grzybica płaska

Grzybica płaska (tinea versicolor) to łagodna, przewlekła infekcja grzybicza skóry wywoływana przez drożdżaki z rodzaju Malassezia (dawniej Pityrosporum). Choroba charakteryzuje się występowaniem drobnych, owalnych lub okrągłych plam o różnorodnym zabarwieniu – od białawego przez różowy do brązowego, stąd nazwa „versicolor” (różnobarwna).

Zmiany najczęściej lokalizują się na tułowiu, szyi, ramionach i górnej części pleców, rzadko na twarzy. Typowym objawem jest delikatne złuszczanie naskórka przy zadrapaniu zmian (objaw wiórów). Grzybica płaska nasila się w okresach zwiększonej potliwości, przy podwyższonej temperaturze i wilgotności otoczenia, co tłumaczy jej częstsze występowanie w klimacie tropikalnym i w miesiącach letnich.

W diagnostyce pomocne jest badanie w lampie Wooda, w której zmiany wykazują żółtawo-złotą fluorescencję, oraz badanie mikroskopowe zeskrobin skórnych. Leczenie obejmuje miejscowe preparaty przeciwgrzybicze (azole, cyklopiroksolamina), a w przypadkach rozległych zmian – terapię ogólną (flukonazol, itrakonazol). Ze względu na nawrotowy charakter choroby, zaleca się profilaktyczne stosowanie leków przeciwgrzybiczych, szczególnie przed okresem letnim.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl