gastryna na czczo
Gastryna na czczo to badanie laboratoryjne oceniające stężenie hormonu gastryny w surowicy krwi pacjenta będącego na czczo. Gastryna jest hormonem peptydowym produkowanym głównie przez komórki G błony śluzowej żołądka (antrum) i dwunastnicy. Jej podstawową funkcją jest stymulacja wydzielania kwasu solnego przez komórki okładzinowe żołądka.
Prawidłowe stężenie gastryny na czczo wynosi zazwyczaj poniżej 100 pg/ml. Podwyższone wartości mogą wskazywać na gastrinoma (zespół Zollingera-Ellisona), infekcję Helicobacter pylori, atroficzne zapalenie błony śluzowej żołądka, niewydolność nerek, stosowanie inhibitorów pompy protonowej lub po wagotomii. Obniżone stężenie gastryny występuje rzadziej i może być związane z niedoczynnością tarczycy.
Badanie gastryny na czczo jest szczególnie istotne w diagnostyce zespołu Zollingera-Ellisona, który charakteryzuje się obecnością guza wydzielającego gastrynę, prowadzącego do nadmiernej produkcji kwasu żołądkowego i rozwoju opornych na leczenie owrzodzeń trawiennych. W przypadku niejednoznacznych wyników można rozważyć przeprowadzenie testu stymulacji sekretynowej, który pomaga różnicować przyczyny hipergastrynemii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pantoprazol Aurovitas 40 mg
Pantoprazol Aurovitas w dawce 40 mg, będący inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC02), działa poprzez selektywne, dawkozależne hamowanie enzymu H+, K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zahamowania zarówno podstawowego, jak i stymulowanego wydzielania kwasu solnego. Mechanizm ten jest niezależny od rodzaju bodźca (acetylocholina, histamina, gastryna), co zapewnia skuteczność terapii niezależnie od czynnika wywołującego sekrecję kwasu. Po aktywacji w kwaśnym środowisku kanalików wydzielniczych, pantoprazol hamuje pompę protonową, co skutkuje zmniejszeniem kwaśności soku żołądkowego i ustąpieniem objawów choroby u większości pacjentów w ciągu 2 tygodni. Zarówno podanie doustne, jak i dożylne wykazuje porównywalną skuteczność. W trakcie terapii obserwuje się wtórne, odwracalne zwiększenie stężenia gastryny, które podczas krótkotrwałego leczenia zwykle nie przekracza normy, natomiast w długotrwałym leczeniu może ulec podwojeniu, choć nadmierne wzrosty są rzadkie.
acetylocholina, antagonista receptora H2, błona śluzowa żołądka, chromogranina A, czynność tarczycy, dysfagia, gastryna na czczo, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATP-aza, hamowanie wydzielania kwasu solnego, inhibitor pompy protonowej, kanalik wydzielniczy, komórka ECL, komórka okładzinowa, komórka wydzielania wewnętrznego, kwaśność treści żołądkowej, kwaśność wewnątrzżołądkowa, lek przeciwwydzielniczy, pantoprazol sodowy półtorawodny, pochodna benzoimidazolu, pompa protonowa, rakowiak żołądka, receptor błonowy, rozrost atypowy, rozrost gruczolakowaty, terapia pantoprazolem, wydzielanie gastryny, wydzielanie kwasu żołądkowego, zmiana przedrakowiakowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pantoprazole Genoptim 40 mg
Pantoprazole Genoptim, będący inhibitorem pompy protonowej (IPP) z kodem ATC A02BC02, dostępny jest w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawierającego 40 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego. Mechanizm działania pantoprazolu polega na nieodwracalnym hamowaniu enzymu H+K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje zahamowaniem wydzielania kwasu solnego zarówno w warunkach podstawowych, jak i stymulowanych. Efekt farmakologiczny jest zależny od dawki i jest identyczny niezależnie od drogi podania (doustnej lub dożylnej). W większości przypadków ustąpienie objawów choroby następuje w ciągu dwóch tygodni terapii. Terapia pantoprazolem powoduje wzrost stężenia gastryny, który jest proporcjonalny do stopnia redukcji kwaśności i ma charakter odwracalny.
antagonista receptora H2, chromogranina A, gastryna, gastryna na czczo, guz neuroendokrynny, H+,K+-ATP-aza, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki okładzinowe żołądka, kwas solny, kwaśność wewnątrzżołądkowa, pantoprazol sodowy, parametry wewnątrzwydzielnicze, pochodna benzimidazolu, preparat przeciwwydzielniczy, rakowiak żołądka, receptor komórkowy, rozrost atypowy, rozrost gruczolakowaty, roztwór do wstrzykiwań, zmiany przedrakowiakowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Contix 20 mg
Pantoprazol, substancja czynna leku Contix w dawce 20 mg, jest inhibitorem pompy protonowej (IPP) o kodzie ATC A02BC02, działającym selektywnie na enzym H+, K+-ATP-azę w komórkach okładzinowych żołądka. Mechanizm działania polega na aktywacji w kwaśnym środowisku komórek okładzinowych, co prowadzi do trwałego zahamowania wydzielania kwasu solnego, zarówno podstawowego, jak i stymulowanego. Efekt terapeutyczny, manifestujący się ustąpieniem objawów chorobowych, osiągany jest zwykle w ciągu 2 tygodni terapii. Pantoprazol wykazuje działanie niezależne od czynników stymulujących wydzielanie kwasu, takich jak acetylocholina, histamina czy gastryna, co zapewnia skuteczność zarówno przy podaniu doustnym, jak i dożylnym.
acetylocholina, antagonista receptorów histaminowych H₂, benzoimidazol, chromogranina A, gastryna, gastryna na czczo, guz neuroendokrynny, H+, hamowanie wydzielania kwasu, inhibitor pompy protonowej, K+-ATP-aza, komórka ECL, komórka enterochromafinopodobna, komórka okładzinowa żołądka, kwas solny, pantoprazol, pompa protonowa, rakowiak żołądka, rozrost gruczolakowaty, tarczyca, zmiana przedrakowiakowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Anesteloc Max 20 mg
Pantoprazol, substancja czynna leku Anesteloc Max 20 mg, jest inhibitorem pompy protonowej (kod ATC: A02BC02) stosowanym w terapii chorób związanych z nadmierną kwaśnością soku żołądkowego, w tym choroby refluksowej przełyku (GERD). Mechanizm działania polega na specyficznym, dawko-zależnym hamowaniu enzymu H+, K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zmniejszenia wydzielania kwasu solnego zarówno w warunkach podstawowych, jak i stymulowanych. W trakcie terapii obserwuje się wzrost stężenia gastryny, który jest odwracalny i proporcjonalny do zmniejszenia kwaśności. Długotrwałe stosowanie pantoprazolu może powodować łagodne do umiarkowanego rozrosty komórek ECL, jednak bez wykazania zmian przedrakowiakowych u ludzi. Ponadto, leczenie może podwyższać poziom chromograniny A (CgA), co wymaga przerwania terapii na 5-14 dni przed diagnostyką guzów neuroendokrynnych.
antagonista receptora H2, badanie endoskopowe, benzoimidazol, choroba refluksowa przełyku, chromogranina A, gastryna, gastryna na czczo, guz neuroendokrynny, H+, inhibitor pompy protonowej, K+-ATP-aza, komórki ECL, komórki okładzinowe żołądka, kwaśne odbijanie, nadkwaśność soku żołądkowego, pantoprazol, pompa protonowa, wydzielanie kwasu solnego, zgaga