wodogłowie komunikujące

Wodogłowie komunikujące (zwane również wodogłowiem niezaporowym) to stan patologiczny charakteryzujący się nadmiernym gromadzeniem płynu mózgowo-rdzeniowego w układzie komorowym mózgu przy zachowaniu drożności dróg przepływu tego płynu. W przeciwieństwie do wodogłowia niekomunikującego, w tym typie nie występuje fizyczna blokada przepływu płynu, lecz zaburzenie jego wchłaniania.

Przyczyną wodogłowia komunikującego może być nieprawidłowe funkcjonowanie ziarnistości pajęczynówki, odpowiedzialnych za wchłanianie płynu mózgowo-rdzeniowego do układu żylnego, często w wyniku przebytego krwawienia podpajęczynówkowego, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych czy urazu. W przebiegu schorzenia dochodzi do poszerzenia komór mózgu, wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego i uciskania tkanki mózgowej.

Objawy wodogłowia komunikującego zależą od wieku pacjenta i tempa narastania zaburzenia. U niemowląt obserwuje się powiększenie obwodu głowy, uwypuklenie ciemiączka i rozdwojenie szwów czaszkowych. U starszych dzieci i dorosłych dominują bóle głowy, nudności, wymioty, zaburzenia równowagi, pogorszenie sprawności poznawczej oraz zmęczenie. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych, szczególnie rezonansie magnetycznym i tomografii komputerowej.

Leczenie wodogłowia komunikującego najczęściej polega na implantacji układu zastawkowego, odprowadzającego nadmiar płynu mózgowo-rdzeniowego do innej części ciała, zwykle do jamy otrzewnej (zastawka komorowo-otrzewnowa) lub do prawego przedsionka serca (zastawka komorowo-przedsionkowa). W niektórych przypadkach stosuje się również wentrikulostomię endoskopową komory trzeciej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl