PRTEE
Kwestionariusz PRTEE (Patient-Rated Tennis Elbow Evaluation) to wystandaryzowane narzędzie oceny funkcjonalnej stosowane w diagnostyce i monitorowaniu przebiegu leczenia zapalenia nadkłykcia bocznego kości ramiennej, znanego powszechnie jako „łokieć tenisisty”.
PRTEE składa się z dwóch głównych części: oceny bólu (5 pytań) oraz oceny funkcji (10 pytań), gdzie pacjent określa nasilenie dolegliwości w skali od 0 do 10. Łączny wynik kwestionariusza mieści się w zakresie 0-100 punktów, gdzie wyższy wynik wskazuje na większe upośledzenie funkcji i nasilenie dolegliwości bólowych.
Walidacja kwestionariusza PRTEE wykazała jego wysoką rzetelność, trafność i czułość na zmiany stanu klinicznego, co czyni go wartościowym narzędziem w praktyce klinicznej oraz badaniach naukowych. Jest on szczególnie przydatny do obiektywizacji efektów leczenia i śledzenia postępów w rehabilitacji pacjentów z tendinopatią nadkłykcia bocznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Łokieć tenisisty – Diagnostyka i diagnoza
Łokieć tenisisty (lateral epicondylitis) to schorzenie dotykające 1-3% populacji rocznie, głównie osoby w wieku 30-50 lat, charakteryzujące się bólem w okolicy bocznego nadkłykcia kości ramiennej, nasilającym się podczas aktywności angażujących mięśnie prostowników nadgarstka i palców. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na wywiadzie i badaniu fizykalnym, z wykorzystaniem testów klinicznych takich jak test Cozensa (czułość 91%), test Millsa, test Maudsley’a (czułość około 70%) oraz ocenie siły chwytu (różnica 8% siły chwytu ma 80% czułości i 85% swoistości). Badania obrazowe, w tym RTG, USG i MRI, nie są rutynowo wymagane, ale mogą być pomocne w wykluczeniu innych patologii lub w przypadku braku poprawy po leczeniu zachowawczym. USG umożliwia dynamiczną ocenę ścięgien i wykrycie zmian zwyrodnieniowych, natomiast MRI pozwala na szczegółową ocenę tkanek miękkich i wykluczenie patologii szyjnych. Diagnostyka różnicowa obejmuje m.in. łokieć golfisty, radikulopatię szyjną, zespoły uciskowe nerwów oraz zmiany zwyrodnieniowe stawu łokciowego.
artroskopia, badanie przewodnictwa nerwowego, boczny nadkłykieć kości ramiennej, DASH, elektromiografia, lateral epicondylitis, łokieć golfisty, łokieć tenisisty, medial epicondylitis, nadkłykieć boczny, nadkłykieć przyśrodkowy, neowaskularyzacja, Patient-Rated Tennis Elbow Evaluation, PRTEE, radikulopatia szyjna, rezonans magnetyczny, tendinoza, ultrasonografia, zdjęcie rentgenowskie, zespół kanału nerwu łokciowego, zespół nerwu międzykostnego tylnego - Leksykon chorób i schorzeń
Tendinopatia – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Tendinopatia, w tym Achillesa i stożka rotatorów, charakteryzuje się zróżnicowanym rokowaniem zależnym od lokalizacji, czasu trwania objawów (<6 miesięcy dla ostrych/podostrych), podtypu oraz czynników biomedycznych i psychologicznych. Tendinopatia Achillesa wykazuje korzystne rokowanie w długim terminie, z adaptacjami strukturalnymi ścięgna po 12-tygodniowym protokole ćwiczeń o wysokim obciążeniu, obejmującymi wzrost sztywności o około 20% i przekroju poprzecznego (CSA). W tendinopatii stożka rotatorów wskaźnik wyzdrowienia wynosi około 47%, z poprawą głównie po 7 miesiącach leczenia. Czynniki prognostyczne obejmują płeć (kobiety gorzej rokują w bólu pięty podeszwowej), obustronne dolegliwości, BMI, kinematykę stawów, a także czynniki psychologiczne takie jak lęk przed aktywnością, katastrofizacja bólu i wrażliwość na ból. Wyższy poziom aktywności fizycznej (HR=2,23; 95% CI 1,08-4,61) oraz lepszy ogólny stan zdrowia (HR=1,03; 95% CI 1,01-1,05) korelują z lepszym rokowaniem.
ból nocny, ból pięty podeszwowej, DASH, glikokortykosteroid, katastrofizacja bólu, kwestionariusz VISA-A, Oxford Shoulder Score, PRTEE, przekrój poprzeczny ścięgna, ścięgno Achillesa, stożek rotatorów, sztywność poranna, tendinopatia, tendinopatia Achillesa, terapia falą uderzeniową, ultrasonografia dopplerowska, wkładki ortopedyczne, wskaźnik wyzdrowienia, zakres ruchu