trądzik różowaty skórny

Trądzik różowaty skórny (rosacea) to przewlekła choroba dermatologiczna charakteryzująca się występowaniem rumienia, teleangiektazji, grudek, krostek oraz przerostu gruczołów łojowych, głównie w obrębie twarzy. Schorzenie to dotyczy najczęściej osób w wieku 30-50 lat, ze szczególną predylekcją do osób o jasnej karnacji (fototyp I i II według Fitzpatricka).

W patogenezie trądziku różowatego skórnego rolę odgrywają czynniki naczyniowe, immunologiczne, mikrobiologiczne (m.in. Demodex folliculorum) oraz środowiskowe. Choroba ma charakter nawrotowy, a do czynników zaostrzających należą: ekspozycja na promieniowanie UV, stres, spożywanie pikantnych potraw, alkoholu, gorących napojów oraz nagłe zmiany temperatury.

Klasyfikacja kliniczna wyróżnia cztery podtypy trądziku różowatego: rumieniowo-teleangiektatyczny, grudkowo-krostkowy, przerostowy (phymatous) oraz oczny. Leczenie jest uzależnione od podtypu i obejmuje miejscowe stosowanie metronidazolu, kwasu azelainowego, iwermektyny, a w cięższych przypadkach terapię ogólną antybiotykami z grupy tetracyklin, izotretynoiną w małych dawkach lub laseroterapię.

Przewlekły charakter schorzenia wymaga regularnej, długoterminowej opieki dermatologicznej oraz edukacji pacjenta w zakresie czynników zaostrzających i odpowiedniej pielęgnacji skóry. Niestety, choroba nie poddaje się całkowitemu wyleczeniu, a terapia ma na celu głównie kontrolę objawów i zapobieganie zaostrzeniom.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Rozszerzenie naczyniówki ocznej – Epidemiologia

Trądzik różowaty oczny (ocular rosacea) występuje u 10-50% pacjentów z trądzikiem różowatym skórnym, a w niektórych badaniach nawet do 72%. Objawy oczne mogą poprzedzać zmiany skórne u około 20% chorych, co utrudnia wczesną diagnostykę. Choroba dotyka głównie osoby w wieku 30-60 lat, z największą częstością między 51 a 60 rokiem życia, i występuje równie często u obu płci. Częstość występowania trądziku różowatego w populacji ogólnej waha się od 2% do 22%, a u osób o jasnej karnacji (fototyp I i II) jest wyższa. Objawy oczne obejmują suchość oka (76%), uczucie ciała obcego (64%), nadwrażliwość na światło, pieczenie, zaczerwienienie (46%) oraz zmiany rogówki u około 5-33% pacjentów, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak owrzodzenia czy perforacje. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, w tym ocenie lampą szczelinową, jednak brak jest swoistych testów, a rozpoznanie jest często opóźnione, zwłaszcza u dzieci, gdzie średnie opóźnienie wynosi ponad rok. Trądzik różowaty oczny jest istotnym czynnikiem dysfunkcji gruczołów Meiboma i choroby suchego oka, a jego objawy mogą być mylone z innymi schorzeniami okulistycznymi.
azytromycyna, badanie epidemiologiczne, cyklosporyna, czerniak złośliwy, doksycyklina, dysfunkcja gruczołów Meiboma, fototyp skóry, gruczoł Meiboma, higiena powiek, interleukina-1, IPL, lampa szczelinowa, menisk łzowy, metaloproteinaza macierzy-9, neoangiogeneza, owrzodzenie rogówki, powikłanie oczne, promieniowanie ultrafioletowe, sztuczne łzy, teleangiektazja, tetracyklina, trądzik różowaty oczny, trądzik różowaty skórny, zajęcie rogówki, zapalenie powiek i spojówek, zapalenie spojówek, zespół suchego oka
Leksykon chorób i schorzeń
Rozszerzenie naczyniówki ocznej – Etiologia i przyczyny

Trądzik różowaty oczny, występujący u 50-60% pacjentów z postacią skórną, charakteryzuje się złożoną patogenezą obejmującą predyspozycje genetyczne (m.in. specyficzne loci HLA), dysregulację naczyniową i nerwową oraz nadaktywność wrodzonego układu odpornościowego. W bioptach powiek stwierdza się zwiększoną ekspresję receptora TLR-4, a w łzach podwyższone poziomy cytokin prozapalnych (IL-1, IL-1β, IL-16, TNF-α, MCP-1) oraz metaloproteinaz MMP-8 i MMP-9, co sprzyja przewlekłemu stanowi zapalnemu i uszkodzeniom tkanek oka. Istotną rolę odgrywają także mikroorganizmy, takie jak Demodex folliculorum, Helicobacter pylori oraz Staphylococcus epidermidis, które nasilają proces zapalny i dysfunkcję gruczołów Meiboma, obecnych u 85% chorych, prowadząc do suchości oczu, zaczerwienienia i dyskomfortu.
Bacillus oleronius, bariera skórna, bradykinina, cytokina prozapalna, cytokiny zapalne, dysfunkcja gruczołów Meiboma, Helicobacter pylori, katelicydyna, komórki tuczne, metaloproteinaza macierzy, neowaskularyzacja rogówki, nużeniec ludzki, promieniowanie ultrafioletowe, staphylococcus epidermidis, teleangiektazja, trądzik różowaty oczny, trądzik różowaty skórny, uszkodzenie rogówki, zapalenie brzegów powiek, zapalenie spojówek, zespół suchego oka

trądzik różowaty skórny

Powiązane wpisy

Rozszerzenie naczyniówki ocznej – Epidemiologia

Rozszerzenie naczyniówki ocznej – Etiologia i przyczyny