AVRT
AVRT (Atrioventricular Reentrant Tachycardia) to częsty rodzaj częstoskurczu nawrotnego, w którym uczestniczy dodatkowy szlak przewodzenia między przedsionkami a komorami serca. Szlak ten, znany jako droga dodatkowa, omija fizjologiczny układ przewodzący serca, tworząc pętlę reentry.
Mechanizm AVRT polega na krążeniu impulsu elektrycznego między przedsionkami a komorami, wykorzystując drogę dodatkową w jednym kierunku i fizjologiczny układ przewodzący (węzeł przedsionkowo-komorowy) w drugim. Wyróżnia się dwa typy AVRT: ortodromowy (częstszy), gdzie impuls przewodzi się z przedsionków do komór przez węzeł AV, a wraca drogą dodatkową, oraz antydromowy, gdzie kierunek przewodzenia jest odwrotny.
Pacjenci z AVRT często zgłaszają nagłe epizody kołatania serca, zawroty głowy, uczucie niepokoju lub dyskomfortu w klatce piersiowej. W zapisie EKG podczas częstoskurczu ortodromowego obserwuje się wąskie zespoły QRS, a w antydromowym – szerokie zespoły QRS z cechami preekscytacji. AVRT jest najczęstszą arytmią u osób z zespołem WPW (Wolffa-Parkinsona-White’a).
Leczenie ostrego epizodu AVRT obejmuje manewry wagalne, adenozynę lub inne leki antyarytmiczne. Długoterminowe postępowanie może polegać na farmakoterapii lub ablacji przezskórnej, która jest metodą z wyboru o wysokiej skuteczności i niskim ryzyku powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Tachykardia – Etiologia i przyczyny
Tachykardia definiowana jest jako rytm serca przekraczający 100 uderzeń na minutę w spoczynku i może mieć etiologię zarówno fizjologiczną, jak i patologiczną. Fizjologiczne przyczyny obejmują m.in. wysiłek fizyczny, stres, gorączkę czy ciążę, natomiast patologiczne związane są z chorobami serca (np. choroba niedokrwienna, zawał mięśnia sercowego, kardiomiopatie, wady zastawkowe, zapalenie mięśnia sercowego), zaburzeniami przewodzenia (np. zespół Wolff-Parkinson-White, AVNRT, AVRT), zaburzeniami hormonalnymi (np. nadczynność tarczycy, guz chromochłonny), nieprawidłowościami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia, hipokalcemia), a także stanami takimi jak anemia, wstrząs, zatorowość płucna czy choroby płuc (POChP, bezdech senny). Tachykardia może być również indukowana przez leki (beta-mimetyki, pseudoefedryna, leki psychotropowe) oraz substancje psychoaktywne (alkohol, kofeina, narkotyki). Wartości częstości rytmu serca w tachykardii zatokowej wynoszą zwykle 100-160/min, w częstoskurczu nadkomorowym 150-250/min, a w częstoskurczu komorowym 120-250/min.
alkoholizm, arytmogenna kardiomiopatia prawej komory, AVNRT, AVRT, bezdech senny, choroba niedokrwienna serca, ciąża, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, dodatkowa droga przewodzenia, gorączka, guz chromochłonny, hipoglikemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipoksja, hipomagnezemia, kardiomiopatia, krwotok, lek przeciwalergiczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwastmatyczny, lek psychotropowy, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność serca, odwodnienie, palenie tytoniu, paraganglioma, POChP, równowaga kwasowo-zasadowa, sepsa, stres emocjonalny, tachykardia, tachykardia komorowa, tamponada serca, wada zastawkowa serca, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wstrząs, wysiłek fizyczny, zapalenie mięśnia sercowego, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół Brugada, zespół długiego QT - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół wolffa-parkinsona-white’a (wpw) – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a (WPW) występuje u 1-3/1000 osób i charakteryzuje się obecnością dodatkowej drogi przewodzenia, co predysponuje do arytmii, w tym migotania przedsionków (AF) i migotania komór (VF). Nagły zgon sercowy (SCD) jest rzadkim, ale poważnym powikłaniem, z częstością od 0,0002 do 0,0015 na pacjento-rok, a w niektórych badaniach do 0,25-0,39% rocznie. Czynniki ryzyka SCD obejmują m.in. płeć męską, wiek <35 lat, krótki okres refrakcji dodatkowej drogi (<240 ms), obecność wielu dróg przewodzenia oraz rodzinny wywiad nagłej śmierci sercowej. Diagnostyka elektrofizjologiczna (EPS) jest kluczowa w ocenie ryzyka, zwłaszcza przy stwierdzeniu wywołanego migotania przedsionków i najkrótszego odstępu RR <250 ms (lub <200 ms podczas wlewu izoproterenolu). Bezobjawowi pacjenci mają generalnie dobrą prognozę, jednak ryzyko arytmii i SCD pozostaje wyższe niż w populacji ogólnej, co uzasadnia profilaktyczne badania i ewentualną ablację.
ablacja prądem o częstotliwości radiowej, ablacja przezskórna, AVRT, badanie elektrofizjologiczne, badanie genetyczne, częstoskurcz przedsionkowo-komorowy nawrotny, dodatkowa droga przewodzenia, lek przeciwarytmiczny, migotanie komór, migotanie przedsionków, nagły zgon sercowy, okres refrakcji, stratyfikacja ryzyka, wariant genu, zaburzenie rytmu serca, zespół preekscytacji, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon chorób i schorzeń
Tachykardia nadkomorowa – Leczenie
Tachykardia nadkomorowa (SVT) to grupa arytmii charakteryzujących się szybkim rytmem serca pochodzącym z przedsionków lub węzła przedsionkowo-komorowego. W przypadku nagłego napadu SVT u pacjentów stabilnych hemodynamicznie zaleca się najpierw manewry wagalne, takie jak próba Valsalvy (skuteczność wzrasta z 17% do 40% po modyfikacji), kaszel czy masaż zatoki szyjnej (wykonywany wyłącznie przez personel medyczny). Jeśli manewry te zawiodą, stosuje się farmakoterapię: adenozynę dożylnie w dawkach 6 mg, 12 mg i 18 mg (okres półtrwania około 10 sekund), blokery kanału wapniowego (diltiazem, werapamil) oraz beta-blokery (np. metoprolol). W przypadku niestabilności hemodynamicznej lub braku skuteczności leków wskazana jest kardiowersja elektryczna z energią wyładowania 50-100 J. Długoterminowe leczenie obejmuje modyfikację stylu życia, farmakoterapię zapobiegającą nawrotom (beta-blokery, blokery kanału wapniowego, digoksyna, leki antyarytmiczne klasy Ic i III) oraz ablację przezskórną, która cechuje się wysoką skutecznością (np. 98% dla AVNRT) i niskim ryzykiem powikłań.
ablacja przezskórna, ablacja RF, adenozyna, antykoagulacja, AVNRT, AVRT, beta-bloker, blok lewej odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bloker kanału wapniowego, dysfunkcja węzła zatokowego, kardiowersja elektryczna, krioablacja, lek antyarytmiczny, manewr wagalny, masaż zatoki szyjnej, migotanie komór, migotanie przedsionków, nagła śmierć sercowa, nerw błędny, próba Valsalvy, rozrusznik serca, rytm zatokowy, stan hemodynamiczny, tachykardia nadkomorowa, tętnica szyjna, trzepotanie przedsionków, węzeł przedsionkowo-komorowy, wrodzona wada serca, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a