanie pozwala na wyrównanie tych zaległości. Atomoksetyna wpływa na układ sercowo-naczyniowy, powodując przyspieszenie tętna oraz wzrost ciśnienia tętniczego, a także rzadkie przypadki niedociśnienia ortostatycznego (0,2%) i omdleń (0,8%).
anoreksja, astenia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból narządów płciowych, chlorowodorek atomoksetyny, chwiejność emocjonalna, częstoskurcz zatokowy, duszność, dysuria, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, letarg, migrena, nadmierna potliwość, napad drgawek, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, omdlenie, opóźnienie przyrostu masy ciała, ostra niewydolność wątroby, parestezja, podwyższone ciśnienie tętnicze, priapizm, przyspieszenie tętna, psychoza, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, senność, świąd, tiki, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia psychiczne, zaburzenia wzrastania, zachowania samobójcze, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Raynauda, zmęczenie, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Allertec WZF 10 mg
Allertec WZF zawiera cetyryzynę dichlorowodorek w dawce 10 mg i jest selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1, wykazującym profil działań niepożądanych głównie łagodnych do umiarkowanych. W badaniach klinicznych na ponad 3200 pacjentach najczęściej obserwowano senność (9,63% vs 5,00% placebo), suchość błony śluzowej jamy ustnej (2,09% vs 0,82%), zmęczenie (1,63% vs 0,95%) oraz zawroty głowy (1,10% vs 0,98%). Rzadziej występowały zaburzenia czynności wątroby (podwyższone enzymy wątrobowe i bilirubina), trudności w oddawaniu moczu, zaburzenia akomodacji oka oraz reakcje paradoksalne ze strony OUN, takie jak pobudzenie. W populacji pediatrycznej (6 miesięcy–12 lat) najczęstsze działania niepożądane to senność (1,8%), zapalenie błony śluzowej nosa (1,4%), biegunka (1,0%) i zmęczenie (1,0%).
bezsenność, bilirubina, cetyryzyna dichlorowodorek, drgawki, dyskineza, dystonia, dysuria, działanie cholinolityczne, enzymy wątrobowe, klasyfikacja MedDRA, myśli samobójcze, nietrzymanie moczu, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, receptory H1, rotacja gałek ocznych, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, tiki, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa, zaburzenia akomodacji oka, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lamotrix 50 mg
Lamotrix (lamotrygina) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość występowania została sklasyfikowana na podstawie danych z badań klinicznych i doświadczeń klinicznych. Najczęstsze działania obejmują ból głowy (bardzo często, ≥1/10), wysypkę skórną (8-12% pacjentów, bardzo często), nudności, wymioty, biegunkę, suchość w jamie ustnej oraz zmęczenie i ból stawów (często, ≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się ataksję, oczopląs, reakcje fotowrażliwości, a także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (rzadko do bardzo rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na zespół nadwrażliwości, który może prowadzić do niewydolności wielonarządowej i wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
agranulocytoza, ataksja, choreoatetoza, choroba Parkinsona, hipogammaglobulinemia, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, lamotrygina, limfohistiocytoza hemofagocytarna, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność wielonarządowa, objawy pozapiramidowe, oczopląs, omamy, osteopenia, padaczka, parkinsonizm, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, tiki, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zapalenie spojówek, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół nadwrażliwości, zespół rzekomotoczniowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszona gęstość mineralna kości - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aribit ODT 15 mg
Arypiprazol, substancja czynna Aribit ODT, jest lekiem przeciwpsychotycznym o unikalnym mechanizmie działania jako częściowy agonista receptorów dopaminowych D2 i serotoninowych 5HT1a oraz antagonista receptorów 5HT2a. W badaniach klinicznych potwierdzono jego skuteczność w leczeniu schizofrenii oraz zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I, zarówno w fazie ostrej, jak i w profilaktyce nawrotów. W badaniach z udziałem dorosłych pacjentów dawki od 0,5 mg do 30 mg/dobę wykazały istotne zmniejszenie objawów psychotycznych i maniakalnych, a także korzystny profil bezpieczeństwa metabolicznego, z niskim ryzykiem przyrostu masy ciała (≥7% masy ciała u 13% pacjentów w porównaniu do 33% przy olanzapinie) oraz minimalnym wpływem na stężenia lipidów i prolaktyny (hiperprolaktynemia u 0,3% pacjentów). Arypiprazol wykazuje również skuteczność w leczeniu młodzieży z schizofrenią i zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym, a także w terapii drażliwości w zaburzeniach autystycznych i tików w zespole Tourette’a, choć w tych ostatnich wskazaniach znaczenie kliniczne wymaga dalszej oceny.
ADHD, antagonista receptorowy, epizod maniakalny, epizod mieszany, HDL, hiperaktywność dopaminergiczna, hiperprolaktynemia, hipoprolaktynemia, LDL, lek przeciwpsychotyczny, lek psycholeptyczny, monoterapia litem, nawrót objawów maniakalnych, objawy psychotyczne, pozytonowa tomografia emisyjna, receptor dopaminowy, receptor serotoninowy, remisja objawów maniakalnych, schizofrenia, schizofrenia młodzieńcza, skala Younga, stabilizator nastroju, stężenie cholesterolu, stężenie lipidów, stężenie prolaktyny, substancja czynna, szybka zmiana fazy, tiki, walproinian, zaburzenia autystyczne, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I, zespół Tourette’a - Leksykon substancji czynnych
Arypiprazol – Właściwości farmakodynamiczne
Arypiprazol wykazuje unikalny mechanizm działania jako częściowy agonista receptorów dopaminowych D2 i serotoninowych 5-HT1A oraz antagonista receptorów 5-HT2A, co przekłada się na jego skuteczność w leczeniu schizofrenii oraz zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I. Badania kliniczne potwierdzają jego efektywność w redukcji objawów psychotycznych i maniakalnych, zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, z dawkami od 0,5 do 30 mg/dobę. W badaniach z udziałem dorosłych pacjentów arypiprazol wykazał przewagę nad placebo w zakresie zmniejszenia nawrotów schizofrenii (34% vs. 57%) oraz w zapobieganiu nawrotom manii w chorobie dwubiegunowej (współczynnik ryzyka 0,35). Ponadto, w porównaniu z haloperydolem, arypiprazol charakteryzuje się lepszym profilem tolerancji i wyższym odsetkiem pacjentów kontynuujących leczenie (43% vs. 30%).
ADHD, arypiprazol, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba dwubiegunowa, drgawki, epizod maniakalny, Globalna Skala Nasilenia Tików, haloperydol, hiperaktywność dopaminergiczna, hiperprolaktynemia, hipoaktywność dopaminergiczna, hipoprolaktynemia, lit i walproinian, objawy maniakalne, objawy pozapiramidowe, objawy psychotyczne, olanzapina, powinowactwo receptorowe, pozytonowa tomografia emisyjna, receptor dopaminowy D2, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy 5-HT1A, receptor serotoninowy 5-HT2A, remisja objawów maniakalnych, schizofrenia, schizofrenia u młodzieży, senność, skala Montgomery-Åsberg, skala PANSS, stężenie lipidów, tiki, triglicerydy, zaburzenia autystyczne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zespół Tourette’a - Leksykon substancji czynnych
Metylofenidat – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Metylofenidat jest wskazany do leczenia ADHD u pacjentów w wieku 6-18 lat, jednak jego długoterminowe bezpieczeństwo i skuteczność (powyżej 12 miesięcy) nie zostały w pełni potwierdzone w badaniach klinicznych. Leczenie powinno być regularnie monitorowane, ze szczególnym uwzględnieniem układu sercowo-naczyniowego (ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca), rozwoju fizycznego, masy ciała, apetytu oraz występowania nowych lub nasilających się zaburzeń psychicznych, takich jak tiki, zachowania agresywne, lęk, depresja, psychoza czy mania. Zaleca się coroczne przerwy w terapii, np. podczas wakacji szkolnych, w celu oceny funkcjonowania pacjenta bez leku. Metylofenidatu nie stosuje się u dzieci poniżej 6 lat oraz u osób w podeszłym wieku (>60-65 lat), ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tych grupach. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu, w tym rodzinnego, oraz ocena układu sercowo-naczyniowego, a w razie nieprawidłowości – konsultacja kardiologiczna.
ADHD, arytmia, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, dysfagia, kardiomiopatia, leukopenia, metylofenidat, mózgowe porażenie połowicze, niedokrwistość, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja galaktozy, objawy psychotyczne, omamy, tachykardia, tiki, trombocytopenia, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń mózgowych, zespół serotoninowy, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Konaten 25 mg
Atomoksetyna, stosowana w kapsułkach twardych w dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze u dzieci to ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%). Zmniejszenie łaknienia może prowadzić do przejściowego spowolnienia przyrostu masy ciała i wzrostu, jednak długoterminowo pacjenci zazwyczaj osiągają przewidywane wartości. Inne często obserwowane działania to nudności, wymioty i senność (10-11%), zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu i przemijającym charakterze. Wśród działań niepożądanych istotne są również zaburzenia psychiczne, takie jak drażliwość, wahania nastroju, bezsenność, pobudzenie, a także rzadziej występujące poważne zaburzenia, w tym zachowania samobójcze i psychozy, które wymagają natychmiastowej interwencji. W układzie nerwowym mogą pojawić się bóle głowy, zawroty, omdlenia oraz rzadkie, ale poważne napady drgawek.
anoreksja, atomoksetyna, bezsenność, chwiejność emocjonalna, częstoskurcz zatokowy, drżenie, duszność, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, napad drgawek, niedociśnienie ortostatyczne, niestrawność, niewyraźne widzenie, obniżony nastrój, omdlenie, ostra niewydolność wątroby, parestezje, pobudzenie, priapizm, rozszerzenie źrenic, senność, tachykardia, tiki, torsade de pointes, układ noradrenergiczny, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, zachowania samobójcze, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Raynauda, zmniejszenie łaknienia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Medikinet CR 60 mg
Leczenie metylofenidatem w formie Medikinet CR wymaga szczegółowej oceny stanu klinicznego pacjenta, zwłaszcza u dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat z ADHD. Terapia powinna być stosowana wyłącznie u pacjentów z istotnymi i przewlekłymi objawami, a jej długotrwałe stosowanie powyżej 12 miesięcy wymaga regularnego monitorowania parametrów hemodynamicznych (ciśnienie tętnicze i tętno), wzrostu, masy ciała, łaknienia oraz występowania nowych lub nasilających się zaburzeń psychicznych, takich jak tiki, agresja, lęk, depresja czy psychoza. Zaleca się okresowe przerwy w terapii, co najmniej raz w roku, aby ocenić funkcjonowanie pacjenta bez farmakoterapii. Metylofenidat nie jest zalecany u dzieci poniżej 6. roku życia oraz u osób powyżej 60. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest dokładna ocena układu krążenia, w tym wywiad rodzinny i badanie fizykalne, a w razie nieprawidłowości – konsultacja kardiologiczna.
ADHD, ból głowy, ból w klatce piersiowej, choroby naczyniowo-mózgowe, ciśnienie tętnicze, depresja, drętwienie, duszność, kardiomiopatia, mania, metylofenidat, nagła śmierć sercowa, niedokrwienie mózgu, omdlenie, perseweracja, porażenie, porażenie połowicze, psychoza, reakcja idiosynkratyczna, tiki, układ krążenia, urojenia, zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zachowanie agresywne, zapalenie naczyń mózgowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symkinet MR
Metylofenidat jest stosowany w terapii ADHD, jednak jego zastosowanie wymaga szczegółowej oceny ciężkości i przewlekłości objawów. Długotrwałe stosowanie powyżej 12 miesięcy nie zostało systematycznie ocenione pod kątem bezpieczeństwa i skuteczności, dlatego terapia nie powinna być prowadzona bezterminowo, a u dzieci zwykle przerywana w okresie dojrzewania. Monitorowanie pacjentów obejmuje kontrolę układu krążenia (ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca), parametrów antropometrycznych (wzrost u dzieci, masa ciała u wszystkich pacjentów), apetytu oraz potencjalnych zaburzeń psychicznych, takich jak tiki ruchowe i wokalne, agresja, lęk, depresja, psychoza czy mania. Zaleca się coroczne próby odstawienia leku, najlepiej u dzieci w okresie wakacji, aby ocenić funkcjonowanie bez farmakoterapii. Metylofenidat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 roku życia oraz u osób powyżej 60 lat, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tych grupach wiekowych.
ADHD, badanie kliniczne, choroba afektywna dwubiegunowa, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, działanie sympatykomimetyczne, EEG, halucynacje, kardiomiopatia, mania, metylofenidat, myśli samobójcze, niedowład połowiczy, nietolerancja fruktozy, objawy psychotyczne, odstawienie leku, padaczka, priapizm, substancje psychoaktywne, tiki, uzależnienie od alkoholu, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia naczyniowo-mózgowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia zachowania, zapalenie naczyń mózgowych, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Allertec Kids 5 mg/5 ml
Cetyryzyna, będąca selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H₁, stosowana jest w leczeniu objawów alergii i charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych z udziałem ponad 3200 pacjentów, przy dawce 10 mg/dobę, najczęściej obserwowano działania niepożądane o łagodnym do umiarkowanego nasileniu, takie jak senność (9,63% vs 5,00% placebo), zmęczenie, bóle i zawroty głowy. W populacji pediatrycznej (6 miesięcy–12 lat) profil działań niepożądanych jest podobny, z częstością senności 1,8% (vs 1,4% placebo) oraz biegunką 1,0% (vs 0,6% placebo). Rzadziej występowały zaburzenia czynności wątroby (zwiększona aktywność aminotransferaz, fosfatazy alkalicznej, γ-GT, bilirubiny), suchość błony śluzowej jamy ustnej (2,09% vs 0,82% placebo) oraz zaburzenia ze strony układu moczowego, w tym bardzo rzadkie przypadki zatrzymania moczu.
aktywność cholinolityczna, amnezja, antagonista receptorów H1, ból stawów, drgawki, dyskineza, dystonia, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, mimowolne oddawanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, stężenie bilirubiny, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tachykardia, tiki, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa, zaburzenia akomodacji oka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia pamięci, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Metylofenidat – Przeciwwskazania stosowania
Metylofenidat, stosowany w terapii ADHD, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem leczenia. Bezwzględnie przeciwwskazany jest u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, jaskrą, guzem chromochłonnym nadnerczy (pheochromocytoma), nadczynnością tarczycy lub tyreotoksykozą oraz przy jednoczesnym stosowaniu nieselektywnych i nieodwracalnych inhibitorów MAO lub w ciągu 14 dni od ich odstawienia. Ponadto, niezalecany jest u osób z ciężkimi zaburzeniami psychicznymi, takimi jak ciężka depresja, zaburzenia afektywne dwubiegunowe (typ I, niekontrolowane), schizofrenia, maniakalne epizody, zaburzenia osobowości borderline, anoreksja, skłonności samobójcze oraz objawy psychotyczne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego, w tym ciężkim nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, kardiomiopatiami, zawałem mięśnia sercowego, kanałopatiami oraz u osób z zaburzeniami naczyń mózgowych, takimi jak tętniak czy udar. W przypadku preparatów o zmodyfikowanym uwalnianiu (np. Medikinet CR) przeciwwskazaniem jest przedłużona bezkwaśność żołądka z pH > 5,5 podczas stosowania leków zobojętniających kwas żołądkowy.
ADHD, anoreksja, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba niedokrwienna serca, ciężka depresja, dławica piersiowa, epizod maniakalny, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor MAO, inhibitor pompy protonowej, jadłowstręt psychiczny, jaskra, kanałopatia, kardiomiopatia, mania, metylofenidat, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, objawy psychotyczne, osobowość borderline, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, schizofrenia, tętniak mózgu, tiki, tyreotoksykoza, udar mózgu, zaburzenia nastroju, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń, zarostowa choroba tętnic, zawał mięśnia sercowego, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Medikinet CR 20 mg
Przed rozpoczęciem terapii Medikinetem CR u pacjentów z ADHD (wiek 6-18 lat) konieczna jest szczegółowa ocena kliniczna, uwzględniająca stopień nasilenia i przewlekłość objawów. Lek nie jest wskazany u dzieci poniżej 6 lat oraz osób powyżej 60 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Długotrwałe stosowanie metylofenidatu powyżej 12 miesięcy wymaga regularnego monitorowania, obejmującego ocenę układu krążenia, wzrostu, masy ciała, łaknienia oraz obserwację pod kątem pojawienia się lub nasilenia zaburzeń psychicznych, takich jak tiki, stany pobudzenia, zaburzenia lękowe, depresja, psychoza czy mania. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko podwyższenia ciśnienia tętniczego (skurczowego i rozkurczowego o >10 mm Hg) oraz przyspieszenia akcji serca, co wymaga zapisywania wartości ciśnienia i tętna na siatce centylowej po każdej zmianie dawki i co najmniej co 6 miesięcy.
ADHD, badanie fizykalne, ból w klatce piersiowej, ciśnienie tętnicze, depresja, drętwienie, duszność, kardiomiopatia, kołatanie serca, mania, metylofenidat, mózgowe porażenie połowicze, nagła śmierć sercowa, niedokrwienie mózgu, omdlenie, perseweracja, pobudzenie psychoruchowe, porażenie, psychoza, silny ból głowy, tiki, układ krążenia, urojenia, wywiad medyczny, zaburzenia koordynacji, zaburzenia lękowe, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zachowania agresywne, zapalenie naczyń mózgowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symkinet MR
Metylofenidat w terapii ADHD powinien być stosowany po dokładnej ocenie nasilenia i przewlekłości objawów, z uwzględnieniem indywidualnych wskazań i przeciwwskazań. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 6 lat oraz osób powyżej 60 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Długotrwałe stosowanie (powyżej 12 miesięcy) wymaga regularnego monitorowania parametrów sercowo-naczyniowych, w tym ciśnienia tętniczego (częstość wzrostu ciśnienia u dzieci >10 mm Hg, u dorosłych 2-3 mm Hg) oraz częstości akcji serca, a także kontroli wzrostu, masy ciała i apetytu u dzieci. Należy zwracać uwagę na pojawienie się lub nasilenie zaburzeń psychicznych, takich jak tiki, agresja, lęk, depresja, psychoza czy maniakalne epizody, szczególnie u pacjentów z chorobami współistniejącymi, w tym chorobą afektywną dwubiegunową. Zaleca się coroczne przerwy w leczeniu, np. w okresie wakacyjnym, w celu oceny funkcjonowania pacjenta bez farmakoterapii.
ADHD, akcja serca, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba serca, ciśnienie tętnicze, epizod maniakalny, epizod psychotyczny, kardiomiopatia, leki stymulujące OUN, leukopenia, małopłytkowość, mania, metylofenidat, myśli samobójcze, nagła śmierć sercowa, niedokrwistość, niedowład połowiczy, nieprawidłowy zapis EEG, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy psychotyczne, omamy, padaczka, priapizm, próg drgawkowy, tiki, układ krążenia, urojenie, uzależnienie od alkoholu, uzależnienie psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń mózgowych, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Medikinet CR 30 mg
Leczenie metylofenidatem (Medikinet CR 30 mg) w ADHD wymaga starannej selekcji pacjentów, z uwzględnieniem wieku (6-18 lat) oraz oceny nasilenia i przewlekłości objawów. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 lat oraz osób powyżej 60 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Długotrwała terapia (>12 miesięcy) wymaga regularnego monitorowania parametrów klinicznych, w tym układu krążenia (ciśnienie tętnicze, tętno), wzrostu i masy ciała u dzieci, łaknienia oraz występowania nowych lub nasilających się zaburzeń psychicznych, takich jak tiki ruchowe i wokalne, agresja, lęk, depresja, psychoza, mania, urojenia, drażliwość, brak spontaniczności, wycofanie i nadmierna perseweracja. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu rodzinnego i wykonanie badania fizykalnego w kierunku chorób serca, a w razie podejrzeń – konsultacja kardiologiczna.
ADHD, afazja, badanie kliniczne, ból głowy, ból w klatce piersiowej, choroba naczyniowo-mózgowa, ciśnienie skurczowe, duszność, dyzartria, kardiomiopatia, kołatanie serca, lęk, lek psychostymulujący, Medikinet CR, metylofenidat, monitorowanie leczenia, mózgowe porażenie połowicze, nagły zgon, niedokrwienie mózgu, omdlenie, perseweracja, psychoza, reakcja idiosynkratyczna, tętno, tiki, urojenie, wywiad rodzinny, zaburzenie koordynacji, zaburzenie mowy, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zachowanie agresywne, zapalenie naczyń mózgowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Medikinet CR 10 mg
Leczenie metylofenidatem w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu (Medikinet CR) wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u dzieci w wieku 6-18 lat oraz u osób dorosłych poniżej 60 roku życia. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena stanu układu krążenia, w tym wywiad rodzinny i badania kardiologiczne, ze względu na ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak nagła śmierć sercowa. Metylofenidat może powodować wzrost ciśnienia tętniczego o ponad 10 mm Hg oraz tachykardię, co wymaga regularnego monitorowania ciśnienia i tętna co najmniej co 6 miesięcy. Leczenie nie jest zalecane u dzieci poniżej 6 lat oraz u osób powyżej 60 roku życia, a także u pacjentów z potwierdzonymi anomaliami budowy serca, kardiomiopatią lub poważnymi zaburzeniami rytmu serca. Długotrwała terapia powyżej 12 miesięcy wymaga starannego monitorowania wzrostu, masy ciała, łaknienia oraz występowania nowych lub nasilających się zaburzeń psychicznych, takich jak tiki, agresja, lęk, depresja, psychoza czy drażliwość.
agresja, brak spontaniczności, ciśnienie tętnicze, depresja, drażliwość, działanie sympatykomimetyczne, kardiomiopatia, komorowe zaburzenia rytmu, leki stymulujące OUN, metylofenidat o zmodyfikowanym uwalnianiu, mózgowe porażenie połowicze, nagła śmierć sercowa, niedokrwienie mózgu, parametry hemodynamiczne, perseweracja, podniecenie psychoruchowe, psychoza, tiki, układ sercowo-naczyniowy, urojenia, wycofanie społeczne, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia lękowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń mózgowych, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi