leczenie lenalidomidem

Leczenie lenalidomidem stanowi istotną opcję terapeutyczną w hematologii, szczególnie w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz niektórych typów chłoniaków. Lenalidomid należy do grupy leków immunomodulujących, które wykazują działanie przeciwnowotworowe, antyangiogenne oraz modulujące układ immunologiczny.

W szpiczaku mnogim lenalidomid jest stosowany zarówno w terapii pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, jak i w leczeniu choroby nawrotowej lub opornej. Schemat terapeutyczny często obejmuje kombinację z deksametazonem oraz innymi lekami przeciwszpiczakowymi. W zespołach mielodysplastycznych z delecją 5q lenalidomid pozwala uzyskać niezależność od transfuzji u znacznego odsetka pacjentów.

Podczas leczenia lenalidomidem należy monitorować morfologię krwi z uwagi na ryzyko mielosupresji. Lek zwiększa również ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, co wymaga rozważenia profilaktyki przeciwzakrzepowej. Ze względu na silne działanie teratogenne, terapia musi być prowadzona z zachowaniem programu zapobiegania ciąży (REMS). Typowe działania niepożądane obejmują zmęczenie, biegunkę, wysypkę skórną oraz zwiększone ryzyko wtórnych nowotworów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl