zaburzenie perystaltyki przewodu pokarmowego
Zaburzenie perystaltyki przewodu pokarmowego to dysfunkcja skoordynowanych, falowych skurczów mięśni gładkich ściany przewodu pokarmowego, które w warunkach fizjologicznych odpowiadają za przesuwanie treści pokarmowej od jamy ustnej do odbytnicy. Zaburzenia te mogą obejmować osłabienie (hipoperystaltyka), nasilenie (hiperperystaltyka), brak (aperystaltyka) lub nieprawidłową koordynację ruchów perystaltycznych.
Etiologia zaburzeń perystaltyki jest wieloczynnikowa i może wynikać z chorób neurologicznych, miopatii, enteropatii, zaburzeń endokrynologicznych (np. cukrzyca, niedoczynność tarczycy), chorób ogólnoustrojowych, a także być skutkiem ubocznym stosowania niektórych leków (np. opioidów, antycholinergików). Istotną rolę odgrywają również czynniki psychogenne oraz zaburzenia w funkcjonowaniu układu autonomicznego.
Objawy kliniczne zależą od lokalizacji i charakteru zaburzeń perystaltyki i mogą obejmować: dysfagię, refluks żołądkowo-przełykowy, nudności, wymioty, wzdęcia, bóle brzucha, zaparcia, biegunkę lub naprzemienne występowanie tych objawów. Diagnostyka obejmuje badania endoskopowe, obrazowe (RTG z kontrastem, tomografia komputerowa), manometrię przewodu pokarmowego oraz badania elektrofizjologiczne.
Leczenie zaburzeń perystaltyki zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię (prokinetyki, leki rozkurczowe, cholinolityki), modyfikację diety, terapię behawioralną, a w niektórych przypadkach interwencję chirurgiczną. Istotne jest także leczenie choroby podstawowej, jeśli zaburzenia perystaltyki są jej następstwem.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Magnezu wodorotlenek – Przeciwwskazania stosowania
Magnezu wodorotlenek, stosowany jako składnik preparatów zobojętniających kwas solny w żołądku (np. Manti z 200 mg magnezu wodorotlenku na tabletkę oraz Manti Extra z 165 mg), posiada szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na magnezu wodorotlenek lub inne składniki preparatu (w tym glinu wodorotlenek, symetykon, famotydynę, wapnia węglan), ciężką niewydolność nerek (ze szczególnym uwzględnieniem pacjentów dializowanych) oraz wiek poniżej 6 lat w przypadku preparatu Manti. Dodatkowo, preparaty zawierają substancje pomocnicze takie jak aspartam (6,3 mg/tabletkę), sorbitol (≤ 703,6 mg/tabletkę), glukozę (2,9 mg/tabletkę) oraz dekstraty (413 mg/tabletkę w Manti Extra), które mogą stanowić przeciwwskazania u pacjentów z fenyloketonurią, nietolerancją fruktozy lub cukrzycą. W preparacie Manti Extra należy także uwzględnić ryzyko nadwrażliwości krzyżowej na inne leki zobojętniające kwas solny i antagonistów receptora H₂.
antagonista receptora H2, cymetydyna, dializoterapia, famotydyna, fenyloketonuria, górny odcinek przewodu pokarmowego, hipermagnezemia, kwas solny, nadwrażliwość krzyżowa, niedrożność jelit, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, osłabienie mięśniowe, preparat złożony, ranitydyna, symetykon, węglan wapnia, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie perystaltyki przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hydroxyzinum PPH
Hydroksyzyna chlorowodorek, stosowana w preparacie Hydroxizine Genoptim, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z predyspozycją do drgawek, zwłaszcza u małych dzieci, u których ryzyko działań niepożądanych ze strony OUN jest wyższe. Ze względu na działanie przeciwcholinergiczne, lek jest przeciwwskazany lub wymaga ostrożności u pacjentów z jaskrą, zaburzeniami układu moczowego (retencja moczu), zaburzeniami perystaltyki przewodu pokarmowego, nużliwością mięśni oraz otępieniem. Konieczne jest monitorowanie potencjalnych interakcji z lekami depresyjnymi na OUN oraz innymi o działaniu przeciwcholinergicznym, a także bezwzględne unikanie spożywania alkoholu podczas terapii. U pacjentów z niewydolnością wątroby lub umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek wskazane jest zmniejszenie dawki ze względu na zaburzenia metabolizmu i eliminacji leku.
brak laktazy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, elektrokardiogram, hipokaliemia, hipomagnezemia, jaskra, kołatanie serca, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nużliwość mięśni, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, receptor muskarynowy, retencja moczu, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie perystaltyki przewodu pokarmowego, zaburzenie poznawcze, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie układu moczowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy